Τα αυτοκίνητα που κινούνται από δυτικά προς τα ανατολικά θα μπορούσαν να αποφύγουν το κέντρο ακολουθώντας την οδό Απολλωνιάδας από την στροφή του ξενοδοχείου Εγνατία ή και την οδό Ρήγα Φεραίου που βγάζει στην Μεραρχία, με μερική απαγόρευση στάθμευσης σε αυτήν, και τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών και πινακίδων που να δίνουν προτεραιότητα προς την παραλιακή ζώνη.
Ένα ολιστικό σχέδιο με άμεσα υλοποιήσιμες παρεμβάσεις, χωρίς υψηλό κόστος, καταθέτει στο δημόσιο διάλογο ο Γιάννης Λασκαράκης
«Απαιτούνται αλλαγή μοντέλου, υποδομές και αντιδημοφιλείς αποφάσεις» τονίζει ο πολιτικός Μηχανικός & Τοπογράφος, Πρώην Αντιδήμαρχος
Το «αγκάθι» του πάρκινγκ, ο ρόλος των μέσων μεταφοράς, οι προτάσεις για εκτόνωση του του κυκλοφοριακού φόρτου του κέντρου της πόλης
Αντιστρόφως οι κινήσεις από ανατολικά προς τα δυτικά θα πρέπει να χρησιμοποιούν την παραλιακή εισερχόμενοι είτε από την παράκαμψη της Σιδ. Γραμμής (Σκλαβενίτη) είτε από την οδό Τζαβέλα (Πλατεία Ελευθερίας).
Του Γιάννη Λασκαράκη
Να ισχύει η καλοκαιρινή διακοπή της κυκλοφορίας στην παραλιακή λεωφόρο για λιγότερες ώρες και μόνο στο τμήμα όπου βρίσκονται τα καταστήματα εστίασης, από το γήπεδο μέχρι την Μεραρχία ώστε να εξυπηρετείται η κυκλοφορία προς το λιμάνι μέσω της οδού Ρήγα Φεραίου.
Πολιτικού Μηχανικού και Τοπογράφου, Πρώην Αντιδημάρχου Αλεξανδρούπολης
Πρόσφατα ο Δήμος έθεσε σε λειτουργία το έργο «για την ασφάλεια των πεζών», όπως το ονομάζει η δημοτική αρχή, με τις ψηφιακές πινακίδες που ορίζουν το όριο ταχύτητας των 30 χιλιομέτρων εντός της πόλης και την φωτεινή επισήμανση διαβάσεων πεζών.
Πρόβλημα μεγάλο υπάρχει και με την λειτουργία του ΚΤΕΛ. Η οδός Βενιζέλου, και το κέντρο γενικότερα, υφίσταται μεγάλη πίεση εξ αιτίας αυτού του καθεστώτος. Δυστυχώς η απομάκρυνσή του δεν είναι ορατή για το εγγύς μέλλον. Το λιγότερο μία πενταετία θα απαιτηθεί για την οριστική χωροθέτηση του σταθμού, μια και προβλέπονται ομηρικές και μακροχρόνιες δικαστικές «μάχες» στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Μέχρι τότε πρέπει να εξευρεθεί μια προσωρινή λύση. Υπάρχει τέτοια και είναι πολύ καλή. Να παραμείνουν τα γραφεία του ΚΤΕΛ στη οδό Βενιζέλου για την έκδοση εισιτηρίων (που γίνεται πλέον και ηλεκτρονικά) και η παράδοση-παραλαβή των δεμάτων, αλλά η επιβίβαση και η αποβίβαση των επιβατών να γίνεται αλλού. Ο ιδανικός χώρος είναι επί της οδού Αλτιναλμάζη, που οδηγεί στο νέο κολυμβητηρίου. Θα μπορούσε μάλιστα να του δοθεί η άδεια από τον Δήμο, να τοποθετήσει επί του παρακείμενου ελεύθερου δημοτικού χώρου , έναν λυόμενο οικίσκο για την εξυπηρέτηση των ταξιδιωτών (Φωτό)
Ομολογώ ότι αυτό το έργο μου δημιούργησε απορίες: Υπήρξε η γνωμάτευση κάποιου ειδικού συγκοινωνιολόγου ή κάποιας υπηρεσίας της τροχαίας, για τους αντικειμενικούς λόγους που κρίθηκε απαραίτητο αυτό το έργο; Το όριο των 30 χιλιομέτρων εντός της πόλης είναι γνωστό σε όλους και επιβάλλεται από την Τροχαία.
Θα ήταν πιο ωφέλιμο, παράλληλα με αυτό, να είχε επιλέξει ο Δήμος μερικές soft ενέργειες χαμηλού κόστους που θα βελτίωναν την χαώδη κατάσταση του κέντρου της Αλεξανδρούπολης, ιδιαίτερα κατά την καλοκαιρινή τουριστική περίοδο, καθώς και κατά τα παρασκευο-σαββατοκύριακα και τις γιορτές του υπόλοιπου χρόνου.
Δυστυχώς το πρόβλημα με το κυκλοφοριακό στην Αλεξανδρούπολη δεν είναι οι μεγάλες ταχύτητες. Το πρόβλημα είναι ακριβώς το αντίθετο: Είναι οι πολύ μικρές ταχύτητες στους βασικούς αστικούς άξονες κατά τις ώρες αιχμής.
Στην κατάσταση αυτή συμβάλει κυρίως ο μεγάλος όγκος των οχημάτων που προσπαθεί να περάσει μέσα από στενούς δρόμους, οι οποίοι στενεύουν περισσότερο λόγω των παρκαρισμένων αυτοκινήτων και στις δύο πλευρές των δρόμων. Υπάρχουν δρόμοι στο κέντρο, στους οποίους η διέλευση είναι αδύνατη χωρίς να «φιληθούν» οι καθρέπτες των αυτοκινήτων μεταξύ τους. Αλλά και στους φαρδύτερους δρόμους η αμφίπλευρη στάθμευση αυτοκινήτων περιορίζει την ροή σε μια μόνο λωρίδα κυκλοφορίας.
Πριν προχωρήσουμε στην παρουσίαση των προτάσεών μας θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το βασικό πρόβλημα της Αλεξανδρούπολης είναι ο πολύ μεγάλος αριθμός των οχημάτων που σταθμεύουν στους δρόμους του κέντρου. Είναι πολλά περισσότερα από όσα κυκλοφορούν. Η Αλεξανδρούπολη του κέντρου είναι ένα απέραντο παρκινγκ.
Η συνέπεια αυτής της κατάστασης είναι να καθυστερεί πολύ η ροή των αυτοκινήτων σε όλο το κέντρο. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι υπάρχει η ανάγκη νέων χώρων στάθμευσης. Θα συμφωνούσα, αλλά μόνον περιφερειακά. Αν κατασκευασθούν στο κέντρο χώροι στάθμευσης, θα προσελκύσουν πολύ περισσότερα αυτοκίνητα από όσα είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν.
Ενδεικτικά θα προτείνω την αξιοποίηση του περιβάλλοντος χώρου του γηπέδου (επιφανειακά και υπογείως), αλλά και του έμπροσθεν χώρου της αποθήκης της ΚΥΔΕΠ, στο υπέδαφος του ελεύθερου χώρου του ΚΑΠΗ και σε άλλους παρόμοιους. Φυσικά εννοώ την εκμετάλλευση των χώρων αυτών από τον Δήμο και από ιδιώτες.
Θεωρώ πάντως αδιανόητο να παίρνει το αυτοκίνητό ο κάτοικος μιας περιοχής που απέχει λιγότερο από 800-1000 μέτρα από το κέντρο. Είναι απόσταση 10-12 λεπτών, δηλαδή λιγότερου χρόνου από αυτόν που θα χρειασθεί για βρει χώρο στάθμευσης. Χώρια η άσκησή του και η αποφυγή προστίμων.
Η σειρά προτίμησης των μέσων αστικής μετακίνησης στις αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης είναι πρώτα η πεζοπορία, μετά το ποδήλατο, έπειτα το Αστικό και τελευταίο το αυτοκίνητο. Στην Ελλάδα συμβαίνει το αντίθετο.
Δεν έχω στοιχεία αλλά η αίσθησή μου είναι ότι οι Αλεξανδρουπολίτες δεν χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, δηλαδή τα αστικά λεωφορεία. Δεν είναι δικαιολογημένο φαινόμενο. Τα γρήγορα και αξιόπιστα ΜΜΕ είναι η μόνο λύση για το κυκλοφοριακό των πόλεων. Για να είναι γρήγορα και αξιόπιστα πρέπει να είναι ελεύθεροι οι δρόμοι. Πως να περάσει το λεωφορείο από τις κλειστές στροφές και τα εκατέρωθεν παρκαρισμένα αυτοκίνητα;
«Οι ποδηλατόδρομοι στένεψαν τους δρόμους», υποστηρίζουν μερικοί οδηγοί, που δεν συμπαθούν τους ποδηλάτες. Σε ένα βαθμό έχουν δίκαιο, διότι οι ποδηλατόδρομοι δεν συνέβαλλαν στο σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν: Την ανακούφιση του φόρτου τον αστικών δρόμων. Ελάχιστοι δημότες τους χρησιμοποιούν. Ένας από αυτούς είναι και ο γράφων. Μπορώ λοιπόν, εξ ιδίας πείρας , να αναφέρω τους λόγους για τους οποίους δεν χρησιμοποιούν τους ποδηλατοδρόμους οι πολίτες της Αλεξανδρούπολης.
Πρέπει να τοποθετηθούν επειγόντως φωτεινοί σηματοδότες στις διασταυρώσεις των ποδηλατόδρομων με τους κάθετους δρόμους, αλλά και φωτεινές πινακίδες STOP με το σήμα του ποδήλατου. Δυστυχώς έχω υποστεί δύο φορές την «σύγκρουση» με αυτοκίνητο, ευτυχώς χωρίς σοβαρές συνέπειες. (Ένας φίλος μου είχε μείνει για τον ίδιο λόγο ένα μήνα στο νοσοκομείο με σπασμένη λεκάνη). Ο Δήμαρχος είναι ποδηλάτης ο ίδιος και θα έπρεπε να το είχε σκεφθεί: Η έλλειψη ασφάλειας των ποδηλατόδρομων είναι ο βασικότερος λόγος για την μηδαμινή κυκλοφορία ποδηλάτων στην πόλη μας.
Πεζοί, καροτσάκια με μωρά, τραπεζάκια καφέ, εμπορεύματα καταστημάτων, φορτοεκφορτώσεις φορτηγών, στάθμευση ΙΧ , ακλάδευτα δένδρα,
εμποδίζουν συνεχώς τους ποδηλάτες ανεξέλεγκτα. Ίσως θα ήταν χρήσιμη ,κατ’ επιλογή, η τοποθέτηση χαμηλού καλαίσθητου κάγκελου προς την πλευρά του δρόμου. Αυτό θα εμπόδιζε και το παρκάρισμα δίπλα στους ποδηλατοδρόμους.
Το δίκτυο είναι ελλιπές και χωρίς συνέχεια, τουλάχιστον για μερικούς δημοφιλείς προορισμούς. Ενώ υπάρχουν καλές νέες διαδρομές στην περιφέρεια της πόλης (Αγ. Δημητρίου, Θράκης, Γ. Κονδύλη κλπ), λείπουν οι απαραίτητες διαδρομές προς το κέντρο της πόλης. Κι οι δύο κάθετες διαδρομές που υπάρχουν είναι ελλιπείς. Η επί της Λεωφ. Δημοκρατίας είναι ανεπαρκής χωρίς συνέχεια. Τις περισσότερες φορές τη συνέχεια εμποδίζουν τα τραπεζοκαθίσματα καφετεριών κλπ, τα οποία έχουν κατακλύσει, ανοιχτά ή σκεπαστά, όλα τα πεζοδρόμια του κέντρου. Σε μερικά σημεία μόνο «κατ’ άνδρα» μπορείς να περάσεις. Επί τέλους να υπάρξει έλεγχος και φραγμός. Υπάρχει και το δικαίωμα του εργαζόμενου πολίτη, της μάνας με το μωρό, του ανάπηρου, στην ελεύθερη κυκλοφορία.
Έλλειψη κουλτούρας και καμπάνιας.
Η σύγχρονη Αλεξανδρούπολη, αν και επίπεδη πόλη δεν έχει κουλτούρα ποδηλάτη, όπως παλιά. Ελάχιστα ποδήλατα κυκλοφορούν στους δρόμους. Πολλοί οδηγοί οχημάτων κάθε είδους, τους αντιμετωπίζουν σαν παρείσακτους, σαν ανύπαρκτους. Σπάνια τους δίνουν προτεραιότητα. Αυτό πρέπει να ανατραπεί. Δεν είναι προσωπικό ζήτημα. Το ποδήλατο είναι σημαντικός παράγοντας λύσης του κυκλοφοριακού προβλήματος της πόλης. Πρέπει λοιπόν ο Δήμος, παράλληλα με την λήψη μέτρων ασφάλειας και ανάπτυξης των ποδηλατοδρόμων να αναλάβει μια εμπνευσμένη καμπάνια ενημέρωσης των δημοτών για τα οφέλη από την ανάπτυξη ποδηλασίας. Του ιδίου του ποδηλάτη και του κοινωνικού συνόλου. Πριν είκοσι χρόνια την πρωτοβουλία αυτή την είχε αναλάβει η ΓΝΩΜΗ σε συνεργασία με τα καταστήματα πώλησης ποδηλάτων. Έτσι ξεκίνησε η κατασκευή των πρώτων ποδηλατόδρομων από την δημαρχία Αλεξανδρή.
Τέλος θα πρέπει να τοποθετηθούν άνετες και ασφαλείς εγκαταστάσεις για το παρκάρισμα και την ασφάλιση των ποδηλάτων, σε πολλά σημεία της διαδρομής τους. Και ρευματολήπτες για τα ηλεκτρικά ποδήλατα που είναι το μέλλον. Σημειωτέον ότι επιδοτείται η αγορά τους κατά 30% της αξίας τους.
«Οκόσα φάρμακα ουκ ίηται, σίδηρος ίηται».
Στο παλιό νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης, στην είσοδο της χειρουργικής πτέρυγας, υπήρχε η παραπάνω επιγραφή, στα αρχαία ελληνικά, που σημαίνει: «Όσα δεν θεραπεύονται με φάρμακα, με νυστέρι θεραπεύονται». Το πρόβλημα του κυκλοφοριακού της Αλεξανδρούπολης, όπως το αφήσαμε να εξελιχθεί, δεν λύνεται με «ασπιρίνες». Νυστέρι χρειάζεται. Και αυτό το «νυστέρι» συνίσταται στην πεζοδρόμηση του κέντρου της πόλης και στην εκ βάθρων αναδιοργάνωση των δημοτικών δημοσίων και ιδιωτικών μέσων μαζικής μεταφοράς. Όλο αυτό το «όραμα» περιγράφεται με λεπτομέρειες στο βιβλίο μου «Η αειφόρος πόλη», που κυκλοφόρησε πριν 15 χρόνια. Το ολοκληρωμένο αυτό σχέδιο το είχα παρουσιάσει το 2006 όταν είχα θέσει υποψηφιότητα για τη δημοτική αρχή, μαζί με εξαιρετικούς συνεργάτες.
Σήμερα με την ολοκλήρωση του περιφερειακού δακτυλίου και την δυνατότητα εκτροπής της υπεραστικής κυκλοφορίας, είναι η ώρα να σκεφτούμε τις ριζικές λύσεις. Και για έναν επιπρόσθετο λόγο διεθνούς συγκυρίας: Η Αλεξανδρούπολη εντάσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους κόμβους διεθνών μεταφορών. Άνοιξε ο διάδρομος που θα υποκαταστήσει τα Δαρδανέλια, όπως το είχαμε προβλέψει πριν από 50 χρόνια. Τα τριάντα εκατομμύρια αλλοδαπών πολιτών που βρίσκονται σε απόσταση έως 2,5 ωρών από την Αλεξανδρούπολη θα μας κατακλύσουν, όσο και αν οι ξενόφοβοι «διαμαρτύρονται» κλείνοντας το μάτι στους ακροδεξιούς ψηφοφόρους.
Αυτή είναι η μεγάλη ευκαιρία για την πολη μας, αλλά και μεγάλος κίνδυνος εάν αδρανήσουμε. Στα επόμενα 20-30 χρόνια η Αλεξανδρούπολη θα γνωρίσει αλματώδη πληθυσμιακή ανάπτυξη που θα συνοδευτεί από επενδύσεις στον οικοδομικό τομέα , στον τουρισμό, στο εμπόριο, στις μεταφορές και στην παροχή υπηρεσιών. Η πόλη θα επεκταθεί προς βορρά και δυτικά και θα ξεπεράσει τις 100.000 κατοίκους. Η πόλη θα φθάσει μέχρι την Εγνατία και μέχρι τη Μάκρη. Το κυκλοφορικό θα γίνει εκρηκτικό εάν δεν λάβουμε μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα.
Με βάση αυτή τη προοπτική οφείλουμε όλοι να δράσουμε με ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.
Κυκλοφορικές μελέτες συντάχθηκαν αρκετές και ακριβές. Δυστυχώς έμειναν στο συρτάρι διότι η υλοποίησή τους είχε οικονομικό και κυρίως πολιτικό κόστος. Προϋποθέτει την αλλαγή της οδικής συμπεριφοράς των πολιτών και αυστηρά μέτρα στην χρήση του αυτοκινήτου.
Είναι και θέμα προτεραιοτήτων της δημοτικής αρχής. Αλήθεια, πόσα μικρά λεωφορεία θα προμηθεύονταν ο δήμος αντί του άχρηστου κτηρίου της Τράπεζας της Ελλάδος που αγόρασε και των μετατροπών που απαιτούνται; Τουλάχιστον τριάντα. Στην περίπτωση αυτή τα τρία αστικά δρομολόγια, στον δυτικό, στον βόρειο και στον ανατολικό τομέα της πόλης, θα εξασφάλιζαν ένα πέρασμα ενός λεωφορείου κάθε τέσσερα λεπτά από κάθε στάση των διαδρομών αυτών. Αυτό σημαίνει τουλάχιστον 5.000 άτομα θα μετακινούνταν προς το κέντρο και θα επέστρεφαν από αυτό, χωρίς να επιβαρύνουν το κυκλοφοριακό (τουλάχιστον 2.500 ΙΧ λιγότερα στο κέντρο). Και ο Δήμος θα απόσβηνε την δαπάνη αγοράς τους σε λίγα χρόνια.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΚΤΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟΥ ΦΟΡΤΟΥ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Βραχυπρόθεσμα υπάρχουν μερικές «εύκολες» λύσεις για την εκτόνωση του κυκλοφοριακού φορτίου του κέντρου, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες κατά τους οποίους η Αλεξανδρούπολη δέχεται πλήθος ξένων αυτοκινήτων από ανατολή και βορρά, με προοπτική το ρεύμα αυτό να αυξηθεί σύντομα όταν τα αποπερατωθούν τα έργα εκσυγχρονισμού των τελωνείων μας. Καταθέτω λοιπόν μερικές «ήπιες» προτάσεις οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της κατάστασης στο κέντρο της πόλης.
Το βασικό πρόβλημα της Αλεξανδρούπολης είναι η συμφόρηση τη Λεωφόρου Δημοκρατίας κατά τις ημέρες και ώρες αιχμής. Αυτό οφείλεται στην είσοδο σε αυτή περισσότερων αυτοκινήτων από όσα εξέρχονται. Πρέπει λοιπόν να μειώσουμε, να καθυστερήσουμε και να δυσκολέψουμε τα εισερχόμενα αυτοκίνητα και να διευκολύνουμε την ταχύτερη έξοδο των οχημάτων από την Λεωφόρο.
Εννοείται ότι πρέπει να καταργηθεί η λαϊκή αγορά σε εκείνο τον παντελώς ακατάλληλο χώρο που καταλαμβάνει μια εσωτερική λεωφόρο κάθε Πέμπτη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης και η Κωνσταντινουπόλεως (λοξός) για την έξοδο προς την δυτική πόλη. Επίσης θα μπορούσε να απαγορευθεί η συμβολή της οδού Κομνηνών προς την Λ. Δημοκρατίας με υποχρεωτική δεξιά στροφή στην οδό Βενιζέλου, ώστε να συνεχίσουν τα αυτοκίνητα δυτικά ή να βγουν απέναντι στην Ρήγα Φεραίου και από εκεί στην παραλιακή. Στο σημείο εκείνο θα χρειασθεί φωτεινός σηματοδότης.
Όσα οχήματα θα φθάνουν στο φανάρι της Ιωακείμ Καβύρη, θα έχουν τρεις ταυτόχρονες επιλογές:
Να περάσουν απέναντι, στην παραλιακή και στο λιμάνι, μέσω της οδού Καραϊσκάκη, που θα αλλάξει κατεύθυνση
Να στρίψουν δεξιά, δυτικά
Να στρίψουν αριστερά, ανατολικά
Ο κόμβος αυτός , λόγω της αντίστροφης κατεύθυνσης της Καραϊσκάκη καθυστερεί περισσότερο από όλους την κύρια ροή ανατολής –Δύσης και επιτείνει την συμφόρηση δεδομένης και της πολύ μικρής απόστασης από το επόμενο φανάρι στην 14ης Μαΐου.
Με τον τρόπο αυτό τα φανάρια της Καβύρη θα έχουν μόνο τρεις φάσεις από πέντε που έχουν σήμερα, ενώ θα μπορούσε να αυξηθεί κατά τις ώρες αιχμής η οριζόντια ροή.
Προβληματική είναι και η συμβολή της οδού Μαζαράκη (όπου είναι και η πιάτσα των ταξί) με τη Λ. Δημοκρατίας). Συνήθως δημιουργείται πρόβλημα με την αριστερή στροφή. Και επειδή είναι δύσκολο να απαγορευθεί η αριστερή στροφή λόγω έλλειψης εναλλακτικών διαδρομών, θα πρέπει να τοποθετηθεί φανάρι σε απόλυτο συγχρονισμό με το προηγούμενο στην 14ης Μαΐου.
Το ίδιο πρόβλημα δημιουργείται και στην συμβολή της οδό Διονυσίου Σολωμού. Εδώ η άριστη λύση είναι η αντιστροφή της μονοδρόμησης του δρόμου αυτού από νότο προς βορρά και η έξοδος προς την Λ. Δημοκρατίας να γίνεται από τον κόμβο της οδού Νικομήδειας, όπου είναι απαραίτητος ένας φωτεινός σηματοδότης.
Δημιουργείται έτσι ακόμη μια έξοδος της Λ. Δημοκρατίας προς βορρά, πέραν της 14ης Μαΐου, αλλά και ένας εσωτερικός δακτύλιος προς τα δυτικά μέσω της Θράκης και Παπαναστασίου .
Μια ακόμη έξοδος στην αρχή του κέντρου της πόλης μπορεί να δημιουργηθεί, με την κατάλληλη σήμανση, με την οδό Κωνσταντινουπόλεως, παράλληλα με της σιδηροδρομικές γραμμές (δυτικός κλάδος). Η μεταφορά της σιδηροδρομικής γραμμής εκτός πόλης ήταν παλιότερα στους άμεσους στόχος των παλαιότερων δημοτικών αρχών. Στη πορεία λόγω αδιαφορίας και άγνοιας , ο στόχος εγκαταλείφτηκε. Θα ήταν μια εξαιρετική προοπτική. Θα άλλαζε ριζικά τα δεδομένα του αστικού σχεδιασμού της πόλης.
Η αύξηση της παροχετευτικότητας της Λ. Δημοκρατίας θα αυξηθεί κατακόρυφα εάν τηρηθεί από την τροχαία και τη δημοτική αστυνομία η απαγόρευση της μόνιμης στάθμευσης και στα δύο πεζοδρόμιά της. Και αυτό δεν επιτυγχάνεται μόνο με τα πρόστιμα. Έναν γερανό θα πρέπει να μισθώσει ο Δήμος ή η τροχαία, για την απομάκρυνση των αυθαιρετούντων οχημάτων.
Η Λεωφόρος Δημοκρατίας θα μπορούσε να αποσυμφορηθεί και με μερικές άλλες επιλογές:
Αυτά όμως είναι προσωρινές ανακουφιστικές λύσεις. Η παραλιακή ζώνη χρειάζεται ένα τολμηρό πολεοδομικό και αναπτυξιακό σχεδιασμό με τη συνεργασία Δήμου του Οργανισμού Λιμένα και του ΟΣΕ και όχι τις κοκορομαχίες για την …ιδιοκτησία των χώρων. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν έχει καμία σημασία η ιδιοκτησία των δημόσιων χώρων αλλά ο σχεδιασμός και η χρήση τους προς όφελος της πόλης και των πολιτών. Σε αυτόν τον σχεδιασμό θα πρέπει να περιλαμβάνεται η ορθολογική αξιοποίηση της παραλιακής ζώνης ώστε η θερινή ζωή να πλησιάσει τη θάλασσα, κάτω από τον φάρο, δίνοντας ευκαιρίες για τουριστική αξιοποίηση (μαρίνα, ενυδρείο, κέντρα αναψυχής , κολύμπι κλπ). Θεωρώ επίσης ότι με πολύ επιπόλαιες και κοντόθωρες «αρχιτεκτονικές» παρεμβάσεις μειώθηκε το πλάτος της παραλιακής λεωφόρου, με το βλέμμα στραμμένο στους τρεις καλοκαιρινούς μήνες και αγνοώντας τους υπόλοιπους εννιά.
Το επιβατικό λιμάνι θα γίνει πόλος έλξης μεγάλης κίνησης μελλοντικά και απαιτείται από τώρα η εξασφάλιση απρόσκοπτης πρόσβασης σε αυτό ολόκληρο το χρόνο.
Για όλα αυτά απαιτούνται ριζικά μέτρα και μελέτες που θα καταλήγουν σε μεγάλα έργα υποδομής με στόχο το μέλλον, με υπόγειες και υπέργειες διελεύσεις, με συνδυασμένες μεταφορές, με πρωταγωνιστή τον σιδηρόδρομο, ακόμη και με επέκταση της ξηράς προς τη θάλασσα, όπως το έκανε η Καβάλα πριν εβδομήντα χρόνια.
Θα πρέπει λοιπόν ο Δήμος να αλλάξει ματιά και αφήγημα, να υπερβεί το μικρονοϊκό παρόν και να σχεδιάσει με φαντασία και τόλμη την Αλεξανδρούπολη των επόμενων γενιών.
Υ.Γ. Η πρόταση αυτή αυτή, θα μπορούσε να αποτελέσει μια προμελέτη για την αντιμετώπιση των βραχυχρόνιων προβλημάτων του κυκλοφοριακού της Αλεξανδρούπολης. Είναι χωρίς κόστος και άμεσα υλοποιήσιμη, σε συνεργασία με την Τροχαία, ιδιαίτερα στο ζήτημα των φωτεινών σηματοδοτών και των μονοδρομήσεων που θα απαιτηθούν ή θα καταργηθούν. Σε κάθε περίπτωση δεν διεκδικεί το αλάνθαστο.
Την συνέταξα οικειοθελώς, ασχολούμενος επί τρεις μήνες μετρώντας κυκλοφορικούς φόρτους, παρατηρώντας συμφορήσεις κυκλοφορίας, φάσεις των σηματοδοτών στους κόμβους κλπ.
Σε κάθε περίπτωση είναι μια δωρεάν προσφορά στο Δήμο της πόλης μου. Αν θέλει την αξιοποιεί χωρίς καμία υποχρέωση.