Ιστορίες γραφειοκρατικής… τρέλας φαίνεται πως ζουν οι ιδιοκτήτες κατοικιών στη γραφική συνοικία ”Γαυδιώτικα” της Παλαιόχωρας, καθώς εδώ και χρόνια περισσότερα από 70 σπίτια παραμένουν σε καθεστώς ρυμοτόμησης, που σημαίνει ότι απαγορεύονται να επισκευαστούν και να μεταβιβαστούν στους άμεσους κληρονόμους.
Επίσης στον δρόμο που διέρχεται δίπλα από τη συνοικία και σε όλο το παραλιακό μέτωπο δεν μπορεί να γίνει κανένα έργο αφού τυπικά θεωρείται ότι δεν υπάρχει δρόμος ! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η θάλασσα κάθε χειμώνα να φτάνει στις αυλές των σπιτιών προκαλώντας ζημιές στις περιουσίες τους.
Κι ενώ μετά από θετική εισήγηση της Υπηρεσίας Πολεοδομικού σχεδιασμού της Περιφέρειας Κρήτης ( της οποίας υπηρεσίας στελέχη πήγαν στην Παλαιόχωρα και έκαναν αυτοψία ) εγκρίθηκε το 2023 η πρόταση του Δήμου Καντάνου – Σελίνου που αφορούσε προτεινόμενες τροποποιήσεις του Σχεδίου Πόλεως για την παραθαλάσσια Ζώνη Γαυδιώτικα – Ανατολική παραλία και εστάλησαν προς τελική υπογραφή στην Αθήνα, ο φάκελος έμεινε ”παρκαρισμένος” στα συρτάρια του Υπουργείου Περιβάλλοντος για δύο χρόνια λόγω… φόρτου εργασίας και στα τέλη του 2025 επεστράφη στον Δήμο Καντάνου Σελίνου !
Για τον λόγο αυτό ο δήμαρχος Καντάνου – Σελίνου Αντώνης Περράκης, θα μεταβεί την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου στην Αθήνα στο Υπουργείο Περιβάλλοντος όπου έχει προγραμματισμένη συνάντηση για το θέμα των σχεδίων πόλεως με τον γενικό γραμματέα Θύμιο Μπακογιάννη.
ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ
Ωστόσο, όπως εξηγεί, «η θαλασσοταραχή της προηγούμενης Τετάρτης 21 Γενάρη ξανάφερε στην μνήμη των κατοίκων νύχτες τρόμου προηγούμενων ετών με αποκορύφωμα μια βραδιά το χειμώνα του 1989, όταν η θάλασσα έμπαινε όλο το βράδυ μέσα στα σπίτια μας και στα μαγαζιά παίρνοντας ό,τι έβρισκε μπροστά της και εξαφανίζοντας το στα βάθη του πελάγους. Λόγω συγκεκριμένων προβλημάτων υποδομής που αντιμετώπιζε τότε η περιοχή προς το τέλος του 1990 η τότε κοινότητα Παλαιόχωρας προχώρησε στο μπάζωμα της θάλασσας και δημιούργησε τον σημερινό δρόμο, που απομάκρυνε την ορμή των κυμάτων από τα σπίτια και δημιούργησε ελπίδες για την ανάπτυξη της συγκεκριμένης περιοχής.
Από τις αρχές του 2000 είχαμε πιστέψει ότι η θάλασσα δεν μπαίνει πια στα σπίτια μας. Η μανία των κυμάτων έδειξε ότι ο δρόμος χρειάζεται τεχνική αναβάθμιση, ώστε οι άνθρωποι, τα αυτοκίνητα, τα σπίτια να μην κινδυνεύουν πια. Αυτό σημαίνει ότι στην περιοχή πρέπει να γίνουν έργα υποδομής.
Υπάρχει όμως ένα ΠΑΡΑΔΟΞΟ, ενώ ο δρόμος είναι ΟΡΑΤΟΣ στους κατοίκους και στους επισκέπτες στις Υπηρεσίες είναι ΑΟΡΑΤΟΣ.
Μάλιστα η αντίστοιχη υπηρεσία υποστηρίζει ότι τα δεκάδες σπίτια που εφάπτονται του δρόμου σε μια ζώνη πλάτους 10 μέτρων πρέπει να κατεδαφιστούν για να κατασκευαστεί ο δρόμος που εδώ και 26 χρόνια έχει κατασκευαστεί μπροστά τους.
Τα σπίτια λοιπόν όλα είναι σε καθεστώς ρυμοτόμησης, απαγορεύονται να επισκευαστούν και να μεταβιβαστούν στους άμεσους κληρονόμους.
Επίσης στον δρόμο και σε όλο το παραλιακό μέτωπο ΔΕΝ μπορεί να γίνει κανένα έργο αφού θεωρείται ότι ΔΕΝ υπάρχει δρόμος ».
Ο κ. Μπικάκης, αναρωτιέται, «τι προέκυψε και ένα έργο πνοής για την ανάπτυξη, αλλά και την ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής απορρίφθηκε, πριν λίγο καιρό από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Μετά από χρόνια μελετών των Τεχνικών Υπηρεσίων του Δήμου Καντάνου – Σελίνου, της Περιφέρειας Κρήτης και μετά την θετική εισήγηση του καθόλα αρμόδιου οργάνου του ΣΥΠΟΘΑ Κρήτης γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ ΔΕΝ ενέκρινε την τροποποίηση του Σχεδίου Πόλεως για την Ανατολική παραλία και τα Γαυδιώτικα γυρνώντας τον τόπο δεκαετίες πίσω;
Μέχρι ποιο αιώνα οι κάτοικοι θα ζουν με την ανασφάλεια, ποια νύχτα η θάλασσα θα ξαναχτυπήσει τα σπίτια τους αφού ΔΕΝ τους δίνει το κράτος το δικαίωμα να κάνουν κάτι για να προφυλάξουν τις περιουσίες τους και τις ζωές τους;».
ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΝΤΑΝΟΥ – ΣΕΛΙΝΟΥ
Ο ίδιος έκανε λόγο για ένα ”κοινωνικό πρόβλημα” καθώς όλοι οι άνθρωποι που έχουν τις περιουσίες τους στα Γαυδιώτικα ειναι «όμηροι ενος σχεδίου που κανείς δεν ξέρει να πει, τι θα γίνει».
Μάλιστα το πρόβλημα αφορά παραπάνω από 70 σπίτια που είναι κτισμένα στην ανατολική παραλία της Παλαιόχωρας, από το ξενοδοχείο Άρης μέχρι την παραλία Χαλίκια.
Επίσης έκανε λόγο για ένα «δρόμο – φάντασμα που κρατάει ομήρους και όλους όσους γειτνιάζουν με την ανατολική παραλία».