Στον απόηχο του σοκ από το επικίνδυνο μπλακάουτ στο FIR Αθηνών και τη συζήτηση για τις συμβατικές υποχρεώσεις του ελληνικού δημοσίου… έρχεται συνειρμικά στο νου κάθε Χανιώτη, η εκκρεμότητα του ραντάρ προσέγγισης στο Αεροδρόμιο Χανίων, η μοναδική συμβατική υποχρέωση που ανέλαβε η Fraport όταν της παραχωρήθηκε 10 χρόνια πριν, ένα υπερσύγχρονο Αεροδρόμιο που μόλις είχε ανακαινιστεί με 110 εκ ευρώ από πόρους ΕΣΠΑ!
Αναζητώντας επίσημες δηλώσεις και πληροφορίες τις τελευταίας δεκαετίας, διαπιστώνει κανείς ότι η πιο πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του διευθυντή της Fraport Greece, Γιώργου Βήλου, είναι τον περασμένο Μάιο και παραπέμπει τη λειτουργία του περίφημου ραντάρ το καλοκαίρι του 2027!
Λίγους μήνες πριν, τον Ιούνιο του 2024, κορυφαία στελέχη της εταιρείας, πάλι από τα Χανιά, σε γεύμα εργασίας με δημοσιογράφους είχαν δεσμευτεί ότι… τον Μάρτιο του 2026 επρόκειτο να έχει τεθεί σε λειτουργία το «ραντάρ προσέγγισης» στο αεροδρόμιο «Δασκαλογιάννης»,
Τον Μάρτιο του 2025, η Ένωση Ξενοδόχων του νομού Χανίων, ζητούσε επίσπευση της διαδικασίας, διαπιστώνοντας ότι «δυστυχώς μέχρι και σήμερα ο Αερολιμένας Χανίων στερείται ενός βασικού εργαλείου λειτουργίας που είναι το “RADAR” προσέγγισης. Η έλλειψη του RADAR οδηγεί σύμφωνα με τους κανονισμούς ασφαλείας στο να επιτρέπεται προσγείωση αεροπλάνων ανά 12 λεπτά (δηλαδή 5 αεροπλάνα σε 1 ώρα).
Με την τοποθέτηση RADAR προσέγγισης ο χρόνος αναμονής μεταξύ 2 αεροπλάνων για να προσγειωθούν στα Χανιά θα μειωθεί στα 3 λεπτά (δηλαδή 20 αεροπλάνα θα μπορούν να προσγειωθούν κάθε ώρα). Όπως είναι εμφανές το RADAR δυνητικά θα μπορούσε να οδηγήσει στο να τετραπλασιάσει την κίνηση στον Αερολιμένα Χανίων με πολύ σημαντικές θετικές επιπτώσεις για την τοπική μας οικονομία»
Βέβαια, από την τοποθέτηση και λειτουργία του νέου εξοπλισμού, θα υπάρξουν οφέλη όχι μόνο στην εξυπηρέτηση περισσότερων αεροπλάνων αλλά και στην ασφάλεια του ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας.
Για το θέμα είχε παρέμβει από το 2020 ο κ. Μανώλης Κελαϊδής Πτέραρχος ε.α. και τότε Σύμβουλος Εθνικής Αμύνης, του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ζητώντας από τα αρμόδια Υπουργεία να υποχρεώσουν επιτέλους την Fraport να ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις.
Απαντώντας στην κριτική, η εταιρεία, το 2024, είχε αποδώσει την ευθύνη για την καθυστέρηση στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας αλλά και στην Πολεμική Αεροπορία, χωρίς ποτέ ως τώρα να έχει προχωρήσει σε κάποια επί της ουσίας αιτιολόγηση της ασυνέπειάς της.
Λιγοστές δημόσιες τοποθετήσεις και ακόμα λιγότερη δημόσια κριτική για το τόσο ζωτικό αυτό θέμα ασφάλειας και ανάπτυξης για το νομό, μπορεί να θυμηθεί και να εντοπίσει κανείς τα τελευταία 10 χρόνια…
Και εύλογα εγείρονται ορισμένα ερωτήματα:
Τι θα γινόταν αν αντί για την Fraport την ευθύνη έφερε, το “κακό” ελληνικό δημόσιο και κάποια υπηρεσία του; Πιθανόν ορισμένοι τουριστικοί φορείς, πράκτορες, ξενοδόχοι, tour operators, να ήταν ολίγον πιο… δυναμικοί στις διεκδικήσεις τους, με τρόπο που έχουμε δει και άλλες φορές να απαιτούν για το καλό του κλάδου πάντα.
Τι θα γινόταν επίσης αν το ελληνικό δημόσιο και όχι η Fraport, παραβίαζε συστηματικά για τόσα χρόνια, τους όρους της παραχώρησης των 14 αεροδρομίων και πώς θα αντιδρούσε η εταιρεία; Πιθανόν ασκώντας όλα τα νόμιμα μέσα και διεκδικώντας τις προβλεπόμενες αποζημιώσεις, ενεργοποιώντας ποινές και ρήτρες όπως είδαμε επίσης να γίνεται με άλλον παραχωρησιούχο στην περίπτωση ΒΟΑΚ;
Όσο, τέλος, για την απευκταία περίπτωση εμπλοκής τύπου Αθήνας; Εκεί βέβαια, πιθανόν να ανασύραμε από το χρονοντούλαπο της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας κάποιον παροπλισμένο για χρόνια υπάλληλο, για να τον κατηγορήσουμε.
Όλα αυτά όμως αποτελούν υποθέσεις. Η μόνη πραγματικότητα είναι αυτή της υπομονής, μέχρι το καλοκαίρι του 2027.