Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού: Η παιδική προστασία στην Ελλάδα

Η παιδική προστασία στην Ελλάδα είναι μια κατάσταση υβριδική επισήμανε ο Αλέξιος Λάππας, ψυχίατρος παιδιών και εφήβων, υπεύθυνος του Ελληνικού Παιδικού Χωριού στο Φίλυρο και του Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας «Προς Όψη» και τόνισε ότι αν και είναι ευνομούμενο κράτος, η απουσία χρηματοδότησης, ή άλλοτε η απουσία επαρκούς ή κατάλληλης, στοιχειώδους στελέχωσης απενεργοποιεί συχνά την εμπιστοσύνη των ίδιων των εργαζομένων στην παιδική προστασία λειτουργών.

Μιλώντας στην επιστημονική ημερίδα «Παιδική Προστασία και Δικαιώματα Παιδιού», που άρχισε χθες στη Θεσσαλονίκη και συνεχίζεται σήμερα, από τον Τομέα Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ο επιστήμονας επισήμανε ότι ο εργαζόμενος στην παιδική προστασία στην Ελλάδα καθημερινά θα σχοινοβατήσει ανάμεσα στο θεσμοθετημένο, αλλά μη εφαρμοσμένο ή μη εφαρμόσιμο για κάποιους λόγους και την εμπειρική διεκπεραίωση. Είναι πολύ λεπτή γραμμή, ο καθένας καλείται να αποφασίσει ανάμεσα στη δυνατότητα να ενεργοποιηθεί ο νόμος και τη συνεργασία που θα διασώσει το παιδί από ένα περιβάλλον κινδύνου, εξήγησε.

Για ένα παιδί η απουσία ψυχοσυναισθηματικής φροντίδας δεν αποτελεί ψυχολογικό ζήτημα, ή κάτι που εξετάζει αποκλειστικά η επιστήμη της ψυχιατρικής τόνισε. Η απουσία ψυχοσυναισθηματικής φροντίδας οδηγεί σε δυσλειτουργία της υγείας του παιδιού βιολογικά και στον ψυχισμό του, ανακόπτεται, αλλοιώνεται ή διαστρέφεται η διαδικασία ανάπτυξής του, αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον του φθείρεται η ποιότητα ζωής όχι μόνο του ίδιου, αλλά και των κοινωνικών ομάδων που συμμετέχει, το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον.

Μέσα από τον διαγενεακό κύκλο της κακοποίησης και της βίας γεννιούνται οι προϋποθέσεις για την εκδήλωση στις επόμενες γενιές αντίστοιχων προβλημάτων και έτσι όταν κληθεί το σημερινό παιδί να αντεπεξέλθει ως ενήλικας πολίτης, γονέας ή φροντιστής θα ανανεώσει και στα δικά του παιδιά αυτές τις εμπειρίες, τόνισε ο κ. Λάππας.

Ένα στα τρία παιδιά που φροντίζονται μαζικά θα περάσουν τμήμα της ζωής τους από το σωφρονιστικό σύστημα. Αντίστροφα όσον αφορά τους έγκλειστους σε σωφρονιστικά ιδρύματα η συντριπτική πλειοψηφία έχει εμπειρία παιδικής παραμέλησης ή παιδικής κακοποίησης, ανέφερε.

Τόνισε ακόμη ότι μία παράδοξη παρατήρηση της UNICEF διαπιστώνει ότι σε ολόκληρο τον πλανήτη τα παιδιά είναι η κοινωνική ομάδα που λαμβάνει τις μικρότερες επιχορηγήσεις, καθυστερεί η εφαρμογή νέων νομοσχεδίων βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσής τους και έχουν ταυτόχρονα τη δυσκολότερη πρόσβαση σε υπηρεσίες και ποιότητα υπηρεσιών. «Ο λόγος είναι παράδοξος και αυτός δεν έχουν φωνή, ψήφο, δεν έχουν άμεση πρόσβαση στη λήψη αποφάσεων, δεν έχουν άμεση πρόσβαση στη διαδικασία αλλαγή της φροντίδας τους και όλα αυτά τα μεταφράζουν οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην επιστημονική διημερίδα και μοιράζονται τις εμπειρίες τους» είπε.

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου. H Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου του 1989, προσέφερε ένα νέο ορισμό για την παιδική ηλικία, βασισμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Υπήρξε ο προάγγελος για σημαντικές προόδους στην πραγμάτωση των δικαιωμάτων των παιδιών στην επιβίωση, την υγεία και την εκπαίδευση μέσω της παροχής των στοιχειωδών αγαθών και υπηρεσιών. Επιπλέον συνέβαλε στην αναγνώριση της ανάγκης να δημιουργήσουμε ένα προστατευτικό περιβάλλον για να θωρακίσουμε τα παιδιά απέναντι στην εκμετάλλευση, την κακοποίηση και τη βία.

Παρόλα αυτά, τα δικαιώματα πάνω από ενός δισεκατομμυρίου παιδιών παραβιάζονται επειδή αποστερούνται μία ή περισσότερες από τις βασικές υπηρεσίες που απαιτούνται για να επιβιώσουν, να μεγαλώσουν κα να αναπτυχθούν. Η βλάβη όμως που προξενείται παρατείνεται πολύ πέρα από τα παιδικά χρόνια, αυξάνοντας την πιθανότητα η επόμενη γενιά να πλήττεται από τις ίδιες απειλές. Ο κίνδυνος αυτός μπορεί να εξαλειφθεί μόνο εάν ο κόσμος επιδείξει τη θέληση να θέσει τα δικαιώματα όλων των παιδιών σε ισχύ.

Σχόλιο