Από τις υδροπνευματικές αναρτήσεις της Citroen μέχρι τα φουτουριστικά MPV της Renault, η Γαλλία φτιάχνει αυτοκίνητα που μοιάζουν να μην υπακούν σε κανέναν κανόνα.
Η Γαλλία δεν εφηύρε το αυτοκίνητο, αλλά του πρόσθεσε… μπόλικο αλατοπίπερο. Από το Citroen DS μέχρι το Renault Avantime, η χώρα καλλιέργησε μια αυτοκινητιστική κουλτούρα που αποθεώνει το διαφορετικό, συχνά εις βάρος της πρακτικότητας, αλλά υπέρ της φαντασίας. Κι αυτό δεν συνέβη τυχαία.
Ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, η αυτοκινητοβιομηχανία στη Γαλλία είχε εγκατασταθεί στο Παρίσι, εκεί όπου συναντιούνταν η πολιτική, η μόδα, η βιομηχανία και η τέχνη. Η πρωτεύουσα του μοντερνισμού γέννησε μια σχολή σκέψης που επηρέασε ακόμα και τον σχεδιασμό αυτοκινήτων: τεχνολογία, καινοτομία και… γούστο, όλα μαζί σε ένα αμάλγαμα που αψηφούσε τις διεθνείς νόρμες.
Η Citroen, υπό τον οραματιστή Αντρέ Σιτροέν, ήταν ο πιο χαρακτηριστικός εκφραστής αυτής της νοοτροπίας. Με τον σχεδιαστή Μπερτόνι και τον μηχανικό Λεφέβρ, δημιούργησε τρεις επαναστατικές μορφές: το Traction Avant, το 2CV και το DS. Το καθένα αποτέλεσε σημείο καμπής, τόσο τεχνολογικά όσο και πολιτισμικά.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον; Η γαλλική αγορά μοιάζει αυτάρκης. Με μικρή εξαγωγική δύναμη και κρατική στήριξη (στην περίπτωση της Renault, σχεδόν “εθνικοποιημένη”), οι γαλλικές εταιρείες δεν ένιωθαν την πίεση να ευθυγραμμιστούν με τις διεθνείς τάσεις. Έτσι δημιουργήθηκε ένας κλειστός βρόχος: οι Γάλλοι αγόραζαν γαλλικά, κι αυτά συνέχιζαν να είναι… γαλλικά.
Σήμερα, σε έναν κόσμο γεμάτο ομογενοποιημένα crossover, το Renault Twizy ή το Citroen C4 Cactus μοιάζουν με εξωτικά πλάσματα. Ίσως γι’ αυτό τα γαλλικά αυτοκίνητα θυμίζουν περισσότερο χαρακτήρες από nouvelle vague παρά προϊόντα του παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Όχι, δεν είναι για όλους. Αλλά αυτή είναι η ουσία: η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία δεν φοβάται να είναι παράξενη και κάπου εκεί κρύβεται η γοητεία της.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ