Περισσότεροι από 2000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν χθες στη γαλλική πόλη Μιτρί-Μορί για να αποτίσουν φόρο τιμής στην 17χρονη Καμέλια, η οποία αυτοκτόνησε στις 13 Ιανουαρίου έπειτα από παρατεταμένο σχολικό εκφοβισμό. Ads Η πορεία μνήμης, με πρωτοβουλία της οικογένειας και της τοπικής κοινότητας, ανέδειξε τις καταγγελίες πως το σχολείο και η διοίκηση του δεν ανταποκρίθηκαν επαρκώς στα σημάδια κινδύνου, παρά τις επανειλημμένες ενδείξεις ότι η μαθήτρια ζούσε υπό συνεχή ψυχολογική πίεση και κοινωνική απομόνωση.
Η Καμέλια μια χαρούμενη κοπέλα, λίγους μόλις μήνες πριν από τις εξετάσεις του απολυτηρίου, είχε ήδη χαράξει ακαδημαϊκή πορεία, επιδιώκοντας να σπουδάσει λογιστική και διαχείριση στο Παρίσι.
Κατά τη διάρκεια της πορείας, ο θείος της, Σαλίμ Αγιάτσι, διάβασε αποσπάσματα από προσωπικές της σημειώσεις, στις οποίες περιγραφόταν με λεπτομέρειες η καθημερινή της έκθεση σε κοροϊδίες, προσβολές και λεκτική βία από πολλούς μαθητές. Η ίδια σημείωνε ότι ένιωθε διαρκή φόβο και αίσθηση απειλής στο σχολικό της περιβάλλον. Ads Στην πορεία μνήμης μίλησαν και άλλοι άνθρωποι που βίωσαν παρόμοιες εμπειρίες. Η 30χρονη Καντίγια, πρώην θύμα εκφοβισμού, υπογράμμισε ότι «το δράμα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί», τονίζοντας πως η καταγγελία συχνά μετατρέπεται σε μια εξαντλητική διαδικασία για τα θύματα.
Επισήμανε επίσης την απουσία επαρκούς εκπαίδευσης στα σχολεία γύρω από τον εκφοβισμό και κάλεσε τους γονείς να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην ευαισθητοποίηση των παιδιών τους.
Πηγή: Social media
Στο πλαίσιο της υπόθεσης έχουν ξεκινήσει τέσσερις δικαστικές έρευνες, μεταξύ των οποίων μία για «σχολικό εκφοβισμό που οδήγησε το θύμα στην αυτοκτονία». Παράλληλα διεξάγεται διοικητική έρευνα σχετικά με πιθανές παραλείψεις της σχολικής διοίκησης.
Σύμφωνα με την οικογένεια, η Καμέλια είχε αναφέρει στη μητέρα της πως ο διευθυντής την είχε καλέσει σε συνάντηση και της είπε ότι «η ίδια έφταιγε» για την κατάσταση· ο ίδιος τελεί πλέον σε υποχρεωτική άδεια έως την ολοκλήρωση της έρευνας.
Μαρτυρίες από άλλους μαθητές του ίδιου σχολικού χώρου ενισχύουν τις καταγγελίες περί παγιωμένης ανοχής στον εκφοβισμό. Η 17χρονη Σάρα χαρακτήρισε την εμπειρία της στο Λύκειο Μπαλζάκ «καταστροφική», λέγοντας ότι την απέκλειαν κοινωνικά και ότι κατέληξε να υποφέρει από σχολική φοβία χωρίς ουσιαστική στήριξη από καθηγητές.
Παρόμοια άποψη εκφράζει και η Βικτόρια, μαθήτρια της τελευταίας τάξης, αναφέροντας ότι γνώριζε κι άλλα θύματα εκφοβισμού και ότι το σχολείο συχνά μετέφερε την ευθύνη στους γονείς αντί να δώσει λύσεις.
Οι ανησυχίες δεν περιορίζονται μόνο στους μαθητές. Η Ιλάμ, μητέρα δύο αγοριών, δήλωσε ότι φοβάται για την ασφάλεια των παιδιών της, ενώ ο μικρότερος γιος της, ο 13χρονος Ναχίλ, απέκτησε μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση στο ζήτημα μετά την αυτοκτονία της Καμέλια.
Παράλληλα, η Σόνια, μητέρα τριών παιδιών, ανέφερε ότι η δική της 7χρονη κόρη υπήρξε επίσης θύμα εκφοβισμού και ότι το σχολείο δεν επενέβη ποτέ, αναγκάζοντάς τους —ως οικογένεια— να επιλύσουν το ζήτημα μόνοι τους. Για εκείνη, η Καμέλια «θα μπορούσε να είναι η κόρη μας».
Ο θείος της Καμέλια κάλεσε εκ νέου σε δράση, επισημαίνοντας ότι ο θάνατος της ανιψιάς του αποτελεί «μήνυμα ακρόασης» και προτρέποντας τα θύματα να μιλούν και να καταγγέλλουν.
Η υπόθεση εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για τη διαχρονική αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος να διαχειριστεί επαρκώς τον σχολικό εκφοβισμό. Τα περιστατικά αυξάνουν και στην Ελλάδα, χωρίς πολιτική για την αντιμετώπιση τους.
Πηγή: Liberation