«Το πιο συγκλονιστικό γεγονός των ημερών είναι η αυτοκτονία του κτηνοτρόφου που έχασε το κοπάδι του», δήλωσε ο Στέλιος Κούλογλου σε συνεντεύξεις του για την τρέχουσα ελληνική και διεθνή επικαιρότητα, τις κινήσεις Καρυστιανού, τις εξελίξεις στην Αριστερά και τον αργό θάνατο του πρωτογενούς τομέα στην Ελλάδα.
Ο Σ. Κούλογλου παραχώρησε συνεντεύξεις στην Εβελίνα Κίσσα (ΟΝΕ Channel), τη Μαρία Τζατζαλή (STARfm Κεντρικής Ελλάδος) και τον Ιάσωνα Μπάντιο (Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης). Τα κυριότερα σημεία:
1. Αγροτικό και τακτική της κυβέρνησης. Οι αγροτικές κινητοποιήσεις αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση όχι ως κοινωνική κρίση αλλά ως επικοινωνιακό πρόβλημα. Η βασική επιδίωξη δεν είναι η επίλυση των αιτημάτων, αλλά η διαχείριση της εικόνας: να εμφανιστεί το Μαξίμου ως δύναμη «λογικής και διαλόγου» απέναντι σε έναν αγροτικό κόσμο που παρουσιάζεται πότε ως αδιάλλακτος και πότε ως ενοχλητικός.
2. Το τέχνασμα του διαλόγου
Ο διάλογος που προτείνει η κυβέρνηση είναι, προσχηματικός. Όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλώνει προκαταβολικά ότι «ό,τι δόθηκε, δόθηκε» και δεν υπάρχει περιθώριο νέων παραχωρήσεων, τότε ακυρώνεται η ίδια η έννοια της διαπραγμάτευσης. Το παιχνίδι του «διαιρεί και βασίλευε», με επιλεκτικές προσκλήσεις αγροτών, στοχεύει να παραχθεί το αφήγημα ότι «κάποιοι συμφωνούν, κάποιοι όχι», ώστε η κυβέρνηση να αποσείσει την ευθύνη.
Οι αγρότες, μετά από εβδομάδες μπλόκων, βρίσκονται σε αντικειμενική κόπωση, χωρίς εύκολες δυνατότητες κλιμάκωσης και υπό την απειλή προστίμων και διοικητικών κυρώσεων.
3. Κυβέρνηση και αγροτικά προβλήματα
Πίσω από την επικοινωνία, απουσιάζει κάθε σοβαρή πολιτική προετοιμασία. Δεν υπήρξε ουσιαστική ενασχόληση με τα δομικά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, ούτε με κρίσιμα ευρωπαϊκά ζητήματα. Η μείωση κατά 30% των κονδυλίων της ευρωπαϊκής Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2027 και η συμφωνία Mercosur δεν έχουν μελετηθεί ή συζητηθεί.
Στα 6 χρόνια της ΝΔ είχαμε εναλλαγή εξη υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης. Πριν προλάβουν να ενημερωθούν αντικαθίστανται και όταν αναλαμβάνουν συνήθως καταστρέφουν το έργο του προηγούμενου. Από τους έξι αυτούς υπουργούς, έγραψε η ΕφΣυν, μόνο τρεις είχαν σε δηλώσεις τους γενικώς μια μικρή αναφορά στη μεγάλη συμφωνία του Μερκούρου. Την έχουν αναφέρει μόνο τρεις φορές. Δεν έχει γίνει καμία διάλογος. Δεν υπάρχει καμία προετοιμασία από ελληνικής πλευράς για να αντιμετωπιστεί η συμφωνία.
4. Η ΝΔ και η αθηναϊκή ελίτ αισθάνονται μακριά από τους αγρότες.
Η ΝΔ δεν αισθάνεται κοντά στον αγροτικό κόσμο. Μετατρέπεται σταδιακά σε ένα κόμμα του υδροκέφαλου κράτους των Αθηνών. Οι αγρότες είναι μία κοινωνική κατηγορία που για την αθηναϊκή ελίτ και τον κ. Μητσοτάκη είναι πάρα πολύ μακριά, δεν έχουν τους «καλούς τρόπους» της. Ασχολείται υποχρεωτικά γιατί κάνουν μπλόκα. Ο πρωτογενής τομέας καταστρέφεται.
5. Καρυστιανού, Φαραντούρης και νέο κόμμα
Η Μαρία Καρυστιανού, αρνούμενη τη συνεργασία με τον Νικόλα Φαραντούρη, έδειξε συνέπεια στη διακήρυξή της ότι επιδιώκει νέο σχήμα με πρόσωπα εκτός του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Ξεπέρασε έναν εύκολο πειρασμό και πέρασε το πρώτο τεστ αξιοπιστίας, αντί για γρήγορες πολιτικές συγκολλήσεις.
6. Η Καρυστιανού αλλάζει πίστα.
Η μετάβαση από το κίνημα των Τεμπών στην πολιτική αλλάζει πλήρως το πεδίο. Εχει απόλυτο μπαίνει σε έναν χώρο «πιο γλιστερό», όπου θα δεχτεί επιθέσεις, διαστρεβλώσεις και χτυπήματα κάτω από τη ζώνη.
Το βασικό της πρόβλημα είναι η αντίφαση ανάμεσα στο αντικυβερνητικό ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται και τις συντηρητικές της αφετηρίες. Χωρίς σαφείς πολιτικές θέσεις, αυτή η αντίφαση παραμένει ανοιχτή.
7. Βενεζουέλα – εξελίξεις. Ήταν drug dealer ο Μαδούρο;
Οι εξελίξεις απορρίπτουν κατηγορηματικά το αφήγημα περί «ναρκο-κράτους». Διατηρήθηκε όλη η κυβέρνηση του Μαδούρο. Τι ήταν δηλαδή ο ίδιος, πουλούσε προσωπικά ναρκωτικά;
Η εισβολή και απαγωγή συνδέονται ευθέως με το πετρέλαιο και τα αμερικανικά συμφέροντα. Οι ΗΠΑ έχουν παγιδευτεί σε μια σύγκρουση χωρίς εύκολη έξοδο, με το κόστος να το πληρώνει ο λαός της Βενεζουέλας.
8. Ευρωπαϊκή ηγεσία και Μητσοτάκης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται χωρίς στρατηγική, με ηγέτες που τρέχουν σαν ακέφαλα κοτόπουλοα, προσπαθώντας απλώς να καλοπιάσουν τον Τραμπ. Ο Μητσοτάκης υπερέβαλλε με αυτή τη στάση, αποφεύγοντας ακόμη και τις ήπιες ευρωπαϊκές επικρίσεις για τη Γάζα και τη Βενεζουέλα, γεγονός που πλήττει τη διεθνή εικόνα της χώρας.
9. Κατάσταση στην αντιπολίτευση διεθνώς.
Η κρίση της αντιπολίτευσης δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αλλά διεθνές. Από τις ΗΠΑ μέχρι την Ευρώπη, οι δημοκρατικές αντιπολιτεύσεις κατέρρευσαν επειδή εφάρμοσαν πολιτικές παρόμοιες με τις συντηρητικές. Ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου ο Τραμπ κάνει όργια. Οι πολίτες, όπως και οι καταναλωτές, προτιμούν το «αυθεντικό» από το αντίγραφο, ακόμη κι αν αυτό είναι αυταρχικό.
10. Τσίπρας και Καρυστιανού, μπορούν να συνεργαστούν;
Η εμφάνιση της Καρυστιανού δυσκολεύει στρατηγικά τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς διεκδικούν τμήματα του ίδιου αντικυβερνητικού ακροατηρίου. Eίναι απίθανο να συνεργαστούν οι δυο τους. Η πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης εντείνεται και όλα τα κόμματα απειλούνται εκλογικά.
11. Το βιβλίο Τσίπρα και η συζήτηση που δεν έγινε.
Για το βιβλίο του Τσίπρα, η δημόσια συζήτηση εξαντλήθηκε σε παραπολιτικά σχόλια, αποφεύγοντας τα ουσιαστικά ερωτήματα. Δεν άνοιξε ποτέ τη μεγάλη πολιτική συζήτηση για το γιατί κόμματα που γεννήθηκαν από την κρίση, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Podemos στην Ισπανία, δεν κατάφεραν να ριζώσουν κοινωνικά.
12. Το λάθος της Νέας Αριστεράς
Η Νέα Αριστερά έκανε στρατηγικό λάθος εμφανιζόμενη ως «ο σοβαρός ΣΥΡΙΖΑ». Έδεσε την τύχη της με το κόμμα από το οποίο προήλθε, αντί να προτείνει ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο κοινωνικής και θεσμικής επανεκκίνησης. Τη δημοκρατική επανάσταση που χρειάζεται η χώρα.