Στην πρώτη του εβδομάδα ως δήμαρχος, ο Ζόχραν Μαμντάνι εξέδωσε δώδεκα εκτελεστικά διατάγματα που στοχεύουν στη στέγαση, την προστασία των καταναλωτών και τη δημοκρατική συμμετοχή. Ads Ο ρυθμός του απαντά στους επικριτές που τον κατηγόρησαν ότι έδινε θολές υποσχέσεις καταδικασμένες να μείνουν ανεκπλήρωτες, γράφει το Jacobin. Η προηγούμενη διοίκηση χρειάστηκε αρκετούς μήνες για να φτάσει αυτόν τον αριθμό. Ads Πολλά από τα διατάγματα της πρώτης εβδομάδας —διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του δημάρχου— αφορούν το βασικό θέμα της εκστρατείας: την προσιτή στέγη. Το Διάταγμα 3 επαναφέρει το Γραφείο του Δημάρχου για την Προστασία των Ενοικιαστών. Ads Η υπηρεσία είχε δημιουργηθεί το 2019, αλλά υποχρηματοδοτήθηκε και παραμερίστηκε επί δημαρχίας Έρικ Άνταμς. Το νέο διάταγμα της αναθέτει τον συντονισμό των προσπαθειών προστασίας των ενοικιαστών σε όλη τη δημοτική διοίκηση, την αντιμετώπιση ιδιοκτητών με επαναλαμβανόμενες παραβάσεις και την υπεράσπιση των συμφερόντων των ενοικιαστών στις αποφάσεις στεγαστικής πολιτικής. Ads «Για πάρα πολύ καιρό, κακοί ιδιοκτήτες επιτρεπόταν να κακομεταχειρίζονται τους ενοικιαστές τους ατιμώρητα. Αυτό τελειώνει σήμερα», δήλωσε ο Μάμντανι σε συνέντευξη Τύπου.
Ο Μαμντάνι διόρισε τη μακροχρόνια υπέρμαχο των ενοικιαστών και οργανώτρια Σέα Γουίβερ επικεφαλής του γραφείου, επικαλούμενος το «ασύγκριτο ιστορικό της στην υπεράσπιση των ενοικιαστών στην πόλη μας».
Έκτοτε, η Γουίβερ βρέθηκε στο επίκεντρο μιας παράλογης «σκανδαλολογίας» για παλιές, διαγραμμένες πλέον αναρτήσεις της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από την κορύφωση του «γουοκισμού» στην αριστερή πολιτική.
Όμως ο Μάμντανι δικαίως επιμένει στον διορισμό της, επικαλούμενος τη μακρά πορεία της ως μία από τις πιο αποτελεσματικές οργανώτριες υπέρ της προσιτής στέγης.
Δύο ακόμη διατάγματα δημιουργούν ομάδες εργασίας για την αύξηση της προσφοράς κατοικιών. Η ομάδα LIFT (Ταχεία Απογραφή Γης), που συστάθηκε με το Εκτελεστικό Διάταγμα 4, θα εξετάσει ακίνητα που ανήκουν ή συνδέονται με την πόλη για να εντοπίσει χώρους ικανούς να υποστηρίξουν τουλάχιστον 25.000 νέες κατοικίες την επόμενη δεκαετία.
Θέτει τις βάσεις για το σχέδιο της διοίκησης να χτιστούν 200.000 νέες κατοικίες σε δέκα χρόνια.
Το Εκτελεστικό Διάταγμα 5 δημιουργεί την ομάδα SPEED (Απλούστευση Διαδικασιών για την Επιτάχυνση της Δίκαιης Ανάπτυξης), με αποστολή να εντοπίσει τα «στενωπά» στις περίπλοκες διαδικασίες αδειοδότησης και να προτείνει λύσεις εντός εκατό ημερών.
Μαζί, τα διατάγματα αυτά δείχνουν μια διοίκηση που βλέπει την οικοδόμηση κατοικιών και την προστασία των ενοικιαστών ως συμπληρωματικούς, όχι ανταγωνιστικούς, στόχους.
Το Εκτελεστικό Διάταγμα 8 προβλέπει δημόσιες ακροάσεις «Ληστεία Ενοικίων» σε όλη την πόλη για να καταγραφούν παράνομες χρεώσεις, αντίποινα, παραμελημένες επισκευές και άλλες καταχρηστικές πρακτικές ιδιοκτητών, ώστε να μεταφραστούν σε συγκεκριμένη κυβερνητική δράση.
Πέρα από τη στέγαση, η διοίκηση Μαμντάνι υπέγραψε μέτρα προστασίας καταναλωτών. Το Διάταγμα 9 ιδρύει ομάδα για την καταπολέμηση κρυφών χρεώσεων, ενώ το Διάταγμα 10 στοχεύει στις παγίδες συνδρομών.
Άλλα πρώιμα διατάγματα αφορούν τη βελτίωση των συνθηκών στο Ράικερς Άιλαντ, το σύστημα καταφυγίων αστέγων και τη διαδικασία διορισμού δικαστών. Τέλος, το Εκτελεστικό Διάταγμα 7 ιδρύει το Γραφείο Μαζικής Συμμετοχής υπό την Τάσκα Βαν Άουκεν, για να εμπλέξει τους απλούς Νεοϋορκέζους στη διακυβέρνηση.
«Αν πιστεύετε, όπως κι εγώ», γράφει ο Μίγκαν Ντέι στο Jacobin «ότι υπάρχει πραγματική κρίση δημοκρατίας, αυτό το εγχείρημα είναι ελπιδοφόρο. Το γραφείο μπορεί να ενσαρκώσει το σύνθημα ”Όχι εγώ, εμείς” του γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς — που, όπως λέει ο Μαμντάνι, τον ενέπνευσε να μπει στην πολιτική».
Καθ’ όλη την εκστρατεία του, πολλοί προέβλεπαν ότι η διοίκησή του δεν θα υλοποιούσε τα σχέδιά της. Ωστόσο, οι πρώτες εξελίξεις δείχνουν ότι ακόμη και τα πιο φιλόδοξα σχέδια είναι εφικτά και ήδη σε εξέλιξη.
Μία από τις μεγάλες υποσχέσεις, η καθολική παιδική φροντίδα, ξεκίνησε στις 8 Ιανουαρίου με την ανακοίνωση δωρεάν φροντίδας για δίχρονα παιδιά, με χρηματοδότηση 1,7 δισ. δολαρίων από την πολιτεία της Νέας Υόρκης υπό την κυβερνήτη Κάθι Χόκουλ. Και αυτή την εβδομάδα, ο Μαμντάνι έλυσε ακόμη και ένα μικρό αλλά εμβληματικό πρόβλημα: το επικίνδυνο «φούσκωμα» στη γέφυρα Ουίλιαμσμπεργκ, που έστελνε ποδηλάτες να εκτινάσσονται από τα τιμόνια τους, ανήκει πια στο παρελθόν.
Είναι ένα μικρό βήμα — αλλά μήνυμα ότι, αν ο Μαμντάνι πετύχει, δεν θα βελτιώσει μόνο τη ζωή των εργαζομένων της Νέας Υόρκης, θα διαψεύσει και την αμερικανική πεποίθηση ότι η αποτελεσματικότητα και η καινοτομία ανήκουν αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα.