Έκλαιγε γοερά προκειμένου να συμπεριληφθεί στην Οικουμενική κυβέρνηση (2011) βεβαιώνει ο Καρατζαφέρης. Αφήνει και κάποιους δηλητηριώδεις υπαινιγμούς για σχέσεις του με τινες εφοπλιστές ως υφυπ. Ναυτιλίας (καπετάν Μπουμπούκος-Ζέπος).
Ο Σαμαράς ωστόσο για να προσχωρήσει σ’ ό,τι μέχρι τότε κατηγορούσε (μνημόνια), απαιτούσε να έχει εξασφαλισμένο το δεξιό πλευρό του από το ΛΑΟΣ, καθιστώντας το συνένοχο.
Ο δε Γεωργιάδης ήταν γνωστός από τα παλιά δεδομένου ότι ως αιώνιος φοιτητής (12 έτη προπτυχιακών σπουδών!) είχε διατελέσει στέλεχος της σαμαρικής νεολαίας (Νέοι Ορίζοντες). Έλα μωρέ, No problem,
Παρότι γνωστός αντισημίτης, ομοφοβικός, νοσταλγός της χούντας κι «ανιψάκι» του Παττακού λίγο καιρό μετά την υπουργοποίηση, μεταπήδησε στην ΝΔ (2012) από το βυθιζόμενο ΛΑΟΣ. Ο Σαμαράς με την μνημονιακή του κωλοτούμπα ζοριζόταν και εφάρμοζε το μάζευε κι ας είναι και ρώγες.
‘Ενας σαραντάχρονος, κάπως αστείος που παλιά σκυλόβριζε τον Κωστάκη Καραμανλή ή τον Κυριάκο Μητσοτάκη ανάμεσα σε παραληρήματα για γιατροσόφια, νανογιλέκα και βιβλία από τα πανέρια ενσωματώθηκε κι εξελέγη 6ος στην Β’ Αθηνών.
Τι να τους πειράξει ένας ανεμοδούρας που τους έλεγε κάποτε μειοδότες και τώρα με μεγάλη προθυμία τους δόξαζε; Κι όσοι αναστατώθηκαν με την εκλογή ενός χυδαίου προσωπικού υβριστή τους, παρηγοριόνταν όσο αποκαλυπτόταν κι άλλοι που είχαν υποστεί παρόμοια μεταχείριση. Όσο πλήθαιναν οι «θιγέντες», τόσο ελαφρύτερα το έπαιρναν. Έλα μωρέ δεν ήταν κάτι προσωπικό…No problem
Το να ανατίθεται συνεχώς το υπουργείο Υγείας στον στρατό κατοχής του ΛΑΟΣ (Γεωργιάδης-Βορίδης-Πλεύρης και πάλι Γεωργιάδης) είναι ενδεικτικό της τύχης του ΕΣΥ επι μνημονίων.
Τα μνημόνια προφανώς ήταν από μόνα τους αρκετά απάνθρωπα και καταστροφικά αλλά τέτοιοι τύποι τους έδιναν μια ξεχωριστή πικρή γεύση κι ίσως και οσμή.
Οι αλήστου μνήμης ρήσεις του όπως; δεν θα αφήσω τον Τόμσεν να μου πάρει τη δόξα των απολύσεων ή το αν δεν υπήρχαν τα μνημόνια θα έπρεπε να τα εφεύρουμε κά συνόδευαν το κλείσιμο νοσοκομείων, την απόλυση χιλιάδων ιατρών της Α’βαθμιας, την υπόθεση Novartis, το «claw back» κ.α.
Έτσι κι αλλιώς ερχόταν ο Τσίπρας κι η παράταξη θα χρειαζόταν ακραίες φωνές σαν την δική του, οπότε τον βγάλαν 4ο – Έλα μωρέ, όλοι οι καλοί χωράνε…No problem
Το 2016 μετείχε ενεργά στην υφαρπαγή της ηγεσίας απο τον Μειμαράκη με την αξέχαστη «τεχνική βλάβη». Αναδείχθηκε, ως αντάλλαγμα, σε Αντιπρόεδρος όλων όσων παλιότερα λοιδορούσε. Κι αυτοί γνώριζαν αλλά τον αποδέχθηκαν και σε αυτό το πόστο με μια κάποια μεγαλοψυχία για σώγαμπρο.
Από την άλλη κι αυτός παρέμεινε πιστός τουλάχιστον στην φαιδρότητα του. Το αποδεικνύει η τηλεοπτική διαφήμιση των νανογιλέκων ενόσω ήταν ήδη Αντιπρόεδρος της ΝΔ και ένδοξος τέως υπουργός Υγείας του σαμαροβενιζελισμού.
Φανταστείτε δηλαδή τον Καματερό να είχε γίνει αντιπρόεδρος του Κων/νου Καραμανλή του Εθνάρχη. Λέμε τώρα, συγχωρεμένοι άνθρωποι κι οι δύο τους, από καιρού.
Οι «Μένουμε Ευρώπη» κι οι τόσο ευαίσθητοι αντισυριζα διανοούμενοι που ψειρίζουν το κώλο της μαϊμούς με το σηκωμένο τους φρυδάκι, μια χαρά κατάπιανε τον νανογιλέκο-αντιπρόεδρο.
Τον έβγαλαν μάλιστα 2ο αυτή την φορά, μια ανάσα από την κορυφή. Τα λένε και παραέξω όλα αυτά, ότι δηλαδή στην Ελλάδα η φιλελεύθερη παράταξη έχει αντιπρόεδρο έναν χουντικό, αντισημίτη, αρνητή του ολοκαυτώματος αλλά και του ημεδαπού Πολυτεχνείου Έλα μωρέ, θα τον χώσει σε καμιά γωνία ο Κυριάκος μόλις βγεί…No problem.
Αφού ο «αστέρας» κατατρόπωσε την ακρίβεια και τα μονοπώλια ως υπουργός Ανάπτυξης με τα ποικιλώνυμα καλάθια του, είχε πια πενηνταρίσει και τον επανεξέλεξαν και πάλι 2ο αλλά με κάτι ψήφους λιγότερους αυτή την φορά.
Φαίνεται ότι δεν πίστεψαν κι όλα τα θύματα της ακρίβειας ότι είναι τόσο λαοφιλής που όταν πηγαίνει σε σούπερ μάρκετ όλοι του ζητάνε σέλφι λόγω καλαθιών. Τα ίδια κουφά πάνω-κάτω που λέει και σήμερα για την κρυφή δημοφιλία του στα νοσοκομεία.
Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι το pretador είχε κάνει 11 επιθέσεις στο κινητό του αλλά αυτός ο δικομανής δεν προσέφυγε ποτέ στην δικαιοσύνη, πράγμα που απέφυγαν κι οι υπόλοιποι κυβερνητικοί.
Μετά από σύντομη φιλεργατική θητεία στο Εργασίας όπου πρόλαβε και βεβαιώθηκε για το καλώς έχειν της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, όπως έσπευσε να «καταθέσει τηλεοπτικώς», άντε πάλι πίσω στην Αριστοτέλους ως υπουργός Υγείας.
Ότι θα γιόρταζαν λοιπόν τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης με έναν χουντικό υπουργό Υγείας στην Αριστοτέλους το ξέραμε αλλά ότι θα του είχαν δώσει και για βοηθό έναν Κύπριο (Θεμιστοκλέους), αυτό δείχνει τον αφόρητο κυνισμό τους.
Ότι θα αποδεικνυόταν ολετήρας του ΕΣΥ, του ΕΚΑΒ και γενικώς νέος βαρκάρης του Αχέροντα ο mr νανογιλέκος δεν ήθελε πολύ μυαλό. Ούτε ότι 15 χρόνια μετά την χρεωκοπία θα ανέθετε ο Κυριάκος τη φαρμακευτική δαπάνη της χώρας σ’ έναν νοβάρτιο «αδιευκρίνιστο αποτέλεσε έκπληξη.
Παρέλαβε λοιπόν την Αριστοτέλους μετά την πανδημία των 38.000 θυμάτων από τον Θανασάκη, τον βοηθό του, προκειμένου να μην αφήσει πια πέτρα πάνω στην πέτρα και ν’ ολοκληρώσει την διάλυση με το φιλετάρισμα του ΕΣΥ προς όφελος των ιδιωτών αλλά και μιας ηγετικής νομενκλατούρας (δ/ντες κλινικών, πανεπιστημιακοί κλπ).
Ωστόσο ψευδόμενος αδίστακτα και διαρκώς ο υπουργός Pinocchio προσπαθεί να πουλήσει την εικόνα του μεταρρυθμιστή που το … αναβαθμίζει.
Οι χρήστες θα υποστούν τις πλήρεις συνέπειες των ενεργειών του με 10-15 έτη καθυστέρηση, όταν δηλαδή θα έχει αποδώσει πλήρως η σημερινή πολιτική απαξίωσης.
Οι σημερινοί εξηντάρηδες ψηφοφόροι του όταν θα το χρειαστούν στ’ αλήθεια το σύστημα, ας θυμηθούν την θητεία του εκλεκτού τους.
Οι δικοί του τα καταλαβαίνουν πολύ καλά όλα αυτά, αλλά από την άλλη σκέφτονται πως οι νοικοκυραίοι θα πάνε ΥΓΕΙΑ ή στην χειρότερη θα έχουν το κατιτίς για τον θεράποντα τους στο δημόσιο. Οπότε έλα μωρέ για τους κακομοίρηδες θα τσακωθούμε; Νo problem
Ένας τύπος της πιάτσας, τιποτόφρων κι ανεμοδούρας, πέρασε κάτω από τα radars των κανονικών πολιτικών.
Τον αντιμετώπισαν ως ένα τζάνκι της δημοσιότητας και ελαφρώς ταληροφονιά, που ωστόσο κάθε φορά για ευτελείς κι ιδιοτελείς λόγους θεωρείτο χρήσιμος στο σύστημα.
Κι αν τυχόν αυτός πιστεύει το αντίθετο; πως απλώς το σύστημα του είναι ακόμη χρήσιμο; Αν ο άνθρωπος δεν είναι κίβδηλος αλλά είναι το γνήσιο πρότυπο του φασίστα, κατάλληλος για το μουσείο Μέτρων και Σταθμών στην Γαλλία; Αυτό κυρίες και κύριοι θ’ αποτελούσε problem και μάλιστα σοβαρό.
Σε αυτή την περίπτωση το μίσος, το ψέμα, η στρεψοδικία κι η διαβολή δεν είναι απλά εργαλεία, που ο “αστέρας” τα χρησιμοποιεί προκειμένου να εξυπηρετήσει τον Μεγάλο, αλλά η πεμπτουσία του.
Αυτός είναι και δεν μπορεί αλλιώς. Κι όπως η αναξιοπιστία του ίσως να μην είναι εργαλειακή αλλά εγγενής, το ίδιο ισχύει και για την επιδίωξη του να δημιουργήσει ένα κλίμα τεχνητού εμφυλίου, δρώντας συστηματικά ως προβοκάτορας.
Αλλά κι η πατριδοκαπηλεία του ίσως δεν είναι ένα επικοινωνιακό εργαλείο αλλά κάτι δομικό. Αυτός ο τυχοδιώκτης που χαρακτήρισε την Καρυστιανού ακροδεξιά όταν αμφισβήτησε την εξωτερική πολιτική των Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη, ήταν ο ίδιος που δήλωνε προ εξαμήνου ότι θα πάει με F35 του Κυριάκου να απειλήσει την Άγκυρα με ισοπέδωση;
Αυτός ο τύπος με τα εβδομαδιαία του σώου, σταδιακά από ένα απλό συμπλήρωμα της επικοινωνιακής πολιτικής του Μαξίμου κατέστη το κυρίως μενού της. Παραδοξότητα θα πείτε να σε καλούν σε τραπέζι με κύριο μενού το τζατζίκι. Κι όμως ακόμη κι όταν δεν τσιρίζει ο Άδωνις, μιλάει ο Θανασάκης και συγχαίρει το Λιμενικό ή μιλάει ο νέος βοηθός του ο ‘φιλελεύθερος’ καθ. Καιρίδης. Οι υπόλοιποι νεοδημοκράτες παρευρίσκονται και χαιρετίζουν…
Ακόμη και τα όσα σέρνει του Δένδια δεν είναι βέβαιο ότι τα λέει πια με σκονάκι του Μεγάλου. Λένε ότι έχει καταστεί ανεξέλεγκτος και δεν μπορεί ούτε κι ο Ινδικοπλεύστης να τον μαζέψει, οπότε ας μην εκπλαγούμε αν χαράξει αυτόνομη πορεία με υιοθέτηση τραμπικής ατζέντας.
Δεν μένει πια καμία αμφιβολία για το στήσιμο της υπόθεσης ‘Αλωση Νίκαιας, που παρεμπιπτόντως επικάλυψε πλήρως τον άδικο θάνατο 50χρονου τεχνικού του Μega, ελλείψει ασθενοφόρου στην Σαλαμίνα.
Πως του ήρθε όμως αυτή η μεγαλειώδης παράσταση του Πορθητή (της Νίκαιας); Κι ο Μωάμεθ ο Β’ (Fatih) βεβαίως πριν πάρει την Κωνσταντινούπολη , πηρε την Νίκαια! Η εμμονή του με τον μύθο του Fatih χάνεται πίσω στις πρώιμες εμπλοκές του με την Δικαιοσύνη για λογοκλοπή.
Ένα απο τα επίδικα βιβλία του νεαρού ψευδοσυγγραφέα ήταν ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την Άλωση της Πόλης από τον Πορθητή το 1453 κι είχε τον τίτλο Θεοδώρα Φραντζή: Η Άλωσις. Το βιβλίο αποτελεί όμως κατά 99% αντιγραφή παλιού μυθιστορήματος του Άγγλου ιερωμένου Τζών Ντηλ (1857).
Ο Γεωργιάδης απλούστευσε απλώς την αρχική μετάφραση, παρουσίασε τον πρωταγωνιστή, που στο πρωτότυπο ήταν Βαράγγος (Ρώσος), ως Έλληνα «Νικηφόρο» ενώ προσέθεσε κι έναν νέο χαρακτήρα, έναν Οβριό σύμβουλο του Μωάμεθ, που σιχαινόταν τους Έλληνες.
Ο χαμαιλέων Αδωνις είναi κατά βάθος ίδιος κι απαράλλακτος! Κι ας λένε ακόμη οι δικοί του no problem. Η ουσία δεν είναι η τεκμηρίωση απο το παρελθόν, που λίγο-πολύ όλοι τα ξέρουν αλλά…no problem. H ουσία είναι η απειλή του ζοφερού μέλλοντος.
Ο οπισθοδορμικός Άδωνις μπορεί να ξεκίνησε ως κοινός κλόουν “που κοίταγε να τρουπώσει” αλλά έπεσε σε μια εποχή που ο πλανήτης δείχνει να γυρνάει σε ξεχασμένες ψυχροπολεμικές δεκαετίες (δαιμονοποίηση Κίνας), με τις ΗΠΑ να συζητούν στο εσωτερικό τους μήπως οι μαύροι αξίζουν τελικώς καλύτερα την τύχη του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ παρά του (πιθηκόμορφου) Ομπάμα, με πλήθος αεροπλανοφόρων να ψάχνουν τον δρόμο για το νέο Βιετνάμ, με την υστερία για τον στραγγαλισμό της Κούβας να επανέρχεται, με την εξέγερση των Πανεπιστημίων για το μεταναστευτικό να ξαναγράφει φράουλες κι αίμα.
Σε αυτό το διεθνές πλαίσιο, ποιος εφησυχάζει ακόμη με τον θρασύ Κλόουν που απλώνει την πραμάτεια τοα απο τα παλιατζίδικα της ιστορίας;
“Παπάδες-δάσκαλοι (ακαδημαικοί) και χωροφυλάκοι κι όλοι όσοι θέλουμε νόμο και τάξη” τραγουδούσε πριν 50 χρόνια ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Ο Άδωνις μπορεί να κάνει επιδεικτικές ερωτικές εξομολογήσεις σε ΜΑΤατζήδες αλλά με μεγάλη ευκολία γίνεται και συνδαιτημών του Αρχιεπισκόπου, αυτός ένας χθεσινός δωδεκαθειστής κι αυριανός Εβραίος (Adonai) ή πυρολάτρης του Ζαρατουστρα.
Μην μας διαφεύγει δε ότι υπήρξε μέσα στην πανδημία ο κόουτς του κομματικού υποψηφίου για την Πρυτανεία του ΕΚΠΑ και χαίρει του θαυμασμού όλων των ημιμαθών για την ελληνομάθεια του.
Σε μια εποχή που η παράταξη του ετοιμάζεται να επιστρέψει από τις αυτοκρατορικές εκστρατείες και ν’ αναδιπλωθεί στα πάτρια, ο κλόουν καταλαμβάνει πληθωρικά τον κρίσιμο ζωτικό χώρο.
Έχουν περάσει 15 χρόνια απο τότε που έκλαιγε για μια θέση υφυπουργού κι έχει επωφεληθεί πλειστάκις από το noproblem. Τώρα είναι αρκετά ισχυρός ώστε να αποτελεί απειλή για την ίδια την παράταξη που τον φιλοξενεί, απειλώντας ότι θα της κάνει περίπου ότι έκαναν το 1967 κάποιοι ομοϊδεάτες του, που είχαν κι αυτοί μεγαλώσει στον κόρφο της επί δεκαετίες.
Το βίντεο με το κλάμα: