Ατακτες σκέψεις...από τον ΑNemo | Επίκαιρο :: Το έξυπνο blog

Συνδεση Εγγραφη

Σαββατο, 20 Μαρτιου 2010 15:54

Ατακτες σκέψεις...από τον ΑNemo

by ANemos: Μετά τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, ΚΑΙ η Ελλάδα εκτός Ευρώπης! Πάλεψε αλλά ηττήθηκε με 340-0 από την ομάδα των Κερδοσκόπων. Ευθύνες στον πρώην προπονητή και τους χορηγούς της ομάδας ρίχνουν παίκτες και οπαδοί."Ωραία! Ωραία! Τώρα για το κύπελλο με Βόρεια Κορέα!" φώναζαν από την τηλεοπτική κερκίδα οι τελευταίοι, αποθεώνοντας την ομαδάρα τους!...

Εκδήλωση μνήμης και τιμής στον Φούντα οργανώνουν σύντροφοι και φίλοι του από τα Τζουράσικ των Εξαρχείων.

Και καλά κάνουν αν τον σκέφτονται και τον αγαπούν.

Αλήθεια, για τον 25χρονο Αλβανό που έπεσε από καμιά 25αριά σφαίρες, τις προάλλες, καμιά εκδήλωση; Ενα τρισάγιο; Κάτι;

Ξέρετε κάτι;

Ρατσισμός δεν είναι μόνο το να διώχνεις και να δέρνεις τον Ξένο!

Ρατσισμός είναι και το να αποδέχεσαι πως ο Αλλος είναι Ξένος!

Και άρα δεν μπορεί να έχει την ίδια αντιμετώπιση με τον Δικό μας!

ΑΧΩΝΕΥΤΟΙ είσαστε, "σύντροφοι"!

ΑΧΩΝΕΥΤΟΙ όμως!

Κι εκεί που περιδιάβαινα το Twitter έπεσα στην α-πί-στευ-τη διαμαρτυρία/καταγγελία/κραυγή: "ΚΟΨΑΝ ΤΑ BLOG ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ".

Ανταριάστικα!

Ρε τους φασίστες, είπα! Δεν αφήνουν τους δημόσιους υπαλλήλους να έχουν blog. Αίσχος!

Αμ, δεν ήταν αυτό!

Το έψαξα και ήταν που έκοψαν το "χάζεμα" από το ΣΥΖΕΥΞΙΣ, το δίκτυο του Δημόσιου τομέα.

Και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ!

Πάλι καλά που δεν κατέβηκα να στήσω οδοφράγματα!

>Ούτε η Ε.Ε. ούτε το ΔΝΤ θα μας σώσει δήλωσε, και σωστά, η Αλέκα.

Το ερώτημα είναι ποιος θα μας σώσει;

(Πριν τη Δευτέρα Παρουσία -του Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς- εννοείται!)

Το εργατικό μέτωπο;

>Κάθε φορά που γίνεται μια δυναμική, αδύναμη, μικρή, μεγάλη, μεγαλειώδης ή υποτυπώδης διαδήλωση και τυχαίνει να πέσει ξύλο και να γίνουν συλλήψεις...

...από την επόμενη ημέρα και για πολλές εβδομάδες κάποιοι διαμαρτύρονται για το ξύλο και ζητούν "την απελευθέρωση των συντρόφων που..." ξεχνώντας και το για τι διαδήλωσαν και το για τι παλεύουν.

Ισως κάποτε θα πρέπει να μάθουν πως κάποτε, μια φορά κι έναν καιρό, όταν κατέβαινες σε διαδήλωση ΗΞΕΡΕΣ οτι μπορεί και ξύλο να φας και σφαίρα επίσης και να συλληφθείς και να βασανιστείς και "να σου γαμήσουν τη μάνα και τον πατέρα που σε πέταγε"!

Και δεν περίμενες κανέναν να κάνει καμπάνια απελευθέρωσής σου...

...είτε γιατί θα παραβίαζε αρχές συνωμοτικότητας...

...είτε γιατί φοβόταν για τη ζωή του...

...αλλά κυρίως...

...γιατί ήταν ΤΙΜΗ και ΚΑΜΑΡΙ να σε έχουν πιάσει οι καθεστωτικοί σου αντίπαλοι!

Ησουν παράδειγμα αγώνα!

Τώρα είναι σαν να σε πήγαν εκδρομή με το σχολείο και να έφαγες αποβολή γιατί σε βρήκαν να έχεις πιεί εφτά μπουκάλια βότκα και μια κόκα-κόλα!

Δεν είναι εκδρομή οι αγώνες, "σύντροφοι". Ούτε παιδική χαρά!

Μάθετε, επιτέλους, να αμφισβητείτε. Και πρώτα από όλα τον εαυτό σας!

(Και μετά κάντε τα όλα "πουτάνα" αν σας -μας- βαστάει!)

Aγαπημένο

Σελιδοδείκτης