Ένα μεγάλο ερώτημα γύρω από τις πυραμίδες φαίνεται ότι απάντησαν αρχαιολόγοι για το πώς τα μεγαλοπρεπή οικοδομήματα χτίστηκαν στο …πουθενά.

Οι πυραμίδες είναι από τα θαύματα του αρχαίου κόσμου που αφήνουν ακόμα και σήμερα τους επιστήμονες να ξύνουν το κεφάλι τους, πώς με τα μέσα της εποχής μπόρεσα να γίνουν πραγματικότητα.Τώρα, ένα σημαντικό μέρος του μυστηρίου των αιγυπτιακών πυραμίδων μπορεί να έχει λυθεί, χάρη στην αγαστή σχέση της τεχνολογίας με την επιστήμη.

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι οι διάσημες κατασκευές θα μπορούσαν να έχουν χτιστεί κατά μήκος ενός από καιρό χαμένου παρακλαδιού του ποταμού Νείλου, που σήμερα δεν υπάρχει πλέον. Και αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τώρα φαίνεται να βρίσκονται σε μια στενή, αφιλόξενη λωρίδα ερήμου.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Γουίλμινγκτον μελέτησαν δορυφορικές εικόνες για να βρουν την πιθανή θέση ενός πρώην παρακλαδιού του μεγάλου ποταμού που διέτρεχε τους πρόποδες του οροπεδίου της Δυτικής Ερήμου, πολύ κοντά στις πυραμίδες.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν γεωφυσικές έρευνες και άλλες μεθόδους για να επιβεβαιώσουν την παρουσία στοιχείων ύπαρξης ποταμού και πρώην καναλιών κάτω από την σημερινή επιφάνεια της γης.

Η ανάλυση έδειξε την παρουσία ενός πρώην παρακλαδιού μήκους 64 χιλιομέτρων, ο οποίος έκτοτε έχει αποξηρανθεί και έχει κρυφτεί από καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Η ομάδα προτείνει ότι η αύξηση της συσσώρευσης άμμου που φυσούσε ο άνεμος, η οποία συνδέεται με μια μεγάλη ξηρασία που ξεκίνησε πριν από περίπου 4.200 χρόνια, θα μπορούσε να είναι ένας από τους λόγους που εξαφανίστηκε αυτή η προέκταση του Νείλου.

Αυτό όμως το γεωλογικό γεγονός θα μπορούσε να εξηγήσει την τοποθέτηση 31 πυραμίδων, συμπεριλαμβανομένου του εμβληματικού συγκροτήματος πυραμίδων της Γκίζας, σε αυτό το αφιλόξενο τμήμα της Σαχάρας.

Αυτή η θέση σήμαινε ότι οι πυραμίδες ήταν εύκολα προσβάσιμες μέσω του παρακλαδιού του ποταμού την εποχή που χτίστηκαν. Αυτό θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών, είπαν οι ερευνητές.

Γράφοντας στο περιοδικό Communications Earth & Environment είπαν: «Το μεγαλύτερο πεδίο πυραμίδων στην Αίγυπτο είναι συγκεντρωμένο κατά μήκος μιας στενής λωρίδας της ερήμου, ωστόσο δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής καμία πειστική εξήγηση για το γιατί αυτές οι πυραμίδες είναι συγκεντρωμένες σε αυτή τη συγκεκριμένη τοποθεσία».

«Εδώ χρησιμοποιούμε δορυφορικές εικόνες ραντάρ, σε συνδυασμό με γεωφυσικά δεδομένα και εκτενή μελέτη του εδάφους», για να διερευνήσουμε την υπόγεια δομή και ιζηματολογία στην κοιλάδα του Νείλου δίπλα σε αυτές τις πυραμίδες.

«Εντοπίζουμε τμήματα ενός μεγάλου εξαφανισμένου παρακλαδιού του Νείλου, το οποίο ονομάζουμε Ahramat, που εκτείνεται στους πρόποδες του οροπεδίου της Δυτικής Ερήμου, όπου βρίσκεται η πλειονότητα των πυραμίδων.

«Πολλές από τις πυραμίδες, που χρονολογούνται στο Παλαιό και στο Μέσο Βασίλειο, έχουν διαβάσεις που οδηγούν εκεί που έρρεε ο ποταμός κάποτε και καταλήγουν σε ναούς της κοιλάδας, οι οποίοι μπορεί να λειτουργούσαν στο παρελθόν ως λιμάνια κατά μήκος του ποταμού.

«Υποστηρίζουμε ότι ο Αχραμάτ έπαιξε ρόλο στην κατασκευή των μνημείων και ότι ήταν ταυτόχρονα ενεργός και χρησιμοποιήθηκε ως υδάτινος δρόμος μεταφοράς εργατών και οικοδομικών υλικών στις τοποθεσίες των πυραμίδων».

Η συγκεκριμένη εκτίμηση αποτελεί μία ακόμη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες συνωμοσίας που περιτρυγυρίζουν μέχρι και σήμερα τα ιστορικά μνημεία και το πώς χτίστηκαν.