Μια από τις σημαντικότερες τιμητικές διακρίσεις της Γαλλικής Δημοκρατίας απονεμήθηκε σε έναν άνθρωπο που δεν ανέβηκε ποτέ σε βήμα εξουσίας, αλλά έγινε θρύλος στους δρόμους του Παρισιού. Ads Ο Αλί Ακμπάρ, ένας 74χρονος πλανόδιος πωλητής εφημερίδων, τιμήθηκε από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν με τον τίτλο του Ιππότη του Εθνικού Τάγματος της Αξίας, σε αναγνώριση μιας ζωής αφιερωμένης στην αφοσίωση, τη συνέπεια και την προσφορά στο δημόσιο πρόσωπο της πόλης.
Για πάνω από πέντε δεκαετίες, ο Ακμπάρ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παρισινής καθημερινότητας. Με τη στοίβα του από φύλλα της Le Monde στα χέρια και αστείρευτη ενέργεια, περιδιαβαίνει τα καφέ της Λατινικής Συνοικίας, μοιράζοντας εφημερίδες, αστεία και καλημέρες.
Σε μια εποχή που οι πλανόδιοι πωλητές εφημερίδων έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, εκείνος παραμένει ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας παράδοσης που αντιστέκεται σθεναρά στο πέρασμα του χρόνου και στην επέλαση της ψηφιακής εποχής. Ads Η διαδρομή του Ακμπάρ μέχρι τη γαλλική πρωτεύουσα ήταν μακρά και επίπονη.
EPA/TOM NICHOLSON
Γεννημένος στο Ραβαλπίντι του Πακιστάν, έφτασε στο Παρίσι το 1973, έχοντας διασχίσει το Αφγανιστάν, το Ιράν, την Τουρκία και την Ελλάδα.
Πέρασε χρόνια ζώντας στη σκιά, δίχως χαρτιά και σταθερό καταφύγιο, κοιμώμενος σε δρόμους, κάτω από γέφυρες και σε εγκαταλελειμμένα δωμάτια, στέλνοντας τα λιγοστά του χρήματα πίσω στην οικογένεια. Παρ’ όλα αυτά, δεν σταμάτησε να προσπαθεί.
Ξεκίνησε πουλώντας σατιρικά έντυπα, όπως το Charlie Hebdo, στους φοιτητές της Σορβόννης και άλλων σχολών της περιοχής, και σταδιακά έγινε γνωστός και αγαπητός σε όλο το φάσμα της παρισινής κοινωνίας – από απλούς περαστικούς και σερβιτόρους μέχρι πρώην προέδρους, όπως ο Φρανσουά Μιτεράν, και μελλοντικούς πρωθυπουργούς όπως ο Εντουάρ Φιλίπ.
Ακόμη και ο ίδιος ο Μακρόν θυμάται τον Ακμπάρ από τα φοιτητικά του χρόνια, χαρακτηρίζοντάς τον «πιο Γάλλο και από τους Γάλλους» για τη σταθερότητα και την ευγένεια με την οποία υπηρέτησε τον δημόσιο χώρο.
Σήμερα, που η κυκλοφορία των έντυπων εφημερίδων έχει καταρρεύσει, ο Ακμπάρ εξακολουθεί να διανέμει περίπου 20 φύλλα την ημέρα.
Για τον ίδιο όμως, αυτό που μετρά δεν είναι οι αριθμοί, αλλά η καθημερινή ανθρώπινη επαφή: ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια σύντομη κουβέντα. «Η συνταξιοδότηση θα περιμένει το νεκροταφείο», λέει χαριτολογώντας, επιβεβαιώνοντας την αμετακίνητη αποφασιστικότητά του.
Η απονομή της τιμητικής διάκρισης έγινε στο Μέγαρο των Ηλυσίων, όπου ο Γάλλος πρόεδρος εξήρε τον Ακμπάρ ως ζωντανό σύμβολο επιμονής και ενσυναίσθησης. Ο ίδιος, φανερά συγκινημένος, περιέγραψε την αναγνώριση αυτή ως βάλσαμο για τα τραύματα μιας ζωής γεμάτης κόπο, στερήσεις, αλλά και αξιοπρέπεια.
Και καθώς συνεχίζει να περιφέρεται ανάμεσα στα τραπέζια των παρισινών καφέ, ο Αλί Ακμπάρ αποδεικνύει πως το μεγαλείο μπορεί να βρίσκεται στα πιο ταπεινά μονοπάτια.