Φαίδων Καρυδάκης: “Δέκα χρόνια χωρίς τον Σόλωνα” Η ανάρτηση που συγκινεί και η γέφυρα στο Ψυχικό

Μια ανάρτηση που ραγίζει καρδιές έκανε ο Φαίδων Καρυδάκης, για τον 15χρονο γιο του που έχασε τη ζωή του όταν χτυπήθηκε και εγκαταλείφθηκε στον δρόμο από έναν ασυνείδητο οδηγό που πέρασε με κόκκινο.

Ήταν βράδυ Παρασκευής 4 Δεκεμβρίου του 2009, ακριβώς πριν δέκα χρόνια, ο 15χρονος Σόλωνας Καρυδάκης είχε βγει έξω με τους φίλους του και διέσχιζε τη διάβαση της λεωφόρου Κηφισίας στο ύψος του Ψυχικού, όταν ένας οδηγός τον παρέσυρε και τον τραυμάτισε θανάσιμα. Λίγες μέρες αργότερα στις 9 Δεκεμβρίου, ο Σόλων, που νοσηλευόταν από την πρώτη στιγμή στην εντατική εγκατέλειψε τούτο τον κόσμο, την ματαιότητα του οποίου αν και τόσο μικρός μπόρεσε τόσο καλά να γνωρίσει.

Ο άδικος θάνατος του μικρού Σόλωνα ήταν η αφορμή για να φτιάξει ο πατέρας του Φαίδων Καρυδάκης μια πεζογέφυρα  στη μνήμη του παιδιού του, που  αν είχε κατασκευαστεί πολύ νωρίτερα, ίσως σήμερα o μικρός να ζούσε…

Ο πατέρας του παιδιού, Φίαδων Καρυδάκης, με ανάρτησή του στο Facebook θυμάται εκείνες τις ώρες και καλεί τον κόσμο να οδηγεί σαν να πρόκειται να συναντήσει στην επόμενη στροφή τον «Σολωνάκο, ή κάποιο άλλο παιδί, που θα προσπαθεί να διασχίσει τον δρόμο»: 

Πέρασαν δέκα χρόνια …

Σήμερα ο Σόλων θα ήταν 25 ετών αλλά όλα σταμάτησαν για πάντα,  λίγο πριν τα 15.

Ο δράστης του εγκλήματος έχει ξεπεράσει τα 40. Γι αυτόν, που δεν σταμάτησε εκείνο το βράδυ, δεν σταμάτησε τίποτα…

Αυτή τη μέρα, αυτό το βράδυ σας ζητώ να τον θυμηθείτε, το χαμόγελό του, το πνεύμα του, τη δική του μοναδική προσέγγιση στην ζωή, την τόσο έντονη παρουσία του που χάθηκαν, μαζί με τα όνειρά του… και όταν σας φέρει ο δρόμος σας από το σημείο που έφυγε στην Κηφισίας, εκεί που είναι η γέφυρά του, μια έμπρακτη συγγνώμη της κοινωνίας προς τα παιδιά της, που δεν θέλησε να προστατεύσει, ας σταθείτε λίγο, να του αφιερώσετε μια στιγμή, μια σκέψη, ένα λουλούδι, ένα δάκρυ.

Εμείς θα είμαστε εκεί, όπως κάθε χρόνο γιατί για εμάς, δεν πέρασε, ούτε μια στιγμή που δεν μας έλειψε, ούτε μία ώρα που δεν τον σκεφτήκαμε, ούτε μια μέρα που δεν κλάψαμε!

Σάς ζητώ όμως ακόμη κάτι περισσότερο και όχι μόνο για σήμερα αλλά για πάντα, για κάθε στιγμή. Να οδηγείτε, σαν να πρόκειται στην επόμενη στροφή, να συναντήσετε το Σολωνάκο, ή κάποιο άλλο παιδί, που θα προσπαθεί να διασχίσει τον δρόμο.

Ας κάνουμε εμείς όλοι, αυτό που η κοινωνία και η δικαιοσύνη δεν θέλησε, όχι δεν μπόρεσε, δεν θέλησε, ας προστατέψουμε τα παιδιά μας…

Γιατί η “δικαιοσύνη“ έκρινε ότι, το να τρέχεις με επικίνδυνους ελιγμούς με 160km/h στη λεωφόρο Κηφισίας είναι απλώς αμέλεια!

Έκρινε ότι, ο οδηγός, προέβλεψε μεν ότι με αυτή την οδηγική συμπεριφορά μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο σε ανθρώπους και οχήματα, αλλά δεν μπορούσε να προβλέψει ότι, χτυπώντας με αυτή την ταχύτητα (160Km/h) ένα παιδί μπορούσε και να το σκοτώσει!!!

Αυτή είναι η απόφαση μιας δικαιοσύνης, που δεν θέλησε να δικαιώσει τον Σόλωνα αλλά κύρια δεν θέλησε, δεν θέλει να προστατεύσει όλα τα υπόλοιπα παιδιά που θελήσουν να διασχίσουν ένα δρόμο.

Ας το κάνουμε εμείς όλοι…

Εκείνο το βράδυ Παρασκευής, οι μαθητές κανόνιζαν την εβδομαδιαία βραδινή τους έξοδο, μετά τα απαιτητικά μαθήματα των προηγούμενων ημερών. Ο Σόλωνας ετοιμάστηκε και βγήκε στην Κηφισίας, για να συναντήσει τους φίλους του. Κάποια στιγμή πετάχτηκαν μέχρι το περίπτερο του Κολεγίου να πάρουν σνακ και επιστρέφοντας, πήγαν να περάσουν τη διάβαση. Ο οδηγός που ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα αγνόησε τον κόκκινο σηματοδότη και έπεσε πάνω στον άτυχο Σόλωνα. Ο δράστης δεν σταμάτησε… Έφυγε και παραδόθηκε τρεις ημέρες αργότερα.

Λίγα 24ωρα μετά, «έφυγε» από τη ζωή ο 15χρονος. Εκείνη την ημέρα, εκατοντάδες μαθητές και φίλοι του προχώρησαν σε κατάληψη της Κηφισίας, ζητώντας να φτιαχτεί μια πεζογέφυρα.

Η γέφυρα στο ύψος της Φιλοθέης είναι ένα σημείο που ακόμη και σήμερα ο πατέρας του Σόλωνα  Φαίδων Καρυδάκης επισκέπτεται συχνά.

«Η γέφυρα είναι ένα από τα σημεία που επισκέπτομαι σχεδόν κάθε βράδυ με τη γυναίκα μου. Νιώθουμε ότι αυτή η γέφυρα ανακουφίζει το πόνο μας για τον θάνατο του παιδιού μας. Είναι μια γέφυρα επικοινωνίας με το παιδί μας και αυτό μας δίνει δύναμη» εξηγεί.

Αφήστε μια απάντηση