Η απόφαση για τον τρόπο υπολογισμού των τόκων αναμένεται να φέρει μεγάλες απώλειες στις τράπεζες
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως χρειάστηκαν πολλά χρόνια δικαστικοί αγώνες προκειμένου εν τέλει να έρθει η Πολιτεία και να επιβάλει μια ρύθμιση για το ελβετικό φράγκο δημιουργώντας συνθήκες βιωσιμότητας για τουλάχιστον 50.000 δανειολήπτες που ζούσαν υπό το κράτος του χρέους. Και παρά τις ισχυρές αντιδράσεις του τραπεζικού συστήματος, εν τέλει η ρύθμιση πλέον δείχνει να περπατάει και να έχει σημαντική επιτυχία.
Όμως η παρέμβαση της Πολιτείας απαιτήθηκε δις, και για τις υψηλές προμήθειες των πιστωτικών ιδρυμάτων απέναντι σε ιδιώτες και επιχειρήσεις που μειώθηκαν στο ελάχιστον δυνατό προσφέροντας σημαντική ανακούφιση, αλλά και ένα αίσθημα δικαίου.
Αξιοσημείωτο επίσης είναι πως τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, παρά την προηγούμενη περίοδο ανόδου των επιτοκίων, έδωσαν αναντίστοιχες αποδόσεις στους καταθέτες τους διατηρώντας από τα υψηλότερα spreads (επιτοκιακά περιθώρια) στην Ευρώπη.
Και όλα αυτά ενώ το πιστωτικό σύστημα της χώρας έχει σοβαρά βοηθηθεί από τον τρόπο με τον οποίον εκκαθαρίσθηκαν τα «κόκκινα» δάνεια (μέσα από τις εγγυήσεις του Δημοσίου) ενώ στα κεφάλαιά του πρόσθεσε το εύρημα του αναβαλλόμενου φόρου, στοιχείο το οποίο του επέτρεψε μια ισχυρή κερδοφόρο ανάκαμψη.
Τι προβλέπει η απόφαση του Αρείου Πάγου
Η απόφαση της Ολομέλειας του Άρειου Πάγου για τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στις ρυθμίσεις δανείων που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη (Ν. 3869/2010) καθόρισε ένα κρίσιμο νομικό σημείο που απασχολούσε επί χρόνια τις τράπεζες, τους δανειολήπτες και τις εταιρείες διαχείρισης «κόκκινων» δανείων.
Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, ο τόκος δεν θα υπολογίζεται πλέον επί του συνολικού υπολειπόμενου κεφαλαίου του δανείου – όπως αυτό καταγράφηκε όταν ο δανειολήπτης εντάχθηκε στο Νόμο Κατσέλη-, αλλά επί της εκάστοτε μηνιαίας δόσης που έχει καθοριστεί με τη δικαστική απόφαση και ρύθμιση η οποία ενέταξε το δανειολήπτη στο Ν. 3869. Η απόφαση, αν και δεν έχει καθαρογραφεί φαίνεται πως προβλέπει την αναδρομική ισχύ από τότε που ένα δάνειο εντάχθηκε στο συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο.
Έστω, λοιπόν, ένα δάνειο 100.000 ευρώ με ένα επιτόκιο 3%. Αυτό για κάθε έτος προάγει 3000 ευρώ τόκους που διαιρούνται δια του 12 και δημιουργούν ένα κόστος τοκοφορίας 250 ευρώ σε κάθε δόση εάν επρόκειτο για ένα κανονικό δάνειο και όχι για ένα δάνειο ενταγμένο στο Νόμο Κατσέλη.
Έστω πως πρόκειται για ένα δάνειο 20ετίας, τότε η δόση του κεφαλαίου διαμορφώνεται σε περίπου 500 ευρώ το μήνα συν 250 ευρώ τόκοι, δηλαδή 750 ευρώ συνολική δόση.
Με την απόφαση του Αρείου Πάγου, το επιτόκιο, δηλαδή το 3%, επιβάλλεται επί των 500 ευρώ και διαμορφώνει έναν τόκο 15 ευρώ μηνιαίως και επομένως η δόση διαμορφώνεται στα 515 ευρώ μηνιαίως.
Η ερμηνεία αυτή μειώνει ουσιαστικά το συνολικό κόστος των τόκων για τον δανειολήπτη, σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού τραπεζών και servicers.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή