Το παρελθόν αποτελεί ασφαλές καταφύγιο όσων τρομοκρατούνται ή μπερδεύονται από το παρόν και το μέλλον.

«Ιδού πλήθος και πάθος!» έγραφαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάποιοι «ορκισμένοι δημοκράτες» και ανέβαζαν φωτογραφίες από τις λαοθάλασσες στην εκφορά του Γεωργίου Παπανδρέου, του Αλέκου Παναγούλη, της Μελίνας Μερκούρη. «Να μην μας κοκορεύονται λοιπόν οι βασιλοχουντικοί ότι στην τελετή του έκπτωτου είχε κόσμο»!

Πόσο ανόητο, πόσο χυδαίο ακόμα – ακόμα, να συγκρίνεις νεκρούς μετρώντας τα κεφάλια γύρω από τη σορό τους. Σάμπως ο ύστατος αποχαιρετισμός να αποτελεί ένα μακάβριο γκάλοπ, όπου ο πιο δημοφιλής κερδίζει, το πέρασμά του από τη ζωή καταξιώνεται.

Οι «απλοί» συνεπώς άνθρωποι (βάζω εισαγωγικά διότι κανείς δεν είναι απλός, όλοι βιώνουμε συγκλονιστικές -εσωτερικές έστω – περιπέτειες), εκείνοι που στην κηδεία τους παρίστανται μονάχα συγγενείς, άντε συνάδελφοι, άντε και δυο-τρεις γείτονες, αποτελούν αμελητέες ποσότητες. Ασήμαντες, αναλώσιμες περιπτώσεις. Και ας υπήρξαν στοργικοί γονείς, αφοσιωμένοι σύντροφοι, ευσυνείδητοι πολίτες. Η καλοσύνη – τι τα θέλετε; – εφόσον δεν επιδεικνύεται δημόσια, δεν μετράει. Και με κριτήρια ωστόσο καλλιτεχνικής προσφοράς εάν το δούμε, στην κηδεία της Μαρίκας Νίνου είχε πέντε άτομα. Τον σπουδαίο ζωγράφο Γιώργο Μπουζιάνη τρεις τον οδήγησαν στην εκκλησία και στον τάφο.

«Δεν έχεις πιάσει το νόημα! Εδώ είχαμε θέμα πολιτικό». Μη μου πείτε! Αμφισβητεί κανείς στα σοβαρά το πολίτευμα; Εκανε κάποιος από την οικογένεια του εκλιπόντος την παραμικρή νύξη ότι έχει κληρονομικό δικαίωμα στον από μισό αιώνα γκρεμισμένο θρόνο; Ή αισθάνεται η προεδρευόμενη δημοκρατία μας, που από το 1975 έχει παλικαρίσια αντέξει κρίσεις και κρίσεις, την απειροελάχιστη ανασφάλεια;

Ψυχολογικό είναι το ζήτημα.

Των ευαρίθμων, από τη μία, που – καθηλωμένοι σε ένα ιδεατό παρελθόν – μαζεύτηκαν για να αποχαιρετήσουν, με καρναβαλική αρκετοί εξ αυτών περιβολή, του «Αητού τον Γιο». Να επευφημήσουν τον κατά φαντασία τους διάδοχό του.

Πρόσφατα Άρθρα Άποψη Άποψη Τα τανκ, η Ουκρανία και ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος Η αποστολή γερμανικών αρμάτων μάχης Leopard στην Ουκρανία είναι η νέα «κόντρα» μεταξύ των νατοϊκών συμμάχων. 21/01/2023 13:29 Άποψη Να σώσουμε ζωές από τους δολοφόνους εμπόρους ψεύτικης ελπίδας Το ζήτημα με τους κατά καιρούς επικίνδυνους «ψευτογιατρούς» είναι ιδιαίτερα σοβαρό 20/01/2023 20:25 Άποψη Η εφαρμογή της θεωρίας του χάους Τι μας άφησαν οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας 20/01/2023 19:28 Άποψη Η Μαντόνα και η Τζασίντα Το κοινό των δύο γυναικών 20/01/2023 11:08 Άποψη Η τελευταία ευκαιρία για αλλαγές Στη νέα αντίληψη δεν μπορεί να λείπει η επιδίωξη μιας ανοιχτής οικονομίας. Το είπε εξαιρετικά στο podcast Βαβέλ ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ Νίκος Βέττας, μιλώντας για μια οικονομία που θα επικοινωνεί με τον φυσικό της ζωτικό χώρο. 20/01/2023 11:00 Άποψη Δύσκολη αναμέτρηση Πώς θα απαντήσουμε στο νεοφασισμό 20/01/2023 05:55 Άποψη Παρερμηνεύοντας την Ουάσιγκτον… Η Αθήνα φαίνεται να αυτοπαγιδεύτηκε σε ένα αφήγημα που θέλει την Ελλάδα ως την πανίσχυρη χώρα-κλειδί στην περιοχή και την Τουρκία ως περίπου ανίσχυρη, ανυπόληπτη, άχρηστη για τη διεθνή κοινότητα 20/01/2023 05:41 Άποψη Ο διάλογος «κωφών» και οι κυβερνήσεις συνεργασίας Κόμματα και πολιτικοί μιλούν για συναίνεση και συνεργασίες ενόψει εκλογών και… ελέω απλής αναλογικής, αλλά όταν συνδιαλέγονται η αίσθηση της ακοής είναι απούσα – συνειδητά βεβαίως. 19/01/2023 22:00 Άποψη Δροσούλα στην άνυδρη γη Νιώθει κανείς ευγνωμοσύνη, όταν το ταχυδρομείο έρχεται, φέρνοντας βιβλία που και μόνο οι τίτλοι τους λειτουργούν σαν ξυπνητήρια, ακόμα κι αν είναι βέβαιο πως έχουν στο παρελθόν απασχολήσει την παγκόσμια σκέψη και έχουν δημιουργήσει σχολές έρευνας και μεθόδων. 19/01/2023 16:02 Άποψη Να μη χαρίσουμε την Ελλάδα σε κανέναν νεοναζί που κρύβεται πίσω από σημαίες και ψευτοπατριώτες Τα κόμματα κυρίως, αλλά και η κοινωνία, πρέπει να κινητοποιηθούν για να αποτραπεί η «παλινόρθωση» του νεοναζισμού στην Ελλάδα 19/01/2023 14:43

Και εκείνων, από την άλλη, που άδραξαν την ευκαιρία για να διατρανώσουν το αντιμοναρχικό τους φρόνημα. Χλευάζοντας τους αφελείς κυρίως νοσταλγούς, σπανιότατα δε όσους vip παρίσταντο, εστεμμένους της Ευρώπης ή πλούσιους Ελληνες, φίλους του τέως βασιλιά.

Με θλίβει – να μην πω ότι με αηδιάζει – η τζάμπα μαγκιά. Για να ψάλλεις τον εθνικό ύμνο το 1943, στην κηδεία του Κωστή Παλαμά, για να ριγήσεις με τους στίχους του Αγγελου Σικελιανού «οι φοβερές σημαίες της λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα!» ήθελε κότσια. Φαντάροι των δυνάμεων κατοχής περιφρουρούσαν δήθεν την πομπή προς το μνήμα. Ανάλογα έπρεπε να το λέει η καρδιά σου για να ακολουθήσεις επί χούντας το φέρετρο του γέρο Παπανδρέου ή του Γιώργου Σεφέρη, με τον χαφιέ να καταγράφει την «αντεθνική» σου πράξη.

Σήμερα όμως; Ποιος θα σε απειλήσει, θα σε στραβοκοιτάξει έστω εάν σούρεις τα εξ αμάξης σε έναν ζεστό ακόμα νεκρό που κάποτε είχε ανέβει στον θρόνο της Ελλάδας; Αμα ντυθείς -όπως το γράφει ο Μανώλης Ρασούλης – Μακρυγιάννης τις Απόκριες και ξεκινήσεις από το πληκτρολόγιο ή από ραδιοφώνου πύρινο κήρυγμα; Μπόλικοι ίσα – ίσα σαν εσένα θα σε χειροκροτήσουν…

Εκείνους, εννοώ, που ορίζουν τους εαυτούς τους εξ αντιδιαστολής. Που αγωνιώντας να αποκτήσουν μια ταυτότητα – δίχως εντούτοις και να βασανίσουν το μυαλό τους ή να ρισκάρουν την ασφάλειά τους τοποθετούμενοι απέναντι σε σημερινά, φλέγοντα ζητήματα – φορούν ταμπέλες παλαιών εποχών και περιφέρονται καμαρωτοί. Βασιλόφρονες. Αντιβασιλικοί. Δεν συνιστά εθνικό μας χούι. Στη Γαλλία βρίσκεις ακόμα οπαδούς των Βουρβώνων. Στη Ρωσία των Ρομανόφ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες τύπους που επιμένουν να αμφισβητούν την έκβαση του Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865) και να παρελαύνουν με φλάμπουρα των Νοτίων, ονειρευόμενοι ένα δεύτερο γύρο που θα καταλήξει – γιατί όχι; – στην παλινόρθωση της δουλείας.

Το παρελθόν αποτελεί ασφαλές καταφύγιο όσων τρομοκρατούνται ή μπερδεύονται από το παρόν και το μέλλον. Την Ιστορία ασφαλώς και οφείλουμε να τη θυμόμαστε και να την επανεξετάζουμε επιστημονικά. Οχι όμως και να τη μυρηκάζουμε αενάως. Το έχει γράψει άλλωστε και ο Ναπολέων Λαπαθιώτης για τα στέμματα: «…το Κράτος φευ σας συνιστά θερμώς «μην τα πωλείτε». Μα να προσθέσει θα έπρεπε «και μην τα αναπολείτε»».

Από Epi kairos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.