Ούτε ο πιο απαισιόδοξος άνθρωπος στον πλανήτη δεν θα μπορούσε, μόλις λίγα χρόνια πριν, να προβλέψει τη βίαια μετάλλαξη των διεθνών σχέσεων και την παγκόσμια τρικυμία που προκάλεσε ο πρώτος χρόνος του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ.
Έχουμε πλέον έναν αλλοπρόσαλλο πλανητάρχη, που κάνει ότι του γουστάρει. Επιτίθεται στο Ιράν και δίνει το πράσινο φως για τη γενοκτονία στη Γάζα, αλλά θέλει το Νόμπελ Ειρήνης. Κατηγορεί με fake κατασκευές τη Βενεζουέλα ότι είναι κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, επιτίθεται στρατιωτικά στη χώρα και δολοφονεί «ναρκέμπορους» που ίσως έχουν απλώς πάει για ψάρεμα.
Την ίδια ώρα που δίνει χάρη στον ισοβίτη πρώην πρόεδρο της Ονδούρα που έχει καταδικαστεί από αμερικανικό δικαστήριο, ακριβώς για εμπόριο ναρκωτικών.
Τραμπουκίζει σε ζωντανή μετάδοση τον πρόεδρο της Ουκρανίας, ερωτοτροπεί με τον Πούτιν χωρίς να κερδίζει τίποτα, ξεκινάει εμπορικό πόλεμο με την Κίνα χωρίς στρατηγική, διεκδικεί τη Γροιλανδία γιατί έτσι του αρέσει, επιτίθεται εναντίον του ΟΗΕ και των Ευρωπαίων «συμμάχων», παρά τους τεμενάδες που αυτοί του κάνουν.
Δεν τηρείται πλέον κανένας κανόνας, από αυτούς τους λειψούς και συχνά παραβιαζόμενους, που εγκαθιδρύθηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα πλέον ανοικτά, ο πιο δυνατός επιβάλλεται στον αδύνατο. Γυρίσαμε στο Φαρ Ουέστ.
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο νέος πρόεδρος καταστρέφει τη δημόσια διοίκηση, ψαλιδίζει τα κονδύλια για την έρευνα και επιτίθεται στα Πανεπιστήμια, που εξασφάλιζαν μέχρι τώρα την αμερικανική τεχνολογική υπεροχή.
Μαλώνει και μετά τα φτιάχνει με τον Ελον Μασκ, ευνοεί τους δισεκατομμυριούχους και κόβει τα κοινωνικά προγράμματα, αδιαφορώντας για δεκάδες εκατομμύρια πολίτες, δικούς του ψηφοφόρους που δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν, επιτίθεται στα τρομαγμένα ΜΜΕ με αγωγές δισεκατομμυρίων.
Οι φωτογραφίες του άρθρου είναι από το απόσπασμα ενός ντοκιμαντέρ της γνωστής αμερικανικής εκπομπής 60 minutes. Παρουσίαζε την κόλαση στις φυλακές στο Ελ Σαλβαδόρ, όπου στέλνει η αμερικανική κυβέρνηση τους μετανάστες, που οι πράκτορες της με τις κουκούλες συλλαμβάνουν. Το απόσπασμα αυτό δεν προβλήθηκε ποτέ.
Μόνο που ούτε ο Τραμπ έπεσε από τον ουρανό, ούτε οι πολιτικές που εφαρμόζει. Και δεν είναι αποκλειστικά ρεπουμπλικανικές. Από τον Κλίντον στον Ομπάμα , δεν υπάρχει πρόεδρος των Δημοκρατικών που να μην έχει βομβαρδίσει ξένες χώρες, προκαλώντας ανυπολόγιστες καταστροφές.
Άλλοτε πιο «κομψά» εξασφαλίζοντας κάποια συναίνεση της κοινής γνώμης, άλλες φορές δίνοντας έναν μικρό ρόλο στους «συμμάχους». Και τότε ο βασιλιάς έκανε ότι ήθελε, αλλά φορούσε φύλλο συκής. Τον τωρινό όχι μόνο δεν τον ενδιαφέρει που είναι γυμνός, αλλά είναι και επιδειξίας.
Στις διεθνείς σχέσεις, κάθε συμφωνία που επιδιώκει ο Αμερικανός πρόεδρος πρέπει να αποφέρει οικονομικό όφελος στην οικογένεια Τραμπ. Από την εκλογή του, ο οικογενειακός όμιλος φέρεται να έχει κερδίσει 4 δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά μήπως ο Τζο Μπάιντεν, ως αντιπρόεδρος του Ομπάμα δεν είχε διορίσει τον γιο του, στη διοίκηση μίας από τις μεγάλες ουκρανικές εταιρίες; Το Δημοκρατικό Κόμμα δεν είναι επίσης ταυτισμένο με την οικονομική ελίτ;
Ο Τραμπ δίνει προεδρικές χάρες σε κάθε λογής καταδικασμένους, από λαμόγια όπως ο πεθερός του μέχρι εγκληματίες. Αλλά μήπως ο Μπάιντεν δεν έδωσε προκαταβολικά χάρη στο γιο και σε μέλη της οικογένειας του, μερικές ώρες πριν παραδώσει την προεδρία;
Τις τελευταίες δεκαετίες στις ΗΠΑ, όσοι έχουν περισσότερα χρήματα κερδίζουν το 95% των εκλογικών αναμετρήσεων, από τις προεδρικές εκλογές μέχρι την αναμέτρηση για την τοπική Βουλή κάποιας πολιτείας. Και από τη στιγμή που θα εκλεγούν ξεπληρώνουν τις χάρες. Και από θέση εξουσίας, εξασφαλίζουν περισσότερα χρήματα από τον πιθανό αντίπαλο τους για να επανεκλεγούν.
H οικονομική ολιγαρχία, οι χρηματοδότες πολιτικών και κομμάτων και οι μεγάλες εταιρείες, είχαν από τη δεκαετία του 80 το πάνω χέρι επί της πολιτικής. Με τον δισεκατομμυριούχο Τραμπ αποφάσισαν να αναλάβουν οι ίδιοι και την πολιτική εξουσία.
Σε μία χώρα που χάνει την οικονομική πρωτοκαθεδρία από την Κίνα και βρίσκεται σε πλήρη πολιτική αλλά και κοινωνική παρακμή.
Είναι τρελό ότι στην πιο πλούσια χώρα του κόσμου, 40 εκατομμύρια δεν έχουν ιατρική ασφάλιση και αν αρρωστήσουν τελείωσαν. Ούτε ότι άλλα τόσα τρέφονται με κουπόνια σίτισης. Απλώς το 2025, οι τρόφιμοι κατέλαβαν τη διοίκηση του φρενοκομείου.