Είναι εξαιρετικά κουραστικό και ψυχοφθόρο για μένα, άδικο για τα παιδιά μας, τελικώς όμως αλυσιτελές για εσάς, να προσπαθείτε αδιαλείπτως επί ενάμισι έτος τώρα, με συνειδητά αναξιοπρεπή, λόγω και έργω, συμπεριφορά, να δημιουργείτε τεχνητές εντάσεις εκ του μηδενός, κατασκευάζοντας ανύπαρκτα προβλήματα με αφελείς και παιδαριώδεις προβοκάτσιες για ασήμαντες αφορμές, προκειμένου εν συνεχεία, με επίκληση αυτών, να προβείτε σε καταιγισμό εξωδίκων δηλώσεων (κενών περιεχομένου ωστόσο) και δικογράφων κάθε μορφής εναντίον μου (πιθανολογώ ότι η νομοθεσία μας δεν γνωρίζει άλλα ένδικα βοηθήματα, γιατί είμαι σίγουρος ότι, αν υπήρχαν, θα τα είχατε ασκήσει και αυτά…), στα οποία μόνη σας, με τη χαρακτηριστική για σας ναρκισσιστική εκφορά λόγου, “αποδίδετε δίκαιο” στον εαυτό σας και μέμφεστε όλον τον υπόλοιπο κόσμο (εμένα, το δικαστήριο, τους δικηγόρους μου, την οικογένειά μου κλπ.).
Η υπουργός Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, δημοσίευσε σήμερα, Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, μια ανάρτηση με την οποία απαντάει στις αναφορές περί χρήσης ρύθμισης του υπουργείου Δικαιοσύνης που έγινε από μέρους της και αφορά την επιμέλεια των παιδιών της.
Η κα Κεφαλογιάννη, μέσω Facebook, αναφέρει ότι η εν λόγω ρύθμιση προτάθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης και εκτός από εκείνη την ψήφισαν και άλλοι 179 βουλευτές. Υποστηρίζει, παράλληλα, ότι αντιμετωπίζει δύσκολη κατάσταση, περιγράφοντας τις συνέπειες της συνεπιμέλειας.
Εν συνεχεία, η υπουργός Τουρισμού υποστηρίζει ότι ως μητέρα, αλλά και ως υπουργός, πιστεύει ότι δεν έχει λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητάς της και σημειώνει ότι «οι οικογενειακές υποθέσεις, και ιδίως όταν αφορούν ανήλικα παιδιά, δεν προσφέρονται για εκβιασμούς ή πολιτική εκμετάλλευση».
Από τη συγκεκριμένη διάταξη, που αλλάζει τη νομολογία για την επιμέλεια σε περίπτωση διαζυγίου – επιτρέποντας επανάληψη της πρωτοβάθμιας δίκης – έχει προκύψει πολιτικό ζήτημα, καθώς όπως φαίνεται η υπουργός Τουρισμού έσπευσε να την αξιοποιήσει στη δική της οικογενειακή υπόθεση. Αυτό στάθηκε ως αφορμή για πολιτικά σχόλια και οξεία κριτική στην κυβέρνηση για τον τρόπο που νομοθετεί.
Εν μια νυκτί, στις 19 Δεκεμβρίου, και στο – εντελώς άσχετο – νομοσχέδιο που αφορούσε την ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, «πέρασε» με χαρακτήρα επείγοντος διάταξη που αλλάζει τα δεδομένα του οικογενειακού δικαίου στο ζήτημα της επιμέλειας.
Γνωστά ΜΜΕ κάνουν λόγο για «κατεπείγουσα» εκτροπή της Όλγας Κεφαλογιάννη και επισημαίνουν: «Έχουμε μια σημαντική τροποποίηση του Αστικού Κώδικα, η οποία περνάει νύχτα, κρυμμένη μέσα σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών και τη συνυπογράφει η υπουργός Τουρισμού, η οποία έχει άμεσο ενδιαφέρον. Εάν τα διαβάζαμε για άλλη χώρα αυτά, θα βάζαμε τα γέλια. Εν προκειμένω, μάλλον πρέπει να βάλουμε τα κλάματα».
«Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής:
Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού.
Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.
Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.
Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.
Ως μητέρα, αλλά και ως μέλος της Κυβέρνησης, πιστεύω ότι δεν έχω λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητας μου.
Ο σεβασμός, η προστασία και η ψυχική ασφάλεια των παιδιών μου αποτελούν για μένα υπέρτατη προτεραιότητα, πριν και πάνω από κάθε άλλο ρόλο που καλούμαι να υπηρετήσω.
Οι οικογενειακές υποθέσεις, και ιδίως όταν αφορούν ανήλικα παιδιά, δεν προσφέρονται για εκβιασμούς ή πολιτική εκμετάλλευση».
Για την επίμαχη διάταξη μίλησαν νωρίτερα σήμερα και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, αλλά και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης.
Όπως είπε στο ΟΡΕΝ ο κ. Φλωρίδης: «Έχουμε τη γονική μέριμνα και την επιμέλεια που ένα δικαστήριο ρυθμίζει με έναν τρόπο. Το δικαίωμα του διαδίκου μέχρι τώρα ήταν να ασκήσει έφεση. Τώρα δώσαμε το δικαίωμα σε όποιον γονέα διαφωνεί, ότι εφόσον κάνει έφεση, να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο, η εκτέλεση της απόφασης αυτής που εκδόθηκε, να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του εφετείου, ό,τι δηλαδή ισχύει και στα άλλα δικαστήρια.
Εμείς δώσαμε το δικαίωμα, όποιος γονέας διαφωνεί επί της απόφασης, να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο να αναστείλει την ισχύ της απόφασης, μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της εφέσεως, κάτι που ισχύει εδώ και 10ετιες για τα υπόλοιπα δικαστήρια.
Το καθεστώς των παιδιών έχει συνήθως ρυθμιστεί με ασφαλιστικά μέτρα και μετά βγαίνει μια τακτική απόφαση. Τα παιδιά δεν είναι σε καθεστώς που δεν έχει ρυθμιστεί πριν, αλλά εκδίδεται μια απόφαση πρώτου βαθμού.
Η ανάγκη για τη ρύθμιση αυτή εκκρεμεί εδώ και πολύ καιρό, γιατί ενώ ισχύει για όλες τις υποθέσεις της χώρας που άγονται στα δικαστήρια, αυτό δεν υπήρχε για τα παιδιά. Ένας γονιός λοιπόν που δεν συμφωνεί με την απόφαση που εκδόθηκε, το ζητά με αίτηση στο δικαστήριο. Το δικαστήριο καλεί και τον άλλο γονιό και αυτός λέει διαφωνώ, τα παιδιά είναι μια χαρά δεν χρειάζεται να αλλάξει. Εμείς διατυπώσαμε τη διάταξη “η ισχύς της απόφασης που ζητάει ο διάδικος είναι μέχρι την έκδοση της απόφασης επί του ενδίκου μέσου και εκδίδεται αποκλειστικά σε περιπτώσεις που το επιβάλει το συμφέρον του παιδιού”. Αυτό θα το αποφασίσει κυριαρχικά το δικαστήριο, γιατί ο διάδικος μπορεί να λέει ό,τι θέλει.
Δώσαμε, δηλαδή, το δικαίωμα σε κάποιον γονιό, να προσφύγει παραπονούμενος για την απόφαση που έχει εκδοθεί σε ένα δικαστήριο, να καλέσει ο δικαστής υποχρεωτικά και τον άλλο γονιό και ο δικαστής θα αποφασίσει κυριαρχικά δεσμευόμενος αποκλειστικά από το συμφέρον του παιδιού».
Παρουσίασε, παράλληλα, παραδείγματα για το τι συμβαίνει σε άλλα δικαστήρια, λέγοντας ότι «αν κάποιος σας κάνει μια αγωγή ότι μου χρωστάτε 50.000 ευρώ, το δικαστήριο το δέχεται και λέει σε υποχρεώνω άμεσα είτε να τα πληρώσεις όλα, είτε τα 20.000. Εσύ έχεις το δικαίωμα να κάνεις προσφυγή και να πεις ότι έχω ασκήσει έφεση και να μου δώσετε αναστολή μέχρι να βγει η απόφαση. Αντίστοιχα σε ένα ποινικό δικαστήριο: σου βάζει να εκτίσεις και 3 μήνες στη φυλακή. Εσύ λες δώστε μου αναστολή για να εκτελεστεί η απόφασή».
Σημείωσε, επίσης, ότι «επί των διατάξεων του νομοσχεδίου η ΝΔ ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία. Η διάταξη αυτή ψηφίστηκε από 180 βουλευτές και ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νίκη και η Ελληνική Λύση είπαν παρών, δηλαδή δεν αρνήθηκαν ψήφο. Ψήφισε η ΝΔ, το ΚΚΕ και 3 ανεξάρτητοι βουλευτές. Η διάταξη πήρε την ψήφο των 3/5 των βουλευτών και την ανοχή των 2/3. Άρα αυτοί που την ψήφισαν είδαν ότι είναι μια καλή διάταξη».
Όσον αφορά τα όσα γράφονται για αξιοποίηση της διάταξης από την υπουργό Τουρισμού, απάντησε πως «το γεγονός ότι αυτή τη διάταξη πήγαν και τη φόρτωσαν σε έναν πολιτικό, όταν αφορά όλον τον λαό και έπρεπε να το ρυθμίσουμε, αδικεί τη ρύθμιση. Η ρύθμιση είναι υπέρ των πολιτών γιατί αφορά ένα δικαίωμα».
Ο Παύλος Μαρινάκης, από την άλλη, σημείωσε πως «δεν μιλάμε για τροπολογία. Είναι νομοσχέδιο που είχε αρκετά άρθρα, τα οποία περιέχονταν σε όλες τις επιτροπές και στην Ολομέλεια, συζητείται επί εβδομάδες. Δεύτερον ψηφίστηκε από 180 βουλευτές. Δεν αλλάζει η ουσία για τη συνεπιμέλεια, παραμένουν όλα τα άρθρα ανέγγιχτα. Τι αλλάζει; Αν προκύψει σπουδαίος λόγος, μπορεί να ζητήσει ο άλλος διάδικος μετά την πρωτόδικη απόφαση, μέσω έφεσης, να αλλάξει το καθεστώς».
Η επίμαχη ρύθμιση, που πέρασε στις 19 Δεκεμβρίου μαζί με τον νόμο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εμπίπτει στο οικογενειακό δίκαιο και προβλέπει ότι αν η απόφαση ενός πρωτοδικείου σχετικά με τη γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων δύο πρώην συζύγων δεν αρέσει στον έναν γονέα, τότε αυτός μπορεί, αντί να περιμένει το εφετείο, να ξανακάνει αγωγή και να δικαστεί και πάλι η υπόθεση σε πρώτο βαθμό. Η τροπολογία υποχρεώνει τα δικαστήρια να δικάσουν κατά προτεραιότητα το αίτημα του οχλημένου γονέα.
Η τροπολογία προβλέπει ειδικότερα τα εξής:
Η παρ. 1 του άρθρου 1536 Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) αποτελεί μια σημαντική διάταξη που έχει χρησιμοποιηθεί από τα δικαστήρια για να ρυθμίσει σημαντικές καταστάσεις που αφορούν τις σχέσεις γονέων και τέκνων. Εφαρμόζεται κυρίως στις τελεσίδικες αποφάσεις και απαιτεί συνήθως ακραίες συμπεριφορές ή εγκληματικές πράξεις και ουσιώδη μεταβολή των συνθηκών.
Η προσθήκη παρ.2 στο άρθρο 1536 ΑΚ καλύπτει ένα σημαντικό κενό που αφορά την επικοινωνία και την επιμέλεια, τα κομμάτια δηλαδή της γονικής μέριμνας για τα οποία ανακύπτουν οι σφοδρές αντιδικίες και οι καθημερινές δυσκολίες. Όταν εκδικάζεται μια οριστικήαπόφαση κατά της οποίας έχει ασκηθεί έφεση, συχνά παρατηρείται η ανάγκη μεταρρύθμισης της απόφασης μέχρι την έκδοση απόφασης επί του ενδίκου μέσου, ιδίως όταν η απόφαση εκτίμησε εσφαλμένως τις συνθήκες διαβίωσης των τέκνων και του συμφέροντός τους ή υπήρξε μεταβολή, μη επιτυχημένη εφαρμογή ή και εξ αρχής αδυναμία να εφαρμοστεί το διατακτικό της απόφασης.
Προϋπόθεσή αποτελεί να έχει ασκηθεί έφεση με την οποία θα έχουν προβληθεί τα σφάλματα της πρωτόδικης απόφασης και η μεταρρύθμιση ισχύει μόνο μέχρι την έκδοση της δευτεροβάθμιας απόφασης. Τη δυνατότητα και εξουσία μεταρρύθμισης διαθέτει το δικαστήριο του πρώτου βαθμού που εξέδωσε την οριστική απόφαση και μεταρρύθμιση επιτρέπεται αποκλειστικά όταν το επιβάλλει το συμφέρον του τέκνου.
Με τις υπόλοιπες διατάξεις ρυθμίζεται η νέα αυτή δυνατότητα και δικονομικά, ορίζοντας πως ασκείται με ξεχωριστό δικόγραφο, δικάζεται κατά τις ειδικές διαδικασίες και κατά προτεραιότητα σύμφωνα με τη νέα παρ. 2 του άρθρου 593 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182).
Υπενθυμίζουμε ότι ο Μίνως Μάτσας «απάντησε» στη χρήση της τροπολογίας από την κα Κεφαλογιάννη, με εξώδικο και μέσω του δικηγόρου του, διαμαρτυρήθηκε για την εφαρμογή της τροπολογίας και το ηθικό πλαίσιο αυτής.
Προκαλεί κλαυσίγελο και θα συζητηθεί οπωσδήποτε στη δημόσια σφαίρα, η καταπληκτική σύμπτωση, ότι, ελάχιστες μόλις ημέρες μετά την έκδοση της υπ’ αρ. 2226/2025 απόφασης από το Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία σας να διαχειριστείτε τον θυμό σας και διατάχθηκε η πλήρης συνεπιμέλεια με εναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων μας, ψηφίσθηκε (στις 19.12.2025) το άρθρο 109 του. ν. 5264/2025, ο οποίος φέρει και τη δική σας υπογραφή, με το οποίο επιχειρείτε την ad hoc επανάκριση της υπόθεσης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενώ μάλιστα εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό από το εφετείο.
Ο νόμος αυτός αφορά κατά βάση στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το δε επίμαχο άρθρο 109, βρίσκεται στο “ΜΕΡΟΣ Δ” του με τίτλο “ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ”. Κάποιος, δηλαδή, έκρινε την ανάγκη θέσπισης της ρύθμισης αυτής, ως “επείγουσα”… Πρέπει, δε, ο συντάκτης της να βρισκόταν πράγματι σε κατεπείγουσα κατάσταση, διότι η διάταξη είναι καταφανώς ασύντακτη…
Δεν μπορώ, βέβαια, να διανοηθώ, γενικώς τουλάχιστον μιλώντας, ότι το νομοθετικό έργο μπορεί ποτέ να μετατραπεί σε εργαλείο εξυπηρέτησης προσωπικών αιτημάτων μελών της κυβέρνησης, ιδίως μάλιστα για την ανατροπή δικαστικών αποφάσεων, ούτε φυσικά, διανοούμαι ειδικότερα, ότι η συγκεκριμένη αυτή διάταξη προτάθηκε και ψηφίστηκε με την υπογραφή σας, για να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση που σας αφορά,
Πάρα ταύτα, το αντικειμενικό γεγονός ότι εσείς πρώτη, μέσα σε ελάχιστο χρόνο από τη θέσπισή της, σπεύσατε και χρησιμοποιήσατε τη διάταξη αυτή, ασκώντας την από 7/1/2026 αγωγή σας εναντίον μου, σας εκθέτει ανεπανόρθωτα ηθικά και πολιτικά. Γίνεται, δε, ακόμη πιο δυσάρεστη η διαπίστωση αυτή, αν σκεφτεί κανείς ότι στις 16/12/2025, δηλαδή πριν από την ψήφιση του άρθρου 10-0 του ν.5264/2025, μου επιδώσατε την από 15/1/2025 εξώδικη δήλωση, στην οποία ήδη επιχειρείτε να “στήσετε” σενάριο μελλοντικής επίκλησης των προϋποθέσεων εφαρμογής του… Φαντάζομαι δεν θα διαφωνείτε ότι οι πολιτικοί όχι απλώς δεν επιτρέπεται να σφετερίζονται την εξουσία, αλλά επιπλέον έχουν την υποχρέωση να μην σκανδαλίζουν, δημιουργώντας την υποψία ότι τη σφετερίζονται.
Ανεξαρτήτως πάντως των ανωτέρω, τα οποία χαρακτηρίζουν εσάς ως δημόσιο πρόσωπο, η σχετική αγωγή σας τυγχάνει προδήλως αβάσιμη νόμω και ουσία, όπως θα εκθέσουμε στη σχετική δίκη».