Οι προσωπικές διαφορές μεταξύ δύο πρώην κολλητών φίλων στο Αγρίνιο, φαίνεται πως βρίσκονται πίσω από την άγρια δολοφονία, με τον έναν να πυροβολεί και να σκοτώνει τον άλλον.
Το θύμα της δολοφονίας στο Αγρίνιο
Η τοπική κοινωνία του Αγρινίου παραμένει συγκλονισμένη από τη δολοφονία του προέδρου της κοινότητας, Κώστα Αλεξανδρή, από έναν 44χρονο άνδρα που κάποτε υπήρξαν φίλοι. Σύμφωνα με πληροφορίες, η μεταξύ τους ρήξη φαίνεται να προκλήθηκε από προσωπικά ζητήματα, με αφορμή μια γυναίκα, αλλά και από οικονομικές διαφορές που υπήρχαν ανάμεσά τους, σε ένα ραντεβού θανάτου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο 44χρονος παραδόθηκε στις αρχές λέγοντας «ελάτε να με πάρετε από το σπίτι, εγώ τον σκότωσα», ενώ φέρεται πως τους έδωσε και τη μοιραία καραμπίνα με την οποία πυροβόλησε μέχρι θανάτου τον κοινοτάρχη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το θύμα που δολοφονήθηκε άγρια από τα χέρια του πρώην φίλου του, σύμφωνα με μαρτυρίες, ήταν ένας άνθρωπος που πάλευε για να στηρίξει την οικογένειά του, με μία μάνα και έναν αδερφό που τον είχαν ανάγκη.
«Έχει μία μάνα στο χωριό τώρα και έναν αδερφό, η οποία μάνα έχει πρόβλημα και ο αδερφός το ίδιο. Υπάρχει γυναίκα που τους κοιτάνε».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Φίλοι και συγγενείς με δάκρυα στα μάτια μιλούν για τη δολοφονία του 50χρονου Κώστα αποκλειστικά στο MEGA και τις «Εξελίξεις Τώρα».
Κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο που αγαπούσε όλο το χωριό και όπως λένε έβαζε πλάτη όχι μόνο για τον δικό του τόπο, αλλά βοηθούσε και τους ανθρώπους των άλλων χωριών.
«Ένα κτήνος σκότωσε τον άνθρωπο. Εδώ στεναχωριόμαστε, κλαίμε, ήταν ένα χρήσιμο παιδί. Έφταιγε ο φονιάς, δεν έφταιγε το παιδί αυτό».
«Αγωνιζόταν για το χωριό, που είναι ένα μικρό χωριό, έρημο, με λίγους κατοίκους, όχι μόνο για το δικό του χωριό, για όλα τα χωριά έτρεχε ο Κώστας», σημειώνουν.
Φίλη του θύματος μιλά στις «Εξελίξεις Τώρα» για τις μέρες που βασάνιζαν τον Κώστα, όταν αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι του. Ο άνθρωπος που ήταν σαν δεύτερη μάνα του και τον είχε σαν παιδί της.
«Το ήξερα, αφού μετά όταν χώρισε τον έπαιρνα στο σπίτι μου, του έφτιαχνα φαγητά και του έδινα. Σαν παιδί μου ήτανε, γιατί εγώ δεν έχω οικογένεια και ήταν σαν παιδί μου».
Το Λιθοβούνι του Αγρινίου όσο και οι γύρω οικισμοί έχουν ντυθεί στα μαύρα, με τους κατοίκους να προσπαθούν να κατανοήσουν τα αίτια της τραγωδίας.