Έκλεισαν μέσω του πανεπιστημίου τους ένα ταξίδι επιμορφωτικό στην Ιαπωνία και πήγαν με τη συνοδεία καθηγητών τους για να μελετήσουν την αρχιτεκτονική της χώρας. «Ξέσπασε ο πόλεμος και δεν μπορούμε να επιστρέψουμε» λέει φοιτήτρια στο tvxs περιγράφοντας εικόνες αγωνίας και πανικού για δεκάδες φοιτητές. Ads «Θα επιστρέφαμε 1 Μαρτίου στην Ελλάδα με την ασφάλεια και την καθοδήγηση του πρακτορείου. Εμείς ήμασταν 44 άτομα στην αρχή από τη σχολή μας της Αρχιτεκτονικής. Αργότερα προστέθηκαν κι άλλα γκρουπ από το Μετσόβιο, από την Κρήτη, από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Οπότε βρεθήκαμε ταυτόχρονα περίπου 200 φοιτητές» περιγράφει η φοιτήτρια.
«Από τους 200, μέχρι στιγμής έχουν καταφέρει να φύγουν περίπου 50, με δικά τους έξοδα. Οι υπόλοιοι δεν έχουμε τη δυνατότητα» λέει η φοιτήτρια και περιγράφει την περιπέτειά τους στο tvxs.
«Όταν φτάσαμε στο γκισέ του αεροδρομίου τη μέρα που θα επιστρέφαμε, κάναμε μια ουρά περιμένωντας να επιβιβαστούμε, γιατί το δικό μας γκρουπ δεν είχε λάβει ειδοποίηση από την Etihad για το τι συμβαίνει. Τελικά μας ανακοίνωσαν την ακύρωση κάποια στιγμή. Ads Το πρακτορείο εκείνη την ώρα, έπρεπε να διαχειριστεί 200 φοιτητές χωρίς χρήματα ή με ελάχιστα δανεικά από γονείς. Έκαναν ότι μπορούσαν για να μας εξασφαλίσουν στέγη κι αρχίσαμε να πηγαίνουμε από hostel σε hostel. Αναγκαστικά σκορπιστήκαμε και χωριστήκαμε για να κοιμηθούμε όπου μπορούσε να βρει το πρακτορείο κατάλυμα» λέει η φοιτήτρια στο tvxs.
Διαβάστε: Πόλεμος στη Μέση Ανατολή / Χιλιάδες καθηλωμένα αεροσκάφη παγκοσμίως
Στην ερώτηση τι έκανε η αεροπορική εταιρεία κι αν κάλυψε κάποια έξοδα απαντά:
«Ήταν εξαφανισμένη η εταιρεία. Δεν μπορούσαν ούτε οι άνθρωποι του πρακτορείου ούτε εμείς να βρουμε την αεροπορική στα τηλέφωνα ή το αεροδρόμιο.
Εκεί εκτροχιάστηκε η κατάσταση. Καμία ενημέρωση από την αεροπορική, το γραφείο δεν μπορούσε να καλύψει τα απαιτούμενα έξοδα 200 ατόμων για στέγη και τροφή…. Άρχισε το γραφείο να παρακαλάει να αναλάβει οποίος μπορεί την ευθύνη του εαυτού του. Όποιος έχει χρήματα δηλαδή να ψάξει εταιρεία να φύγει μέσω Αφρικής ή άλλης χώρας».
Το πρακτορείο ανέλαβε και την επαφή με την πρεσβεία αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητική στο τηλέφωνο, όπως λένε οι φοιτητές.
«Εμείς κλαίγαμε σε διαδρόμους και δρόμους, απευθυνθήκαμε και στα κανάλια. Είχαμε ξεμείνει στο Τόκιο. Δεν είμαστε σε εμπόλεμη ζώνη αλλά μείναμε χωρίς λεφτά κι αρχίσαμε να έχουμε θέμα επιβίωσης, σκεφτήκαμε ότι αν δεν δοθεί λύση θα μείνουμε στον δρόμο.
Κάποιοι από εμάς μείναμε και στο κρύο έξω ένα βράδυ. Πήραμε λίγα άτομα την πρωτοβουλία να πάμε Κορέα αλλά ακυρώθηκε και αυτή η πτήση και μείναμε στο δρόμο γιατί το αεροδρόμιο έκλεισε το βράδυ και κοιμηθήκαμε έξω στο κρύο.
Μετά από όλα αυτά, τελικά ήρθε ένας εκπρόσωπος της πρεσβείας να μας μιλήσει στο hostel. Ήταν αποθαρρυντικοί. Εμείς δεν ζητήσαμε να ναυλώσουν πτήση, καταλαβαίνουμε ότι προτεραιότητα έχουν οι Έλληνες που είναι σε εμπόλεμη ζώνη.
Ζητήσαμε να μας εξασφαλίσουν στέγη για να μη μείνουμε στον δρόμο ή ένα κουπόνι φαγητού. Μας είπαν όχι. Τότε επικράτησε χάος πανικός και απόγνωση. Ζητήσαμε μια στέγη, όχι πολυτέλειες.
Από την πρεσβεία ζήτησαν όποιος έχει την οικονομική άνεση να φύγει προς Ευρώπη – Καναδά – Αφρική. Ρωτήσαμε κόστος εισιτηρίων. Από 1500 έως 3.000 μας είπαν. Ποιος τα έχει;
Κάποιοι από το γκρουπ πήγαν στην πρεσβεία και έκλαιγαν. Τελικά χθες μας είπαν ότι θα μας δώσει το κράτος αποζημίωση 400 ευρώ στο μέλλον, όταν γυρίσουμε πίσω.
Νιώσαμε ολομόναχοι. Θα προσπαθήσει η πρέσβειρα, είπαν, να μιλήσει με την αεροπορική της Ιαπωνίας για να εξασφαλίσει ίσως εισιτήρια για όσους έχουν να πληρώσουν. Είμαστε ευγνώμονες για τα 400 ευρώ, αλλά τώρα δυσκολευόμαστε. Μάλλον δεν κατανοεί κανένας την κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί» καταλήγει η φοιτήτρια.