«Πληρώνω τα έξοδα που μου έχει ορίσει το δικαστήριο. Δεν προσπάθησα ούτε να το αποφύγω ούτε να το ακυρώσω. Αλλά το παιδί έχω να το δω από τότε που γεννήθηκε. Τρία χρόνια μετά, παντρεύτηκα ξανά. Τώρα περιμένουμε το πρώτο μας παιδί. Πριν από λίγο καιρό, η πρώην γυναίκα μου, με ενημέρωσε ότι το παιδί μας πέθανε. Ήθελε να πάω στην κηδεία, αλλά εγώ αρνήθηκα. Ήξερα ότι αυτή θα είναι η έκβαση, το ένιωθα. Οι γονείς μου έχουν θυμώσει μαζί μου για τον τρόπο που χειρίστηκα την κατάσταση. Εκείνοι, πήγαν στην κηδεία και τους είπα ότι φέρθηκα με τον τρόπο αυτό, επειδή δεν ήθελα να ζήσω ξανά την παιδική μου ηλικία. Τους είπα ότι η πρώην γυναίκα μου, αυτό προσπάθησε να μου επιβάλλει και, οι γονείς μου, μου είπαν ότι απογοητεύτηκαν για τον τρόπο  που με μεγάλωσαν»

Εγκατέλειψα τη σύντροφό μου όταν γέννησε το παιδί μας που είχε ειδικές ανάγκες. Δεν θέλησα να πάω ούτε στην κηδεία του παιδιού μας

Εγκατέλειψε την σύντροφό του όταν γέννησε παιδί με ειδικές ανάγκες – «Την εκλιπαρούσα να κάνει έκτρωση – Όταν πέθανε 3 χρόνια μετά, δεν πήγα ούτε στην κηδεία του»

Στόχος μεγάλης κατακραυγής έγινε ένας άνδρας στο διαδίκτυο, ο οποίος παραδέχτηκε ότι εκλιπαρούσε την σύντροφό του να κάνει έκτρωση. Η συμπεριφορά του δίχασε τους αναγνώστες.

Έντονη αντιπαράθεση στο διαδίκτυο προκάλεσε ένας άνδρας, ο οποίος αποκάλυψε πως εγκατέλειψε την σύντροφό του, όταν εκείνη γέννησε ένα μωρό με ειδικές ανάγκες, ενώ στη συνέχεια δεν θέλησε να παρευρεθεί στην κηδεία του παιδιού του.

Ο συγκεκριμένος άνδρας, έκανε μία ανώνυμη ανάρτηση, σε μία θεματική ενότητα με τίτλο «είμαι παλιάνθρωπος» όπου μοιράστηκε δημόσια και με κάθε ειλικρίνεια τις αποφάσεις της ζωής του. Εξομολογήθηκε ότι, «ικέτευε» τη σύντροφό του να κάνει έκτρωση, όμως εκείνη δεν το δέχτηκε, με αποτέλεσμα ο άνδρας τελικά, να την εγκαταλείψει.

O άνδρας της, ξεκίνησε την αφήγηση από πολύ νωρίς-, για την ακρίβεια, από τα παιδικά του χρόνια.

«Μεγάλωσα με έναν αδελφό ο οποίος είχε ειδικές ανάγκες. Όλα τα χρήματα και η προσοχή της οικογένειας, πήγαιναν στον αδελφό μου, με αποτέλεσμα συχνά να ξεχνούν ότι εγώ υπάρχω. Επίσης, όλες οι αποφάσεις και κάθε δραστηριότητα της οικογένειας, αφορούσε τον αδελφό μου και την ομαλή, κοινωνική του ένταξη. Εγώ, δεν δικαιούμουν καμία βοήθεια. Δεν υπήρξα άριστος μαθητής, οπότε το να σπουδάσω θεωρούταν πεταμένα λεφτά».

«Ο πατέρας μου, αποφάσισε να με στείλει να δουλέψω στην άντληση του πετρελαίου. Μία βαριά, βρώμικη και μοναχική, αλλά πολύ καλοπληρωμένη, δουλειά. Ξεκίνησα ως ανειδίκευτος εργάτης, δηλαδή την χαμηλότερη βαθμίδα. Φεύγοντας απ’ το σπίτι, κράτησα επαφές με την οικογένειά μου, αλλά δεν άλλαζα το πρόγραμμά μου για να τους δω. Άλλωστε, δεν μένουμε στην ίδια πόλη και θα ήταν έτσι και αλλιώς πολύ δύσκολο να βρεθούμε. 10 χρόνια αφού είχα φύγει από το σπίτι, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα απ’ τους δικούς μου. Ο μικρός μου αδελφός, είχε φύγει από τη ζωή. Στην κηδεία του, παρατήρησα ότι οι δικοί μου έδειχναν 25 χρόνια νεότεροι», ανέφερε.

O άνδρας συνέχισε: «Χάρηκα που τους είδα, αλλά έφυγα αμέσως μετά την κηδεία. Δεν είναι εύκολο να το εξηγήσω, αλλά δεν ήμουν πολύ δεμένος με την οικογένειά μου, αφού με αγνοούσαν από τα πέντε μου χρόνια. Δεν με είχαν κακοποιήσει ούτε με κακομεταχειρίζονταν, αλλά ήμουν πάντα τελευταίος. Όταν έμαθα ότι η κοπέλα μου έμεινε έγκυος, χάρηκα πολύ.

Ήδη ήμασταν τρία χρόνια μαζί και ήμουν πολύ ευτυχισμένος μαζί της-ελπίζω να ένιωθε και εκείνη το ίδιο. Αποφασίσαμε κάποια στιγμή να κάνουμε εξετάσεις ώστε να προσπαθήσουμε να κάνουμε παιδί. Πριν από την εγκυμοσύνη, κάμε μία συμφωνία, ότι η εγκυμοσύνη θα προχωρούσε μόνο αν το παιδί ήταν υγιές. Όσο φρικτό και αν ακούγεται αυτό, έχω υποφέρει για 13 ολόκληρα χρόνια και δεν θα ήθελα να το ξαναζήσω».

Τα πράγματα χειροτέρευσαν όταν το ζευγάρι, έλαβε τα αποτελέσματα των εξετάσεων. «Τα αποτελέσματα μας γνωστοποιούσαν ότι το παιδί έχει μία πάθηση, για την οποία είχαμε συμφωνήσει με τη σύντροφό μου ότι, αν διαγνωστεί, θα προχωρήσει σε έκτρωση. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να γίνεται γενικά. Αλλά ήταν κάτι πέρα από τις δικές μου δυνάμεις. Πήραμε τη γνώμη πολλών γιατρών. Τα χρήματα που ξοδέψαμε, ήταν πάρα πολλά και ήταν μία γενικά πολύ δύσκολη περίοδος της ζωής μας».

Τότε, η σύντροφός του, του είπε ότι είχε αλλάξει γνώμη. Ότι δεν μπορούσε να κάνει την έκτρωση τελικά. «Μαλώναμε για ημέρες, εβδομάδες, μέχρι που τελικά ήταν πολύ αργά. Της είπα ότι δεν μπορώ να είμαι μαζί με το παιδί. Της υποσχέθηκα ότι θα πλήρωνα για την ανατροφή του, αλλά μέχρι εκεί».

Με ειλικρίνεια, ο άνδρας είπε: «Η σχέση μας ήταν πλέον τυπική, μέχρι που γεννήθηκε το παιδί. Βεβαιώθηκα ότι το παιδί ήρθε με ασφάλεια από το νοσοκομείο και έφυγα για τη δουλειά. Δεν επέστρεψα ποτέ».

Ο άνδρας της ιστορίας εξήγησε ότι πλέον ήρθε σε έντονη σύγκρουση με την οικογένειά του. «Νευριασμένος, τους αποκρίθηκα ότι στην πραγματικότητα, δεν με ανέθρεψαν καθόλου. Τους ζήτησα να μου θυμίσουν έστω μία κοινή μας στιγμή από την παιδική μου ηλικία, την απόδειξη του ελάχιστου ενδιαφέροντός τους για εμένα. Απάντησαν ότι είμαι άδικος, ότι δεν έφταιγαν εκείνοι, και ότι έπρεπε να φροντίσουν τον αδερφό μου. Δεν συνέχισα την κουβέντα».

Τώρα πια, ο ένας δεν ζει και ο άλλος δεν θέλει να έχει σχέση μαζί μου. Δεν θέλω να τα ξαναζήσω αυτά, ειδικά τώρα που έχουμε την τεχνολογία και την ιατρική στο πλευρό μας.

«Ούτε και εγώ ξέρω πόσα χρήματα έχω ξοδέψει σε γονιδιακές εξετάσεις. Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μου επιφύλασσε η τύχη».

«Δεν ήθελα ούτε εγώ, ούτε το παιδί μου να βασανιστεί έτσι. Η πρώην γυναίκα μου με εξανάγκασε σε κάτι που δεν συμφώνησα». Ο άντρας συνέχισε. «Δεν έχω κάνει ποτέ μου ψυχοθεραπεία. Την παρακαλούσα να τηρήσει την προγεννητική μας συμφωνία. Την εκλιπαρούσα, κυριολεκτικά να μην το γεννήσει».

«Είμαι θυμωμένος με τις αποφάσεις της πρώην γυναίκας μου, όχι για τον χρόνο που ξοδέψαμε, ούτε για τα χρήματα. Έχω θυμώσει επειδή ήξερε τι πάει να κάνει και επέλεξε να γεννήσει ένα παιδί για να ζήσει τρία βασανιστικά χρόνια και μετά, να πεθάνει. Αυτά, είναι πράγματα που δεν μπορώ να της πω. Δεν μπορώ να πάω στην κηδεία και να της πω ότι φέρθηκε εγωιστικά. Γέννησε ένα παιδί που έζησε μόλις τρία χρόνια τον απόλυτο πόνο χωρίς να μπορεί καν να καταλάβει γιατί πονάει. Είχα αρρωστήσει από την αϋπνία».

Η ανάρτησή του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Reddit, δεν άργησε να κατακλυστεί από σχόλια αναγνωστών: Από την μία, πολλοί ισχυρίστηκαν ότι είχε άδικο: «Όλα περιστρέφονται γύρω από εσένα. Στην ανάρτησή σου, μιλάς μόνο για τον εαυτό σου, μόνο αυτός σε απασχολεί. Εσύ δεν έπρεπε να είχες γίνει γονιός απ’ την αρχή».

Ένας δεύτερος αναγνώστης, σχολίασε: «Η πιθανότητα της αναπηρίας υπάρχει πάντα, σε κάθε εγκυμοσύνη. Δηλαδή, αν το ανακάλυπτες μετά τη γέννα, τι θα έκανες;»

Ο άνδρας απάντησε: «Η όλη κατάσταση εξακολουθεί να με κάνει να νιώθω απαίσια. Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο η πρώην μου φέρθηκε έτσι».

«Με την τωρινή γυναίκα μου, προτού παντρευτούμε πήραμε την ίδια απόφαση. Ευτυχώς, αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να μπούμε στο δίλημμα αυτό. Μιλήσαμε διεξοδικά πριν καταλήξουμε σε οποιαδήποτε απόφαση».

«Της τα είπα όλα σχετικά με το παρελθόν μου, τη σχέση μου, στην ίδια και τους γονείς της». Τέλος, ο άνδρας ανέφερε:  «Λυπάμαι που σας ζαλίζω, όμως προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μία σειρά. Κυρίως θέλω να ρωτήσω τι πιστεύετε για εμένα: Θεωρείτε ότι είμαι παλιάνθρωπος;»

Επίσης,  ο άνδρας συμπλήρωσε στην ανάρτησή του: «Η πάθηση του αδελφού μου δεν είχε καμία σχέση με την πάθηση του παιδιού μου. Οπότε  αποκλείεται να ευθύνεται δικό μου γονίδιο».  «Οι γονείς μου, δεν είχαν τη δυνατότητα του προγεννητικού ελέγχου, δεν γνώριζαν ότι ο αδερφός μου θα γεννιόταν με ειδικές ανάγκες. Όσο και αν τον αγαπούσαν τους ράγιζε την καρδιά. Ήθελαν να κάνουν πέντε παιδιά, τελικά έκαναν δύο».

«Η αλήθεια είναι ότι, η μητέρα αρχίζει να έχει αισθήματα για το παιδί της, πριν από τη γέννα. Πράγματι  λοιπόν, η σύνδεση που νιώθεις με το παιδί, μπορεί να σε κάνει να μην θέλεις να προχωρήσεις σε έκτρωση, ακόμη και αν νιώθεις ότι είσαι βέβαιη», έγραψε κάποιος.

Κάποια αναγνώστρια συμπλήρωσε:  «Όταν είσαι έγκυος, δεν μπορείς να ξέρεις εκ των προτέρων. Όμως όσο και αν προσπαθώ να σε καταλάβω, δεν βλέπω παρά έναν εγωιστή. Κοίτα τα ωριμάσεις, νομίζεις ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από εσένα. Ενσυναίσθηση μηδέν. Δεν μπορείς να κάνεις έκτρωση έτσι απλά, επειδή η ανατροφή ενός παιδιού θα είναι πιο δύσκολη απ’ ό,τι περίμενες».

«Θα μπορούσες έστω, ν’ αποδείξεις ότι είσαι άνθρωπος με το να πας στην κηδεία του παιδιού σου, αλλά δεν έκανες ούτε αυτό. Δεν είσαι παρά ένα κακομαθημένο μωρό και όλα όσα γράφεις είναι παραμύθια».

Στον αντίποδα, υπήρχαν και αναγνώστες που υπερασπίστηκαν τον άνδρα.

«Το ότι ήθελες η γυναίκα σου να κάνει έκτρωση δεν σε κάνει κακό άνθρωπο. Όπως επίσης, δεν είσαι τέρας επειδή την εγκατέλειψες».

«Δεν  μπορούν όλοι οι άνθρωποι να κάνουν τις θυσίες που έκαναν οι γονείς σου. Εσύ από πρώτο χέρι ξέρεις τι σημαίνει αυτό, τι συνέπειες έχει.  Καταλαβαίνω πως νιώθεις. Πρέπει να συγχωρήσεις τον εαυτό σου, έχεις ήδη θυσιάσει πολλά».

«Δεν είσαι παλιάνθρωπος. Η πρώην σου είχε το δικαίωμα να αλλάξει γνώμη και εσύ είχες το δικαίωμα να μην θες να ακολουθήσεις».

«Είμαι νοσηλεύτρια και έχω δει από κοντά καταστάσεις όπως αυτή. Η αλήθεια είναι ότι, με ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, καθηλώνεται μία ολόκληρη οικογένεια. Καταστρέφονται οι ζωές όλων των μελών. Μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό σου».