Όλο και περισσότερο με όρους συσπείρωσης του κομματικού ακροατηρίου γίνονται οι κεντρικές πολιτικές τοποθετήσεις από την πλευρά της κυβέρνησης. Με τον χρόνο να μετράει αντίστροφα για τις επόμενες εκλογές, αρχίζει να κυριαρχεί ως κριτήριο στην επιλογή των παρεμβάσεων και των δημόσιων τοποθετήσεων και το στοιχείο της προσέγγισης της εκλογικής βάσης. Ο στόχος είναι σαφής και φαίνεται ότι είναι κοινός για την κυβέρνηση και για τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης: η άντληση ικανού ποσοστού δυνάμεων από τη δεξαμενή των αναποφάσιστων και από τη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» συνολικά, που κινείται πλέον σταθερά κοντά στο 20%. Η κυβέρνηση που στις εκτιμήσεις με αναγωγή των δημοσκοπήσεων δείχνει να έχει κατοχυρώσει ένα ποσοστό κοντά στο 30%, επιθυμεί να δει τα ποσοστά της να αυξάνονται. Και στην προσπάθεια να το πετύχει, αναπτύσσει μια πολύ συγκεκριμένη στρατηγική προσέγγισης επιλεγμένων ακροατηρίων και διαμόρφωσης σαφούς διαχωριστικής γραμμής με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Σε σχέση με το πρώτο, κάθε άλλο παρά τυχαία είναι η χθεσινή ανάρτηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με κεντρικό σύνθημα «Νομιμότητα Παντού». Ο πρωθυπουργός παρέθεσε μια σειρά από επιτυχίες των διωκτικών αρχών για να επισημάνει στο τέλος της ανάρτησης ότι η πρόοδος στην εξιχνίαση υποθέσεων και στην αντιμετώπιση παραβατικών συμπεριφορών δηλώνει ότι γίνονται σοβαρά βήματα κατά της παραβατικότητας, ωστόσο πρόκειται για μάχη που απαιτεί χρόνο και συνέπεια. Ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να φέρει στο προσκήνιο ένα θέμα που βρίσκεται στην κορυφή των προτεραιοτήτων για ένα σημαντικό μέρος του παραταξιακού ακροατηρίου. Αλλωστε, η ενίσχυση της ασφάλειας και η αντιμετώπιση της ανομίας ήταν ένα από τα βασικά συνθήματα στα οποία η κυβερνητική παράταξη επένδυσε στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2019 και του 2023. Εμμέσως, ο πρωθυπουργός κλείνει το μάτι σε αυτό το πιο συντηρητικό ακροατήριο, ζητώντας να ανανεώσουν την εμπιστοσύνη τους προς την κυβερνητική πλειοψηφία, όταν λέει ότι απαιτείται χρόνος και συνέπεια για να κερδηθεί η μάχη για νομιμότητα παντού.
Στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο κατέστη σαφές χθες ότι η κυβέρνηση επιλέγει να μεταφέρει την σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στον υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, και την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης. Είναι μια επιλογή που εξυπηρετεί τον στόχο χάραξης σαφούς διαχωριστικής γραμμής ανάμεσα σε ένα προφίλ σοβαρής και υπεύθυνης πολιτικής παρουσίας που διεκδικεί για τον εαυτό της η πλειοψηφία, τοποθετώντας απέναντι όχι μόνο την κ. Κωνσταντοπούλου, αλλά και άλλες πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και το ΠΑΣΟΚ, που επιδιώκει να το παρουσιάσει ως εφαπτόμενη της Πλεύσης Ελευθερίας πολιτική δύναμη. Ο στόχος είναι σαφής: η διεκδίκηση του χώρου του πολιτικού Κέντρου, που δεν γοητεύεται από ακραίες φωνές και πολιτικές συμπεριφορές. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, επέκρινε χθες την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας λέγοντας μάλιστα (ΣΚΑΪ) ότι «Ήμασταν πάρα πολύ ενοχικοί για πάρα πολλά χρόνια με συμπεριφορές τέτοιες. Αυτό δεν είναι πολιτική αντιπαράθεση. Πολιτική αντιπαράθεση είναι κάποιος, ακόμα και με ένταση, με σφοδρό τρόπο, με σφοδρότητα να πει ότι «αυτό που κάνεις δεν είναι καλό, δεν είναι σωστό, είναι λάθος», ακόμη και να σε κατηγορήσει πολιτικά. Αυτό που κάνει η κυρία Κωνσταντοπούλου ξεπερνά τα όρια της χυδαιότητας. Είναι πέραν από τη χυδαιότητα». Και συνέχισε, βάζοντας στο κάδρο το ΠΑΣΟΚ: «Εμείς δεν την έχουμε κάνει συνομιλήτρια την κυρία Κωνσταντοπούλου, κύριε Παυλόπουλε. Δεν συνυπογράψαμε εμείς μαζί της πρόταση της δυσπιστίας, όπως το ΠΑΣΟΚ. Δεν υιοθετήσαμε εμείς τη ρητορική της. Δεν μιλάμε εμείς για «προοδευτικές» δυνάμεις και αποκλείουμε μόνο τη Νέα Δημοκρατία, αλλά τους άλλους δεν τους αποκλείουμε. Αυτοί πρέπει να κοιταχτούν στον καθρέφτη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η κυρία Κωνσταντοπούλου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι αυτοί οι οποίοι «ξεπλένουν», χωρίς να το καταλαβαίνουν, τέτοιες φασίζουσες λογικές, με το να μην αποκλείουν την κυρία Κωνσταντοπούλου, με να τη θεωρούν μία προοδευτική δημοκρατική δύναμη. Ακούσατε ποτέ τον κύριο Δούκα ή τον όποιον του ΠΑΣΟΚ «προοδευτικό», αριστερό έτσι εν ευρεία εννοία εντός πολλών εισαγωγικών, να αποκλείει την κυρία Κωνσταντοπούλου;».