Ορισμένα supercar της δεκαετίας του 90’ ξεκίνησαν την καριέρα τους από τις πίστες και κατέληξαν στους δημόσιους δρόμους. Ποια ξεχωρίζουν από αυτή την εποχή;
Τα 90’s ήταν η εποχή όπου οι κανονισμοί ομολογκασιόν σε κορυφαία πρωταθλήματα αντοχής και GT ανάγκασαν τους κατασκευαστές να μεταφέρουν την αγωνιστική τεχνογνωσία στο δημόσιο οδικό δίκτυο.
Το αποτέλεσμα ήταν μια σειρά από ακραία αυτοκίνητα με αγωνιστική ταυτότητα, αλλά και πινακίδες κυκλοφορίας. Σήμερα, πέντε από αυτά ξεχωρίζουν ως ιερά τέρατα μιας ανεπανάληπτης εποχής και το newsauto σας τα παρουσιάζει:
Η Dauer αποτελεί ίσως το πιο αυθεντικό παράδειγμα «αγωνιστικού με άδεια κυκλοφορίας». Γεννημένη από την ανάγκη του Jochen Dauer να κρατήσει ζωντανή την αγωνιστική του δραστηριότητα, η 962 Le Mans βασίστηκε απευθείας στις Porsche 962 Group C που κυριαρχούσαν στους αγώνες αντοχής τη δεκαετία του ’80.
Η μετατροπή της σε αυτοκίνητο δρόμου περιλάμβανε αναβαθμισμένη ανάρτηση, φρένα κατάλληλα για καθημερινή χρήση και έναν twin-turbo επίπεδο εξακύλινδρο 3,0 λίτρων, απόγονο του Type 935, με απόδοση έως και 730 ίππους.
Στο εσωτερικό, η Dauer παρέμεινε αγωνιστική, αλλά πρόσθεσε πολυτελείς επενδύσεις, μπάκετ καθίσματα και κλιματισμό, δημιουργώντας έναν ιδιότυπο συνδυασμό μεταξύ Le Mans και GT αυτοκινήτου.
Η BMW M έχει συνδέσει το όνομά της με σπορ sedan και coupe, αλλά η M3 GTR Strassenversion ξεφεύγει πλήρως από τα συνηθισμένα.
Αν και βασίστηκε στην M3 γενιάς E36, στην πράξη επρόκειτο για ένα καθαρόαιμο αγωνιστικό που δημιουργήθηκε για το ADAC GT Cup.
Οι κανονισμοί απαιτούσαν την κατασκευή έστω και μίας έκδοσης δρόμου και έτσι γεννήθηκε η Strassenversion. Με φαρδύ αμάξωμα, τεράστια αεροτομή, roll cage και αγωνιστικού τύπου ζάντες, η M3 GTR δεν προσποιήθηκε ποτέ ότι είναι «πολιτισμένη».
Κάτω από το καπό, ο εξακύλινδρος S50 των 3,0 λίτρων αναβαθμίστηκε ώστε να αποδίδει περίπου 355 ίππους και βρισκόταν εντός ενός αμαξώματος σημαντικά ελαφρύτερου από αυτό της της απλής M3.
Το αποτέλεσμα ήταν επιδόσεις που απειλούσαν τότε εξωτικά supercar, με την BMW να σταματά τελικά στο μοναδικό αυτό αντίτυπο, καθιστώντας τη GTR Strassenversion έναν από τους πιο σπάνιους θρύλους εκείνης της δεκαετίας.
Η McLaren δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Η F1 θεωρείται από πολλούς το απόλυτο supercar και η έκδοση LM ανέβασε τον πήχη ακόμα ψηλότερα.
Με αφορμή την εμβληματική νίκη στο Le Mans το 1995, η βρετανική εταιρεία δημιούργησε πέντε F1 δρόμου (και ένα πρωτότυπο) που έφεραν όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία από την αγωνιστική GTR.
Η F1 LM ήταν ελαφρύτερη από την κανονική F1, με αεροδυναμικά βοηθήματα πανομοιότυπα με του αγωνιστικού και τον ατμοσφαιρικό V12 της BMW του οποίου η ισχύς ανέβηκε στους 680 ίππους.
Ήταν λιγότερο «αυτοκίνητο δρόμου» και περισσότερο ένα φερέφωνο της νίκης της McLaren με πινακίδες.
Παρά το όνομά της, η 911 GT1 είχε ελάχιστη σχέση με τη συμβατική 911. Δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τους κορυφαίους αντιπάλους στο BPR Global GT και αργότερα στο FIA GT Championship, και ήταν ουσιαστικά ένα ολοκαίνουργιο, κεντρομήχανο αγωνιστικό.
Για την ομολογκασιόν, η Porsche δεν αρκέστηκε σε μία μονάδα, αλλά κατασκεύασε 25 Strassenversion, μετατρέποντας την απαίτηση των κανονισμών σε επικερδή ευκαιρία.
Οι αλλαγές σε σχέση με την αγωνιστική έκδοση ήταν περιορισμένες: πιο πολιτισμένη ανάρτηση, μεγαλύτερο ρεζερβουάρ και ένα εσωτερικό που ελάχιστα θύμιζε αυτοκίνητο παραγωγής.
Ο επίπεδος εξακύλινδρος των 3,2 λίτρων απέδιδε 543 ίππους, αρκετούς για επιδόσεις που άγγιζαν τα όρια της εποχής. Η GT1 Strassenversion παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο ακραίες Porsche που κυκλοφόρησαν ποτέ και φορούσαν πινακίδες.
Όταν η Mercedes αποφάσισε να μπει στο FIA GT Championship, δεν το έκανε απλώς για τη συμμετοχή. Η CLK GTR σχεδιάστηκε εξαρχής για τη νίκη και, όπως και οι βασικοί της αντίπαλοι, είχε ελάχιστα κοινά στοιχεία με το μοντέλο παραγωγής που εκπροσωπούσε.
Η Strassenversion γεννήθηκε από την υποχρέωση κατασκευής 25 αυτοκινήτων δρόμου. Τελικά παρήχθησαν 28 τα οποία είχαν μικρότερη αεροτομή, πολυτελές εσωτερικό και προσαρμογές σε ανάρτηση και φρένα.
Στο κέντρο του αμαξώματος βρισκόταν ένας V12, αρχικά 6,9 λίτρων με 631 ίππους, ενώ οι έξι roadster εκδόσεις απέκτησαν τον θρυλικό 7,3 λίτρων κινητήρα με σχεδόν 610 ίππους. Η CLK GTR Strassenversion ήταν, και παραμένει, ένα από τα πιο επιβλητικά και ακραία homologation specials που πάτησαν ποτέ σε δημόσια άσφαλτο.
Αυτά τα πέντε αυτοκίνητα δεν ήταν απλώς γρήγορα ή σπάνια. Ήταν προϊόντα μιας εποχής όπου οι κανονισμοί, η φιλοδοξία και το πάθος των μηχανικών συνδυάστηκαν για να γεννήσουν μηχανές χωρίς ουσιαστικούς συμβιβασμούς.
Σήμερα, αποτελούν ζωντανές υπενθυμίσεις του πόσο κοντά μπορεί να βρεθεί ο κόσμος των αγώνων με τους δημόσιους δρόμους.