Ο Νίκος Αλιβιζάτος, επικεφαλής της Επιτροπής που ερευνά περιστατικά αστυνομικής βίας, “ξεπλένει” πολύ σχολαστικά το νομοσχέδιο-γύψο του Χρυσοχοΐδη

Πολιτική Πολιτισμός

Με άρθρο του στην “Καθημερινή” την Δευτέρα, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος, λίγες ώρες πριν την σημερινή “κωλοτούμπα” του ΚΙΝΑΛ που ανακοίνωσε, δια της προέδρου του, ότι θα υπερψηφίσει το χουντικής – κοπής νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης προς ψήφιση, “ξέπλυνε” πολύ σχολαστικά ομολογουμένως τα προβληματικά σημεία (που ταυτίζονται λίγο έως πολύ με τα αιτήματα που είχε εκφράσει ο ειδικός αγορητής του ΚΙΝΑΛ Γ.Καμίνης) για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι “το νομοσχέδιο αυτό, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ο στοιχειωδώς ενημερωμένος νομικός, με λίγες βελτιώσεις, τις οποίες ο κ. Μιχ. Χρυσοχοϊδης θα μπορούσε εύκολα να επιφέρει, χωρίς να αλλοιωθεί η ουσία του, εναρμονίζεται πλήρως προς τα ισχύοντα στις πιο προηγμένες χώρες“.

Υπενθυμίζεται ότι ο Ν.Αλιβιζάτος ήταν επικεφαλής της Οργανωτικής Επιτροπής των εκλογών για την ανάδειξη του προέδρου του ΚΙΝΑΛ το 2017, ενώ από το Νοέμβριο του 2019 έχει αναλάβει, με απόφαση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, επικεφαλής Επιτροπής για τη διερεύνηση περιστατικών αστυνομικής βίας.

Ο Ν.Αλιβιζάτος, λοιπόν, απορρίπτει την κριτική που έχει εκφράσει η αντιπολίτευση, ουσιαστικά η Αριστερά στο ότι διατηρεί μία “ιδιοκτησιακή αντίληψη για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι” η οποία όπως λέει “είναι, ακόμη και στη δική της λογική, ιστορικά ξεπερασμένη”.

Προχωρά μάλιστα ένα βήμα παραπέρα λέγοντας ότι:

– “Για μεν το ΚΚΕ, η φράση του βουλευτή Γιάννη Γκιόκα ότι το νομοσχέδιο «δεν παίρνει ούτε από διορθώσεις ούτε από βελτιώσεις» τα λέει όλα. Εγκλωβισμένο στο παρελθόν, το κόμμα του Περισσού δεν ενδιαφέρεται ποσώς να κατανοήσει έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία”.

– Για το ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι “δεν ισχύει το ίδιο. Παραβλέπω τον ακραίο λόγο όσων νεότευκτων στελεχών του επιζητούν αναγνώριση στο νέο τους σπίτι. Ο γενιτσαρισμός, ως διαχρονικό φαινόμενο, είναι απεχθής και μόνο λύπηση προκαλεί. Αναφέρομαι απεναντίας στην εύκολη ρητορεία ορισμένων βουλευτών της νεότερης γενιάς, από τους οποίους, λόγω κατάρτισης και γενικότερης παιδείας, θα περίμενε κανείς διαφορετικό ύφος.

Να φταίει για τη στάση τους η έλλειψη πειστικών επιχειρημάτων μπροστά στις επιτυχίες του σημερινού κυβερνητικού σχήματος; Δεν το πιστεύω. Η ουσιαστική αφωνία των νεότερων αυτών πολιτικών στελεχών οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, στην έλλειψη εναλλακτικών προτάσεων, λόγω της ανεξήγητης προσήλωσής τους στις δοκιμασμένες πρακτικές μιας παρωχημένης κινηματικής αντίληψης της πολιτικής. Αν βρισκόμασταν στο 2014, έως ένα βαθμό θα το δικαιολογούσα. Σήμερα, απεναντίας, θα απέδιδα την συνεχιζόμενη αυτή αδράνεια σε ασύγγνωστη πνευματική οκνηρία.

Ασύγγνωστη, γιατί από αυτήν ζημιώνεται σε τελευταία ανάλυση η ίδια η πατρίδα μας”.

Ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Αλιβιζάτου στην kathimerini.gr

the FAQ team

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *