Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την δολοφονία του διαβόητου παραστρατιωτικού Ζέλικο Ραζνάτοβιτς στο λόμπι ενός ξενοδοχείου στο Βελιγράδι
Ίσως γι’ αυτό η λέξη «φόβος» όπως και η λέξη «έλεος» να μην υπήρχαν καν στον χαρακτήρα του ανθρώπου που κατηγορήθηκε για σωρεία εγκλημάτων πολέμου στην εμφύλια σύρραξη της Γιουγκοσλαβίας.
Αυτή για την οποία πολλοί Σέρβοι τον θεώρησαν ήρωα και αρκετοί ακόμη και σήμερα υπερασπίζονται σθεναρά τις αιματοβαμμένες επιχειρήσεις του στο Βούκοβαρ, την Μπάνια Λούκα, το Σάνσκι Μοντ και το Πιρέντορ.
Μέρη όπου οι «Τίγρεις του Αρκάν» όπως αποκαλούνταν ο μικρός στρατός του στοχοποίησαν τις Καθολικές και Μουσουλμανικές κοινότητες, εξολοθρεύοντας χωρίς έλεος άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Ο Ραζνάτοβιτς οδηγεί ο ίδιος τα «παλικάρια» του που χωρισμένα σε ομάδες μπαίνουν σε σπίτια και εκκλησίες εκτελώντας οικογένειες, ενίοτε με φρικτές μεθόδους.
Σε ένα ρεπορτάζ αμερικάνικου καναλιού, η κάμερα προλαβαίνει την έξοδο κάποιων «Τίγρεων» από ένα σπίτι που του έχουν βάλει φωτιά, αφού σκότωσαν όποιον ήταν μέσα.
Ένας από αυτούς κλείνει την πόρτα και φωνάζει «Άιντε» κραδαίνοντας ένα Καλάσνικοφ, ενώ λίγο πιο κάτω κάποιοι άλλοι καπνίζουν και γελάνε, προφανώς για τα όσα έχουν κάνει.
Ληστείες, δολοφονίες και αποδράσεις
Η δράση του Αρκάν ξεκίνησε από τα εφηβικά του χρόνια, όταν άρχισε να κλέβει πορτοφόλια στο Βελιγράδι και να επιδίδεται σε μικροκλοπές, ενώ το αναμορφωτήριο, μάλλον τον έκανε ακόμη χειρότερο σαν χαρακτήρα. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 έχει ήδη αφήσει την Γιουγκοσλαβία πίσω του και δρα πλέον στο Παρίσι όταν συλλαμβάνεται από την Γαλλική αστυνομία και στέλνεται πίσω.
Τότε είναι που στρατολογείται από την Γιουγκοσλαβική Υπηρεσία Ασφαλείας UDBA η οποία χρειάζεται έναν καλό εκτελεστή που να εντοπίζει αντιφρονούντες στο εξωτερικό και να πράττει τα δέοντα.
Χάρη σε αυτή την σχέση ο Αρκάν-το διάσημο όνομα προέκυψε από ένα μόνο από τα δεκάδες πλαστά διαβατήρια που είχε-ο νεαρός τότε εγκληματίας αποκτά γερές πλάτες.
Στα επόμενα χρόνια θα συμμετάσχει σε ληστείες, κλοπές, δολοφονίες και εμπόριο λευκής σαρκός κατακτώντας έτσι μια περίοπτη θέση στην λίστα με τους πιο καταζητούμενους κακοποιούς της Ιντερπόλ.
Η δράση του επεκτείνεται στο Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Σουηδία και την Γερμανία, συλλαμβάνεται τουλάχιστον τρεις φορές αλλά με ένα «μαγικό» τρόπο δραπετεύει από τρία σωφρονιστικά ιδρύματα και ένα νοσοκομείο.
Ο πολέμαρχος της φρίκης
Στις 13 Μαρτίου του 1990 οι άνεμοι του εμφυλίου πολέμου έχουν αρχίσει να σφυρίζουν στην Γιουγκοσλαβία, λίγες εβδομάδες μετά τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Κροατία.
Εκείνη την ημέρα ο Ερυθρός Αστέρας παίζει στο Ζάγκρεμπ με την Ντινάμο και ο Αρκάν που είναι πλέον και ο αρχηγός των Delije-είναι οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του Αστέρα-οδηγεί 1500 από αυτούς στο στάδιο Μάξιμιρ.
Τα φοβερά επεισόδια που ξεσπούν ανάμεσα σε Σέρβους και Κροάτες δείχνουν ότι τα χειρότερα έρχονται και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους δημιουργεί την Σερβική Φρουρά Εθελοντών, που θα γίνουν ευρέως γνωστοί ως «Τίγρεις του Αρκάν».
«Προέβλεψα τον πόλεμο μετά από το τέλος εκείνου του αγώνα στο Ζάγκρεμπ» θα πει χρόνια μετά σε μια συνέντευξή του. «Προέβλεψα τα πάντα και ήξερα πως το μαχαίρι των Ουστάσι (διαβόητη παραστρατιωτική ομάδα που έδρασε στην Κροατία και επιδίωκε μια φυλετικά «καθαρή» χώρα με μαζικές δολοφονίες Σέρβων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο) θα άρχιζε να σφάζει γυναίκες και παιδιά της Σερβίας».
Από το 1991 έως το 1995 οι «Τίγρεις» του με μπροστάρη αυτόν επιδόθηκαν σε φρικαλεότητες κατά μουσουλμάνων και Ρωμαιοκαθολικών στην Βοσνία κυρίως, ενώ στην Σερβία η πλειοψηφία τον αντιμετώπιζε σαν εθνικό ήρωα.
Έναν ήρωα που είχε ήδη τρεις γάμους στο ενεργητικό του, είχε αποκτήσει οχτώ παιδιά και η τελευταία του κατάκτηση ήταν η πιο δημοφιλής τραγουδίστρια της χώρας, η Τσέτσα.
Πολλοί τον θυμούνται να κυκλοφορεί με μια ροζ Κάντιλακ σε κλαμπ, μετά τον πόλεμο έγινε ξανά επιχειρηματίας, ενώ απέκτησε τον Ιούνιο του 1995 και ποδοσφαιρική ομάδα, την Όμπιλιτς Βελιγραδίου. Το 1998 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια, κάτι που φάνταζε απίθανο αλλά σύμφωνα με τον αστικό μύθο ο Ραζνάτοβιτς φρόντιζε να μάθουν οι αντίπαλες ομάδες ότι καλό θα ήταν να χάσουν όταν έπαιζαν με την δική του. Όπερ και εγένετο για τον παντοδύναμο Αρκάν που δεν ίδρωσε το αυτί του, όταν κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας, τα οποία αρνήθηκε φυσικά ότι διέπραξε.
Λίγες ώρες μετά την δολοφονία του ένας Σέρβος δημοσιογράφος περιγράφοντας τον είπε ότι ο Ραζνάτοβιτς ήταν το είδωλο κάθε κακοποιού στον κόσμο. Ένα είδωλο που άφησε ανεξίτηλο το ματωμένο του αποτύπωμα σε χωριά της Βοσνίας, σε πόλεις σαν το Βούκοβαρ και σε ομαδικούς τάφους όπου έθαψαν τους άτυχους «αλλόθρησκους» που βρέθηκαν μπροστά στους διψασμένους για αίμα «Τίγρεις» του.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή