Οι Γάλλοι ψηφοφόροι καλούνται σε μια κρίσιμη εκλογική μάχη την Κυριακή (7/7) στον δεύτερο γύρο των έκτακτων βουλευτικών εκλογών, καθώς ενδέχεται να ανέλθει στην εξουσία η πρώτη ακροδεξιά κυβέρνηση της χώρας από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την άνοδο των Ναζί.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε εν όψει του β’ γύρου των γαλλικών βουλευτικών εκλογών, αύριο, Κυριακή (7/7).

Όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και τα αποτελέσματα του α’ γύρου, το αντιμεταναστευτικό, εθνικιστικό κόμμα της Μαρίν Λεπέν, “Εθνικός Συναγερμός”, έχει αρκετές πιθανότητες να κερδίσει για πρώτη φορά την πλειοψηφία στο γαλλικό κοινοβούλιο, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει ακόμα αβέβαιο, λόγω του πολύπλοκου εκλογικού συστήματος και των κινήσεων των υπόλοιπων πολιτικών κομμάτων.

Οι ψηφοφόροι στη Γαλλία και τα υπερπόντια εδάφη μπορούν να ψηφίσουν για 501 από τις 577 έδρες της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, καθώς οι υπόλοιπες 76 κατακτήθηκαν από την Λεπέν στον α’ γύρο της ψηφοφορίας την προηγούμενη Κυριακή (30/6).

Υπενθυμίζεται πως στον α’ γύρο των βουλευτικών εκλογών ο “Εθνικός Συναγερμός” ήρθε πρώτος, συγκεντρώνοντας περίπου το ένα τρίτο των ψήφων, o συνασπισμός κεντροαριστερών, ακροαριστερών και πράσινων κομμάτων, το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, ήρθε δεύτερο, και ακολούθησε ταπεινωμένο το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν.

Την εβδομάδα που ακολούθησε, τα κόμματα της Αριστεράς και του Κέντρου, στην προσπάθειά τους να ανακόψουν την πορεία της Λεπέν προς την εξουσία, αποφάσισαν να αποσύρουν τους υποψήφιούς τους στις περιφέρειες όπου κατέλαβαν την τρίτη θέση, για να μην “σπάσει” η ψήφος σε δύο δημοκρατικές-κεντρώες παρατάξεις, και να μειωθεί η πιθανότητα η Λεπέν να επιτύχει την απόλυτη πλειοψηφία.

Όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, αυτή η τακτική μπορεί να μείωσε τις πιθανότητες της ακροδεξιάς για απόλυτη πλειοψηφία. Αλλά το κόμμα της Λεπέν έχει συνεχίζει να έχει ισχυρό προβάδισμα και πλέον είναι στο χέρι των ψηφοφόρων να αποφασίσουν.

Οι προβλέψεις δείχνουν ότι ο “Εθνικός Συναγερμός” θα έχει τις περισσότερες έδρες στην επόμενη Εθνοσυνέλευση.

Αν κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία των 289 εδρών, ο Μακρόν θα πρέπει να διορίσει τον πρόεδρο του Εθνικού Μετώπου, Τζόρνταν Μπαρντέλα, ως τον νέο πρωθυπουργό της Γαλλίας. Τότε, ο “εκλεκτός της Λεπέν” θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση και να ξεκινήσει περίοδος “συμβίωσης” με τον Μακρόν.

Αυτό έχει συμβεί τρεις φορές στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Γαλλίας, με τελευταία υπό τον συντηρητικό πρόεδρο Ζακ Σιράκ, με τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν, από το 1997 έως το 2002..

Αν το κόμμα του, όμως, δεν κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία, αλλά αναδειχθεί ως το μεγαλύτερο κόμμα στο γαλλικό κοινοβούλιο, ο Μακρόν θα μπορεί μεν να διορίσει τον Μπαρντέλα, αλλά ο “Εθνικός Συναγερμός” θα μπορεί με τη σειρά του να αρνηθεί, υπό τον φόβο ότι η κυβέρνησή του θα αποπεμφθεί με ψήφο δυσπιστίας.

Επίσης μία τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να μπλοκάρει ή να επιβάλει τροποποιήσεις στα κυβερνητικά σχέδια και στο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Μακρόν.

Ο Μακρόν μπορεί επίσης να επιλέξει έναν πρωθυπουργό από την κεντροαριστερά, εάν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο αναδειχθεί ως η δεύτερη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Η Αριστερά θα μπορούσε τότε να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας

Αν δεν προκύψει σαφής πλειοψηφία, οι νομοθέτες θα πρέπει να συμφωνήσουν σε θέσεις και νομοσχέδια με συναίνεση. Οι διχασμένες πολιτικές της Γαλλίας και οι βαθιές διαιρέσεις σε θέματα όπως η φορολογία, η μετανάστευση και η πολιτική για τη Μέση Ανατολή, καθιστούν αυτό το έργο ιδιαίτερα δύσκολο, όπως επισημαίνει το AP.

Αυτό θα μπορούσε να ανατρέψει τις υποσχέσεις του Μακρόν για μεταρρυθμίσεις, όπως η αναθεώρηση των επιδομάτων ανεργίας και θα δυσκολέψει την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Ο Μακρόν το έχει αποκλείσει αυτό, αλλά μπορεί και να αναγκαστεί σε παραίτηση αν όλες οι διαπραγματεύσεις ναυαγήσουν. Πάντως ούτε το κοινοβούλιο ούτε η κυβέρνηση θα μπορούσαν να τον αναγκάσουν να το πράξει.

Ενώ η Γαλλία έχει μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου και είναι σημαντική διπλωματική και στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη, πολλοί Γάλλοι ψηφοφόροι αντιμετωπίζουν προβλήματα με τον πληθωρισμό και τα χαμηλά εισοδήματα, καθώς και μια αίσθηση ότι μένουν πίσω από την παγκοσμιοποίηση.

Το κόμμα της Λεπέν έχει εκμεταλλευτεί αυτήν την απογοήτευση των Γάλλων πολιτών, χτίζοντας ένα ισχυρό δίκτυο βάσης, ιδιαίτερα σε μικρές πόλεις και αγροτικές κοινότητες που θεωρούν την πολιτική ελίτ του Παρισιού αποσυνδεδεμένη από τις ανάγκες τους.

Η γαλλική Εθνοσυνέλευση είναι η πιο ισχυρή από τις δύο βουλές του γαλλικού κοινοβουλίου, έχοντας τον τελευταίο λόγο στη διαδικασία ψήφισης νόμων. Ο Μακρόν έχει προεδρική θητεία μέχρι το 2027 και έχει δηλώσει ότι δεν θα παραιτηθεί πριν το τέλος της θητείας του.

Αλλά ένας αδύναμος πρόεδρος θα μπορούσε να περιπλέξει πολλά θέματα στη διεθνή σκηνή. Κατά τη διάρκεια προηγούμενων “περιόδων συμβίωσης”, οι πολιτικές άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων θεωρούνταν το ανεπίσημο πεδίο του προέδρου, που συνήθως έβρισκε συμβιβασμούς με τον πρωθυπουργό.

Ωστόσο, σήμερα, οι απόψεις τόσο της Ακροδεξιάς όσο και της αριστερής συμμαχίας σε αυτούς τους τομείς διαφέρουν ριζικά από την προσέγγιση του Μακρόν και θα αποτελέσουν πεδίο “σύγκρουσης” σε περίπτωση “πολιτικής συμβίωσης”.

Ο Μπαρντέλα έχει δηλώσει, από την πλευρά του, ότι ως πρωθυπουργός θα αντιταχθεί στην αποστολή γαλλικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, κάτι που ο Μακρόν δεν έχει αποκλείσει. Επίσης, ο Μπαρντέλα έχει δηλώσει ότι θα αρνηθεί τη γαλλική αποστολή πυραύλων μακράς εμβέλειας και άλλων όπλων που μπορούν να πλήξουν στόχους στη Ρωσία.