Στις ρομαντικές σχέσεις οι συγκρούσεις είναι δεδομένες, αλλά δεν τις διαχειρίζεται ορθά ή ακόμα αποφεύγονται από το ζευγάρι τότε μπορεί να έχουν αρνητικές συνέπειες για την υγεία και των δύο συντρόφων και της σχέσης τους.

Πως γίνεται όμως να είναι ωφέλιμος ένας έντονος τσακωμός με τον έρωτα της ζωής μας;

Η αποφυγή ή η απόσυρση από τη σύγκρουση στερεί από τους συντρόφους την ευκαιρία να βελτιώσουν την κατάσταση και δυνητικά σηματοδοτεί έλλειψη «συμμετοχής» στη σχέση, οδηγώντας σε μειωμένη ικανοποίηση.

Σύμφωνα με τη The Washington Post που επικαλείται επιστήμονες και ειδικούς ψυχολόγους, η άμεση επικοινωνία είναι το κλειδί για τη διαχείριση των συγκρούσεων.

«Δεν πρόκειται για επίλυση συγκρούσεων», καθώς πολλά προβλήματα για τα οποία τσακώνονται τα ζευγάρια μπορεί να μην εξαφανιστούν ποτέ πλήρως, αλλά για τη «διαχείριση των συγκρούσεων», είπε η Τζούλι Γκότμαν, η οποία ερευνά τις σχέσεις μαζί με τον σύζυγό της, Τζον Γκότμαν.

«Μπορείτε πραγματικά να χρησιμοποιήσετε τη σύγκρουση για να κατανοήσετε τον σύντροφό σας σε πολύ βαθύτερο επίπεδο από ό,τι γνωρίζετε ήδη τον σύντροφό σας», είπε η Τζούλι Γκότμαν.

Αλλά και οι δύο σύντροφοι χρειάζονται το κίνητρο για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα και την ικανότητα να πάρουν την οπτική του συντρόφου τους, είπε η καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ώκλαντ στις ΗΠΑ, Νικολά Οβερόλ. Το πιο δύσκολο πράγμα για τον Οβερόλ είναι ότι «πρέπει να είμαστε αρκετά γενναίοι για να επικοινωνήσουμε πραγματικά πώς νιώθουμε και ποια είναι τα υποκείμενα ζητήματα».

Αν και οι έρευνες έχουν δείξει σταθερά ότι τα δυστυχισμένα ζευγάρια είναι πιο πιθανό να εκφράσουν μεγαλύτερη διαφωνία, εχθρότητα και κριτική, σε αντίθεση με τη στοργή, το χιούμορ και την επιβεβαίωση που συναντάται στα ευτυχισμένα ζευγάρια, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος.

Ειδικοί στις σχέσεις έχουν δείξει ότι τα ζευγάρια που εκφράζουν θυμό και εχθρότητα το ένα προς το άλλο κατά τη διάρκεια των καβγάδων θα μπορούσαν μερικές φορές να προϊδεάσουν τα καλές εξελίξεις στη σχέση.

Αντίθετα, πιο θετικές αλληλεπιδράσεις κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων -όπως η συμφωνία και το χιούμορ- θα μπορούσαν να βοηθήσουν τη σχέση βραχυπρόθεσμα, αλλά αποτυγχάνουν να επιφέρουν αλλαγή στο υποκείμενο πρόβλημα μακροπρόθεσμα, σύμφωνα με το αμερικανικό δημοσίευμα.

Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το αν οι αλληλεπιδράσεις είναι πιο θετικές ή αρνητικές είναι μόνο ένας παράγοντας στο πώς εξελίσσονται οι συγκρούσεις.

Το πόσο άμεσοι είμαστε στην επικοινωνία μας για τα θέματα έχει επίσης σημασία. Σε μια μελέτη καταγεγραμμένων αλληλεπιδράσεων 61 ρομαντικών ζευγαριών, η Οβερόλ και οι συνάδελφοί της διαπίστωσαν ότι οι πιο άμεσες στρατηγικές επικοινωνίας -τόσο αρνητικές όσο και θετικές- συνδέθηκαν με μεγαλύτερη επιτυχία στην αντιμετώπιση του προβλήματος

12 μήνες αργότερα και προέβλεψαν αυξημένη ικανοποίηση από τη σχέση, ακόμη και αν ήταν αρχικά αντιληπτές ως σχετικά ανεπιτυχής.

Αντίθετα, οι έμμεσες στρατηγικές -θετικές ή αρνητικές- δεν προέβλεπαν μεταγενέστερη αλλαγή στο πρόβλημα. Συναισθήματα όπως ο θυμός και η εχθρότητα μπορεί να είναι χρήσιμα σε μια σύγκρουση και στη σχέση, είπε η Οβερόλ.

Μπορούν να βοηθήσουν να μεταδοθεί «ότι ένα πρόβλημα είναι σοβαρό και ότι το πρόβλημα πρέπει να αλλάξει και ότι ο σύντροφος πρέπει να κάνει κάτι για να βοηθήσει στην επίλυση αυτού του προβλήματος», είπε.

Σε μελέτη του 2020 σε 268 ζευγάρια, η Οβερόλ διαπίστωσε ότι ενώ η αύξηση στα μέσα επίπεδα εχθρότητας και κριτικής σχετίζεται με επιδείνωση των προβλημάτων και μείωση της ικανοποίησης, συνδέθηκε με καλύτερα αποτελέσματα εάν αυτή η έκφραση εχθρότητας ήταν πιο μεταβλητή.

Βέβαια, αν κάποιος εκνευρίζεται για τα πάντα, «τότε το σήμα πληροφοριών χάνεται και αντ’ αυτού απλώς ενημερώνετε τον σύντροφο ότι είστε αρνητικοί όλη την ώρα», είπε η Οβερόλ. Στη συνέχεια, «τα πιθανά οφέλη της έκφρασης αρνητικότητας και θυμού και εχθρότητας χάνουν τη δύναμή τους επειδή καθίσταται μη διαγνωστικά του προβλήματος», είπε.

Η άμεση επικοινωνία είναι «καλή για μικρά προβλήματα. Είναι καλη για σοβαρά προβλήματα», είπε ο Οβερόλ, προσθέτοντας ότι δεν φέρει τις αρνητικές παρενέργειες των αρνητικών συναισθημάτων.

Οι Γκότμανς προτείνουν τη στρατηγικίη «Dreams Within Conflict», η οποία αναβάλλει την επίλυση του προβλήματος και αντ’ αυτού βάζει κάθε σύντροφο να κάνει ερωτήσεις στο έταιρον ήμισυ σχετικά με τις αξίες τους, για το το θέμα, γιατί είναι σημαντικό, τα συναισθήματά τους για το πρόβλημα και ποιά θα ήταν η ιδανική ονειρική λύση για αυτό.

«Ο στόχος είναι η αμοιβαία κατανόηση», είπε ο Τζον Γκότμαν ο οποίος στην έρευνά του ανακάλυψε ότι αυτή η στρατηγική βοηθά το 87% των ζευγαριών «να περάσουν από το αδιέξοδο σε ένα θέμα, στον διάλογο», είπε.

Το πώς ξεκινάμε αυτές τις δύσκολες συζητήσεις έχει επίσης σημασία γιατί μπορεί να προβλέψει όχι μόνο πώς θα πάει η συζήτηση, αλλά και να δείξει πώς θα πάει η σχέση, είπε η Τζούλι Γκότμαν.

Οι Γκότμανς συνιστούν αυτό που αποκαλούν μια ήπια εκκίνηση: Πρώτα, περιγράψτε τον εαυτό σας και την κατάσταση, όχι τον σύντροφό σας, και μετά μια θετική ανάγκη «που δίνει στον σύντροφό σας την ευκαιρία να βρει μια λύση για εσάς», είπε η Τζούλι Γκότμαν. Για παράδειγμα: «Ανησυχώ πραγματικά. Υπάρχει η αίσθηση ότι οι λογαριασμοί δεν έχουν πληρωθεί στην ώρα τους. Θα θέλες να τους πληρώσεις απόψε απόψε;».