Η πρώτη πανσέληνος του 2026 αναμένεται να φωτίσει τον νυχτερινό ουρανό στις 3 Ιανουαρίου.
Γνωστή και ως το «Φεγγάρι του Λύκου» ακολουθεί το «Φεγγάρι της Συγκομιδής» τον Οκτώβριο, το «Φεγγάρι του Κάστορα» τον Νοέμβριο και το «Φεγγάρι του Ψύχους» τον Δεκέμβριο και αναμένεται να αποτελέσει ένα εντυπωσιακό ουράνιο θέαμα.
Μάλιστα, η επόμενη ευκαιρία να δει κανείς το φεγγάρι τόσο μεγάλο και φωτεινό θα είναι τον Νοέμβριο. Ωστόσο, τον Μάιο θα έχουμε δύο πανσελήνους, γεγονός που καθιστά το 2026 μια σπάνια χρονιά, με 13 πανσελήνους αντί για τις συνηθισμένες 12.
Η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι ελλειπτική, δηλαδή όχι απολύτως κυκλική, γεγονός που σημαίνει ότι η απόστασή της από τον πλανήτη μας μεταβάλλεται.
Όταν η Σελήνη βρίσκεται στο κοντινότερο σημείο της προς τη Γη, λέγεται ότι βρίσκεται στο «περίγειο». Αν αυτή η χρονική στιγμή συμπίπτει με πανσέληνο, τότε το φαινόμενο ονομάζεται υπερπανσέληνος.
Στο περίγειο, η Σελήνη απέχει περίπου 220.000 μίλια από τη Γη, σε σύγκριση με το πιο απομακρυσμένο σημείο της τροχιάς της, το «απόγειο», όπου η απόσταση φτάνει περίπου τα 250.000 μίλια.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Σελήνη να φαίνεται μεγαλύτερη και φωτεινότερη στον νυχτερινό ουρανό.
Συνήθως καταγράφονται τρεις ή τέσσερις υπερπανσέληνοι κάθε χρόνο, οπότε το φαινόμενο δεν είναι σπάνιο, ωστόσο, το να εμφανίζονται τέσσερις συνεχόμενες είναι ασυνήθιστο.
Οι πανσέληνοι φέρουν ονομασίες που προέρχονται από αρχαίες παραδόσεις, πολύ πριν από τη χρήση των σύγχρονων ημερολογίων.
Η πανσέληνος του Ιανουαρίου συνέπιπτε παραδοσιακά με την πιο δύσκολη περίοδο του χειμώνα. Εκείνη την εποχή, οι λύκοι πλησίαζαν τους οικισμούς, επειδή η τροφή στη φύση ήταν περιορισμένη. Οι άνθρωποι άκουγαν συχνά τα ουρλιαχτά τους τις νύχτες, τα οποία έγιναν χαρακτηριστικό σύμβολο του μήνα.
Οι ονομασίες αυτές βοηθούσαν τους ανθρώπους να παρακολουθούν την εναλλαγή των εποχών και συνήθως σχετίζονταν με σημαντικά γεγονότα της εποχής, όπως η Σελήνη του Κυνηγού, της Συγκομιδής ή των Λουλουδιών.