Το γεγονός ότι το Netflix ανανεώνει με άνεση το Emily in Paris για έκτη σεζόν, την ώρα που το Mindhunter παραμένει «παγωμένο», δεν είναι απλώς θέμα γούστου αλλά μάθημα streaming στρατηγικής. Και, ταυτόχρονα, η πιο καθαρή απάντηση στο γιατί μία από τις πιο καλοφτιαγμένες σειρές των τελευταίων ετών δεν επέστρεψε ποτέ.
Το Emily in Paris είναι το απόλυτο Netflix προϊόν γιατί είναι μία φωτεινή, ελαφριά, εύκολα καταναλώσιμη σειρά, με διεθνή απήχηση και χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Η πέμπτη σεζόν της μπήκε στο Top 10 σε περισσότερες από 90 χώρες και, φυσικά, η πλατφόρμα επιβεβαίωσε την ανανέωση για έκτη σεζόν.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όταν έκανε πρεμιέρα το 2017, το Mindhunter ξεχώρισε αμέσως. Η σκηνοθετική σφραγίδα του David Fincher, η ψυχρή ατμόσφαιρα των 70s, η εμμονή στη λεπτομέρεια και η αργή, σχεδόν βασανιστική αφήγηση το έκαναν κάτι παραπάνω από μία ακόμη true crime σειρά.
Το πρόβλημα δεν ήταν η ποιότητα, αλλά το κόστος. Η αναπαράσταση της δεκαετίας του ’70 απαιτούσε εκτεταμένα VFX, ακριβή σκηνικά και έναν ρυθμό παραγωγής που δεν συγχωρούσε εκπτώσεις. Και κάπου εκεί, το Netflix έβαλε κάτω τα νούμερα.
Σε συνέντευξή του στο Premiere Magazine (Ιανουάριος 2024), ο ίδιος ο Fincher ήταν ξεκάθαρος: το Netflix ζήτησε είτε μείωση budget είτε μια πιο «πιασάρικη» εκδοχή της σειράς. Εκείνος αρνήθηκε να αλλάξει το DNA της. Το αποτέλεσμα; Η σειρά μπήκε στο συρτάρι μετά από δύο σεζόν.
Από την άλλη πλευρά, το Emily in Paris είναι σχεδόν… λογιστικό θαύμα. Σύγχρονο setting, ελάχιστες τεχνικές απαιτήσεις, άμεσο storytelling και χαρακτήρες που ταξιδεύουν εύκολα από χώρα σε χώρα.
Αυτό που θέλει το Netflix και ίσως κάθε πλατφόρμα: σειρές που βλέπονται μαζικά, ξαναβλέπονται, γίνονται memes και κρατούν τον αλγόριθμο ανεβασμένο. Σε αυτή τη λογική, τα κλισέ είναι πλεονέκτημα.
Μερικούς μήνες πριν, ο Holt McCallany άναψε μια μικρή σπίθα ελπίδας. Σε συνέντευξή του, αποκάλυψε ότι ο Fincher έχει συζητήσει το ενδεχόμενο επιστροφής του Mindhunter με δύο ή τρεις δίωρες ταινίες. Ένα πιο «ασφαλές» format για το Netflix, με μικρότερο ρίσκο και σαφές τέλος.
Όμως, όλα εξαρτώνται από τον χρόνο, τη διάθεση και την τελειομανία του Fincher.
Το Mindhunter ήταν ακριβό, απαιτητικό και απευθυνόταν σε ένα πιο περιορισμένο – αν και πιστό – κοινό. Το Emily in Paris είναι φθηνότερη, πιο μαζική και αποδοτική. Και όσο κι αν πονάει τους fans της ποιοτικής τηλεόρασης, το Netflix έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του πως όταν πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο prestige και στο binge, θα διαλέξει αυτό που γεμίζει τα charts.
Και οι δύο σειρές είναι διαθέσιμες στο Netflix. To Midhunter με δύο κύλους και το Emily in Paris με πέντε.
credits φωτογραφιών: Netflix.