«Προφανώς δεν υπάρχει εύκολη απάντηση στο γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες -ή ακριβέστερα η κυβέρνηση και ο στρατός τους- πολεμούν σχεδόν χωρίς διακοπή από την ανεξαρτησία τους», γράφει ο Ντέιβιντ Βάιν στο εξαιρετικά επίκαιρο βιβλίο του «Ηνωμένες Πολιτείες του Πολέμου» (Εκδόσεις Σάλτο 2025).
Ο Αμερικανός καθηγητής απορρίπτει την εξήγηση της βιολογικής μεταφοράς. «Οι χώρες δεν έχουν DNA και η τάση για πόλεμο δεν μεταδίδεται μέσω του εδάφους, ούτε μέσω του αίματος ή των γονιδίων, παρότι η ιστορία μιας χώρας και των ανθρώπων που ζουν εκεί είναι εξαιρετικά σημαντική».
Ανατρέχει επίσης στις διάφορες θεωρίες για τα αίτια αυτής της διαρκούς πολεμικής δραστηριότητας: τη γέννηση της χώρας μέσα από τον επαναστατικό πόλεμο για την ανεξαρτησία και τη γενοκτονία των Ινδιάνων, τον ρόλο της λαϊκής κουλτούρας και ψυχολογίας.
‘Η μήπως ευθύνεται, αναρωτιέται, το καπιταλιστικό σύστημα γενικώς ή ο ρόλος που παίζει το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, για το οποίο προειδοποίησε ο πρόεδρος Άιζενχάουερ στην περίφημη αποχαιρετιστήρια ομιλία του το 1961;
Το βέβαιο είναι ότι από την κήρυξη της ανεξαρτησίας τους το 1776 μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ δεν ήταν σε πόλεμο το πολύ 11 χρόνια συνολικά, αναφέρει ο συγγραφέας.
Από τότε που αναγορεύθηκε επισήμως στη μεγαλύτερη δύναμη στον πλανήτη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με πρόσχημα τον Ψυχρό Πόλεμο, τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών ή κατά της τρομοκρατίας, οι ΗΠΑ δεν έχουν σταματήσει να πολεμούν προκαλώντας εκατομμύρια νεκρούς και πολύ περισσότερες ανθρώπινες τραγωδίες.
Αυτός ο εθισμός στη συνεχή βία, στην αρχή εναντίον των ξένων ή των φτωχών Μαύρων μετά κάποτε θα γυρνούσε μπούμεραγκ γράφει ο Chris Hedges στο συγκλονιστικό σχόλιο του που δημοσιεύει το Tvxs σε άλλες στήλες:
«Οι αυτοκρατορίες, όταν φθίνουν, χρησιμοποιούν τις άγριες μορφές ελέγχου πάνω σε εκείνους που υποτάσσουν στο εξωτερικό, ή σε εκείνους που δαιμονοποιούνται από την ευρύτερη κοινωνία στο όνομα του νόμου και της τάξης, πίσω στην πατρίδα».
Σε μια τέτοια ιστορική περίοδο φαίνεται να έχουν μπει οι ΗΠΑ. Με το σύμβολο της πολιτικής και κοινωνικής παρακμής της χώρας, τον ίδιο τον πρόεδρο της, να στέλνει στρατεύματα στις πόλεις που δεν του αρέσουν και ειδικές δυνάμεις που δολοφονούν εν ψυχρώ αθώους.
Οχι πια μόνο μετανάστες στα σύνορα ή Μαύρους στα γκέτο, αλλά «κανονικούς» Αμερικανούς πολίτες στο κέντρο της Μινεάπολης. Aυτή την τελευταία, τυφλή και άλογη βία περιέγραψε χθες μία αυτόπτης μάρτυρας:
«Οι πράκτορες έριξαν τον άνδρα στο έδαφος. Δεν τον είδα να αγγίζει κανέναν από αυτούς, δεν ήταν καν στραμμένος προς το μέρος τους. Δεν φαινόταν να προσπαθεί να αντισταθεί, απλώς προσπαθούσε να βοηθήσει τη γυναίκα να σηκωθεί. Δεν τον είδα με όπλο. Τον έριξαν στο έδαφος. Τέσσερις ή πέντε πράκτορες τον κρατούσαν στο έδαφος και άρχισαν να τον πυροβολούν. Τον πυροβόλησαν πολλές φορές… Δεν ξέρω γιατί τον πυροβόλησαν».