Μέσα σε πάνω από 125 χρόνια ιστορίας, η Renault έχει χρησιμοποιήσει την τεχνογνωσία της από τους αγώνες -και όχι μόνο- για να κατασκευάσει μερικά από τα καλύτερα σπορ μοντέλα της εκάστοτε εποχής.
Με αφετηρία το 1898 και τον Λουί Ρενό, η Renault είχε πάντα μια ιδιαίτερη σχέση με την ταχύτητα.
Ακόμη κι αν σήμερα το χαρτοφυλάκιό της περιστρέφεται κυρίως γύρω από hatchback και SUV/ crossover, η ιστορία της είναι γεμάτη από σπορ κατασκευές που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στους δημόσιους δρόμους όσο και στις ειδικές διαδρομές και τις πίστες.
Από προπολεμικά ρεκόρ ταχύτητας μέχρι αμιγώς ηλεκτρικές «υπερβολές» του σήμερα, το newsauto σας παρουσιάζει τα 10 κορυφαία σπορ Renault παραγωγής όλων των εποχών:
Το 40 CV ήταν ένα σύμβολο πολυτέλειας και υπερβολής της μεσοπολεμικής Ευρώπης.
Με κινητήρα έως και 9,0 λίτρων, μήκος πέντε μέτρων και βάρος που ξεπερνούσε τους 2,5 τόνους, δύσκολα θα το χαρακτήριζε κανείς σπορ.
Κι όμως, το 40 CV έγραψε ιστορία στους αγώνες, με νίκη στο Ράλι Μόντε Κάρλο του 1925 και με την ειδική έκδοση NM του 1926 να καταρρίπτει πολλαπλά ρεκόρ ταχύτητας. Ένα πρώιμο δείγμα ότι για τη Renault η απόδοση δεν είχε πάντα «λογική» μορφή.
Το 8 Gordini είναι ίσως το πιο εμβληματικό όνομα που φόρεσε ποτέ το μπλε χρώμα με τις λευκές λωρίδες.
Με πίσω τοποθετημένο κινητήρα και κίνηση στους πίσω τροχούς, το R8 «Gorde» απέδιδε 96 ίππους, δηλαδή είχε σχεδόν διπλάσια ιπποδύναμη από ένα απλό 8.
Η αναβάθμιση του 1966 με τον 1.300άρη κινητήρα και το πεντατάχυτο κιβώτιο επέτρεψε τελική 175 χλμ./ ώρα, νούμερο εντυπωσιακό για την εποχή και καθοριστικό για τη φήμη του μοντέλου.
Τυπικά, η πρώτη A110 δεν ήταν Renault. Ουσιαστικά, όμως, το 1973, όταν η Renault απέκτησε τον έλεγχο της Alpine, συνέπεσε με τη σημαντικότερη χρονιά της Berlinette.
Τότε, η A110 κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, νικώντας πολύ ισχυρότερους αντιπάλους. Με τετρακύλινδρο κινητήρα 142 ίππων και βάρος μόλις λίγο πάνω από 700 κιλά, η A110 απέδειξε ότι η ευελιξία και η φιλοσοφία κατασκευής μετρούν περισσότερο από την απόλυτη ισχύ.
Το R5 Turbo ήταν η απόλυτη απόδειξη ότι η Renault δεν φοβόταν τις ακρότητες.
Με τον κινητήρα τοποθετημένο στο κέντρο, turbo τετρακύλινδρο σύνολο 162 ίππων και φαρδύτερα πίσω φτερά που έμοιαζαν βγαλμένα από αγωνιστικό, το ταπεινό hatch μεταμορφώθηκε σε θρύλο.
Οι αγωνιστικές εκδόσεις έφτασαν έως και τους 360 ίππους, ενώ και ως αυτοκίνητο δρόμου το «5άρι» παραμένει σήμερα ένα από τα πιο περιζήτητα και συλλεκτικά Renault.
Η συνεργασία Renault–Williams δεν περιορίστηκε στη Formula 1. Το Clio Williams γεννήθηκε για λόγους ομολογκασιόν και εξελίχθηκε σε μύθο.
Ο ατμοσφαιρικός δίλιτρος κινητήρας είχε μέγιστη ισχύ 152 ίππων και συνδυαζόταν με φαρδιά μετατρόχια, αναβαθμισμένη ανάρτηση και τα χαρακτηριστικά χρυσά Speedline. Το χαρακτηριστικό μπλε αμάξωμα (απόχρωση της Williams) έγινε συνώνυμο της οδηγικής απόλαυσης των ‘90s.
Ή αλλιώς, το πιο ακραίο Clio που κατασκευάστηκε ποτέ. Το Clio V6 θυσίασε τα πίσω καθίσματα για χάρη ενός κεντρικά τοποθετημένου V6, αρχικά με 230 ίππους και αργότερα με 256 ίππους.
Το φαρδύ αμάξωμα και το κοντό μεταξόνιο το έκαναν απαιτητικό απέναντι στον οδηγό, αλλά και ακαταμάχητο. Ένα αυτοκίνητο που στόχευε κατευθείαν στο συναίσθημα και ελάχιστα είχε λογική.
Η σύγχρονη αναβίωση της A110 είναι μία από τις πιο εύστοχες κινήσεις στη σύγχρονη ιστορία της Renault.
Με βάρος 1.098 κιλά και απόδοση 256 ίππων, η νέα A110 απέδειξε ότι ένα ελαφρύ αυτοκίνητο παραμένει το απόλυτο «όπλο».
Ακόμη και τώρα, θεωρείται σημείο αναφοράς για το πώς πρέπει να είναι ένα καθαρόαιμο σπορ αυτοκίνητο δρόμου.
Το Trophy-R αποτέλεσε τον αποχαιρετισμό του θερμικού Megane με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο.
Ελαφρύτερο, πιο σκληροπυρηνικό και με χειροκίνητο κιβώτιο ως μοναδική επιλογή, έγραψε χρόνο στο Nurburgring κατά 37 δευτερόλεπτα ταχύτερο από την R26R και έσπασε το τότε ρεκόρ για το ταχύτερο προσθιοκίνητο παραγωγής.
Η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση δεν σήμανε το τέλος της διασκέδασης.
Η A290, με έως 220 ίππους και βάρος κάτω από 1.500 κιλά, απέδειξε ότι ένα ηλεκτρικό hot hatch μπορεί να είναι απολαυστικό. Και κάπως έτσι, γεννήθηκε ένα νέο κεφάλαιο για τη σπορ φιλοσοφία του ομίλου Renault.
Το πιο πρόσφατο -και ίσως πιο εντυπωσιακό- κεφάλαιο. Το 5 Turbo 3E αποτίνει φόρο τιμής στο πρωτότυπο του 1980, αλλά με αμιγώς ηλεκτρική καρδιά.
Με δύο ηλεκτροκινητήρες στους πίσω τροχούς και συνολική απόδοση 540 ίππων, το 3E δεν είναι απλώς ένα ρετρό, αλλά ένα μελλοντικό halo car που δείχνει πώς η Renault αντιλαμβάνεται τις επιδόσεις σε αυτή τη νέα εποχή.
Από το 40 CV μέχρι το R5 Turbo 3E, η Renault απέδειξε διαχρονικά ότι η έννοια «σπορ» δεν περιορίζεται σε μία συνταγή. Άλλοτε χάρη στο χαμηλό απόβαρο, άλλοτε με υπερβολή και σήμερα με ηλεκτρισμό, η γαλλική εταιρεία συνεχίζει να γράφει ιστορία με τον δικό της, συχνά απρόβλεπτο, τρόπο.