Ζωή απέναντι στον θάνατο και φως στη μαυρίλα της επικαιρότητας των ημερών, αντιπαραβάλει η καθηγήτρια αιματολογίας στο ΠΑΓΝΗ, Χανιώτισσα γιατρός, Ελένη Παπαδάκη που μοιράζεται με ανάρτησή της, την ιστορία μιας 22χρονης προσφυγοπούλας που ξαναγεννήθηκε στην Κρήτη, χάρη στην επιστημονική επάρκεια, την ανθρωπιά και την ενσυναίσθηση μιας ομάδας ανθρώπων που βρέθηκαν στον δρόμο της…
Γράφει η κα Παπαδάκη:
Με το καλό Α. στη νέα Ζωή !
Την Α. 22 ετών, την ξέβρασε μια βάρκα που ξεκίνησε από τη Λιβύη, στην Κρήτη, τον περασμένο Νοέμβριο, και την έφερε ένας ευγενής Λιμενικός σε μια εφημερία του ΠαΓΝΗ πεθαμένη σχεδόν, με βαριά κρίση δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Συντοπίτες που έφτασαν με την ίδια βάρκα, πνίγηκαν ή πέθαναν. Η Α. είχε διανύσει με τα πόδια το Σουδάν, τόπο καταγωγής της, έχοντας υποστεί βιασμούς και ξυλοδαρμούς και έχοντας πρόσφατα χάσει/αποβάλλει (ευτυχώς) ένα κύημα βιασμού .
Νοσηλεύσαμε μέχρι χθες την Α. στην Αιματολογική Κλινική ΠαΓΝΗ. Είχει την πιο βαριά κρίση δρεπανοκυτταρικής που είχαμε δει ποτέ, μας βοήθησε και η Σταυρούλα Κυριακάκη από το Βενιζέλειο/ Κέντρο Μεσογειακής, για τις αποφάσεις μας για αφαιμαξομεταγγίσεις.
Υποστηρίχτηκε από την Κλινική μας, τη ΜΕΘ όπου νοσηλεύτηκε με βαρειές αγγειοαποφρακτικές/επιληπτικές κρίσεις, το Ιατρείο Πόνου, την Αιμοδοσία.
Υποστηρίχτηκε και από όλες τις σχετικές υπηρεσίες του ΠαΓΝΗ, την έλουζαν και τη χτένιζαν οι νοσηλεύτριές μας, σαν κούκλα την είχαν, τη χάϊδευαν παράλληλα με την κλινική εξεταση οι ειδικευόμενές μας, μιλούσαν και τη γλώσσα της με τηλεφωνική μετάφραση, κρατιόταν από το χέρι μου στην επίσκεψη, με φιλούσε, την φιλούσα.
Της πήρε και ο Σύλλογος Φίλων της Αιματολογικής ένα tablet που ήταν η επιθυμία της και έκανε χαρά μικρού παιδιού.
Βελτιώθηκε η Α. προοδευτικά και σα να βελτιώθηκε ψυχικά όποιος συναναστράφηκε μαζί της.
Μετά από περίπου 3 και πλέον μήνες νοσηλείας, η Α. πήρε ένα κόκκινο βαλιτσάκι γεμάτο με καινούργια ρούχα που της αγόρασαν, με το tablet της, με το ΑΜΚΑ και το άσυλό της και πήρε εξιτήριο συνοδευόμενη για μια ειδική δομή. Έφυγε χαρούμενη και είναι χαρούμενη στο νέο της “σπίτι” μάθαμε. Μιλάει για τη στοργή που πρώτη φορά πήρε στη ζωή της, στο ΠαΓΝΗ. Πόσο όμορφοι γίνονται οι άνθρωποι, το Σύστημα, οι Υπηρεσίες όταν αφήνουν τα συναισθήματα να οδηγήσουν τις πράξεις!
Νομίζω έχω ένα φυλακτό στη ζωή μου: το χαμόγελο της Α. και το αέρινο άγγιγμά της. Με το καλό Α. στη νέα Ζωή !