Στις σημερινές διεθνείς συνθήκες είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουμε σε διευθέτηση των προβλημάτων με την Τουρκία με βάση βέβαια το διεθνές δίκαιο, τόνισε ο Στέλιος Κούλογλου σε συνέντευξη του στο κεντρικό δελτίο του ONE Channel και την Εβελίνα Κίσσα.
Η αντιπολίτευση πρέπει να προχωρήσει σε συγκρότηση Λαικού Μετώπου για να αντιμετωπίσει τα κρίσιμα προβλήματα της χώρας που επιδεινώνει η κυβέρνηση.
Δημοσιογράφος:
Νωρίτερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε «χυδαίο ψέμα» τον ισχυρισμό ότι η Ελλάδα έχει ρεκόρ εργατικών δυστυχημάτων. Ποιο είναι το σχόλιό σας;
Στ. Κούλογλου:
Καταρχάς μιλάμε για ένα τραγικό δυστύχημα, μια έκρηξη, για την οποία υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Αυτές οι ευθύνες αρχίζουν σταδιακά να αναδεικνύονται και, φυσικά, πρέπει να διερευνηθούν πλήρως από τις αρμόδιες υπηρεσίες – την Πυροσβεστική, το Υπουργείο Εργασίας κ.λπ.
Αυτό όμως που μου κάνει τρομερή εντύπωση είναι ότι η κυβέρνηση, για μία ακόμη φορά –όπως και στην υπόθεση των Τεμπών– έσπευσε προκαταβολικά να εκδώσει «πόρισμα», λέγοντας ότι δεν υπήρξε καμία παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, λίγες μόλις ώρες μετά την έκρηξη. Δεν καταλαβαίνω το γιατί. Είναι σαν να αισθάνεται ενοχή και γι’ αυτό σπεύδει να αρνηθεί κάθε ευθύνη, παρουσιάζοντας όσους θέτουν ερωτήματα ως συκοφάντες.
Όσο για τα εργατικά δυστυχήματα, είναι γεγονός ότι την περασμένη χρονιά είχαμε ρεκόρ. Υπάρχουν συγκεκριμένα, τεκμηριωμένα στοιχεία. Τον Νοέμβριο, μάλιστα, είχα παραστεί σε εκδήλωση του ευρωβουλευτή Κώστα Αρβανίτη, όπου παρουσιάστηκαν αναλυτικά τα δεδομένα. Θα ήταν καλό η κυβέρνηση και οι αρμόδιες αρχές να τα μελετήσουν σοβαρά, ώστε να ληφθούν μέτρα περιορισμού των δυστυχημάτων.
Δημοσιογράφος:
Πιστεύετε ότι η τραγωδία στο εργοστάσιο της Βιολάντα μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από τις συνθήκες εργασίας και το θεσμικό πλαίσιο;
Στ. Κούλογλου:
Μακάρι, αλλά δυστυχώς δεν το πιστεύω. Έτσι όπως διαμορφώνεται το κλίμα, με την κυβέρνηση να δαιμονοποιεί εκ των προτέρων κάθε ερώτηση και να παίρνει ουσιαστικά τη θέση της εργοδοσίας, χωρίς να έχουν προηγηθεί οι απαραίτητες έρευνες, δεν νομίζω ότι θα ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος.
Θα υπάρξει πολιτική φασαρία και αντιπαράθεση, αλλά αυτό που πραγματικά χρειάζεται –η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και η ενίσχυση των ελέγχων– δεν θα γίνει. Και δεν θα γίνει γιατί για να υπάρξουν περισσότεροι έλεγχοι, πρέπει να ενισχυθούν οι αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες.
Σήμερα, χιλιάδες επιχειρήσεις αντιστοιχούν σε ελάχιστους ελεγκτές. Υπό αυτές τις συνθήκες, ουσιαστικός έλεγχος είναι πρακτικά αδύνατος. Φοβάμαι λοιπόν ότι ούτε αυτό το πάθημα θα μας γίνει μάθημα.
Δημοσιογράφος:
Να περάσουμε στις δημοσκοπήσεις. Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα, χωρίς όμως να αγγίζει την αυτοδυναμία, ενώ το ΠΑΣΟΚ παραμένει δεύτερο κόμμα. Πώς διαβάζετε αυτή την εικόνα και τι περιμένετε από το συνέδριο της αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Στ. Κούλογλου:
Η Νέα Δημοκρατία διαθέτει ένα σταθερό ποσοστό της τάξης του 25–30%, που προέρχεται από έναν παραδοσιακό, συντηρητικό πυρήνα ψηφοφόρων. Αυτό το ποσοστό ανατράπηκε μόνο σε εξαιρετικές συνθήκες, όπως το 2012.
Το κρίσιμο ζήτημα είναι τι κάνει η αντιπολίτευση για να ξεπεράσει αυτό το όριο. Κατά τη γνώμη μου, αντί να συγκρούονται μεταξύ τους οι διάφορες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, θα έπρεπε να ενώσουν δυνάμεις και να συγκροτήσουν ένα ευρύτερο Λαϊκό Μέτωπο, όπως συνέβη πρόσφατα στη Γαλλία.
Με δεδομένο ότι τα κόμματα που προέρχονται από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε κρίση, θεωρώ ότι την ευθύνη για έναν τέτοιο καταλυτικό ρόλο θα έπρεπε να την αναλάβει το ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη στιγμή, το ΠΑΣΟΚ χάνει μια σημαντική ιστορική ευκαιρία. Η ιστορία, θα έλεγα, περνά μπροστά από το παράθυρό του και του χαμογελά, αλλά εκείνο της γυρίζει την πλάτη.
Δημοσιογράφος:
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πάντως, δηλώνει ανοιχτός σε συνεργασίες.
Στ. Κούλογλου:
Πράγματι, τόσο ο κ. Ανδρουλάκης όσο και ο κ. Δούκας εμφανίζονται ανοιχτοί σε συνεργασίες αυτού του χαρακτήρα. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις εντός του ΠΑΣΟΚ –αναφέρομαι, για παράδειγμα, στην κ. Διαμαντοπούλου– που βλέπουν πιο θετικά μια συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, ενδεχομένως χωρίς τον κ. Μητσοτάκη.
Αυτή είναι η βασική αντίφαση του ΠΑΣΟΚ. Όταν κάνει άνοιγμα προς τα αριστερά, αντιδρά η δεξιά πτέρυγα· όταν κινείται προς τα δεξιά, διαμαρτύρεται η αριστερή. Όμως στην πολιτική, αν δεν σπάσεις αυγά, δεν κάνεις ομελέτα. Κάποια στιγμή πρέπει να παρθούν αποφάσεις.
Η διεθνής κρίση της σοσιαλδημοκρατίας – Δεν αρκεί αλλαγή ηγεσίας
Δημοσιογράφος:
Η εσωστρέφεια αυτή δεν πλήττει το ΠΑΣΟΚ;
Στ. Κούλογλου:
Αναμφίβολα το πλήττει. Όσο δεν καταγράφει δημοσκοπική άνοδο, τόσο εντείνονται οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Πρέπει, βέβαια, να δούμε το ζήτημα και ευρύτερα. Τα κόμματα που προέρχονται από τον σοσιαλδημοκρατικό χώρο δυσκολεύονται διεθνώς να ανακάμψουν. Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.
Αν δει κανείς ιστορικά κόμματα, το SPD στη Γερμανία ή το Σοσιαλιστικό Κόμμα στη Γαλλία, θα διαπιστώσει παρόμοια προβλήματα, ιδίως μετά από περιόδους συγκυβέρνησης με τη Δεξιά – κάτι που δεν ξεχνιέται εύκολα από τους ψηφοφόρους.
Παρά ταύτα, το ΠΑΣΟΚ σήμερα διατυπώνει σοβαρές και τεκμηριωμένες προτάσεις για αλλαγές στο νομικό πλαίσιο σε πολλά ζητήματα. Όμως δεν κερδίζει πολιτικά, ακριβώς λόγω αυτής της βαριάς κληρονομιάς. Δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα θα λυνόταν απλώς με αλλαγή ηγεσίας· χρειάζεται μια συνολικότερη στρατηγική επανεκκίνησης.
Δημοσιογράφος:
Να περάσουμε στα εθνικά. Κλιμακώθηκε η αντιπαράθεση ΝΔ–ΠΑΣΟΚ για τα Ίμια και το ζήτημα του «γκριζαρίσματος» του Αιγαίου, μετά τις δηλώσεις του κ. Μακάριου Λαζαρίδη. Πώς το σχολιάζετε;
Στ. Κούλογλου:
Ο δυστυχής Μακάριος Λαζαρίδης προσπαθεί να γίνει υφυπουργός. Για αυτό στην εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ηγείται τη συγκάλυψη του σκανδάλου. Τώρα βγήκε ξαφνικά βγήκε από δεξιά στην ίδια την πολιτική της κυβέρνησης, για αυτό τον αποδοκίμασαν οι Μαρινάκης- Γεραπετρίτης Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει και ο πρωθυπουργός.
Αντί να εκτοξεύονται κατηγορίες περί προδοσίας, θα έπρεπε να συζητούμε σοβαρά και ψύχραιμα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ειδικά στη σημερινή διεθνή συγκυρία, όπου επικρατεί ο νόμος του ισχυρού. Είναι ζωτικής σημασίας να προχωρήσουμε σήμερα σε διευθέτηση των προβλημάτων με την Τουρκία με βάση βέβαια το διεθνές δίκαιο. Και όχι να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο για προδοσία.